Ο ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΣΑΣ ΑΝΕΔΕΙΞΕ, ΖΗΤΩ Ο ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ Του Σάββα Ηλιοφώτου-πρώην Δημάρχου Στροβόλου

« Όχι, δεν ήταν όλοι ίδιοι — ίδιοι ήσασταν εσείς. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας, χρόνια τώρα, έψαχνε τον καθρέπτη του. Όχι για να διορθωθεί. Για να επιβεβαιωθεί. Τα κόμματα τού τον στερούσαν. Είχαν, λέει, σοβαρότερα πράγματα να κάνουν. Να διορθώσουν τα κακά της εισβολής, να ξανακερδίσει ο κόσμος τη ζωή του πίσω, να σώσουν την πατρίδα. Βαρετά όλα αυτά. Τι αξία έχουν, αν δεν μπορείς να δεις τον εαυτό σου και να χαμογελάσεις; Έτσι περίμενε. Υπέμεινε. Ήξερε πως κάπου, μέσα στα κόμματα, υπήρχαν διεφθαρμένοι. Άνθρωποι με φαντασία. Πρόθυμοι να σκάψουν όχι για λύσεις, αλλά για καθρέπτες. Και όταν ήρθε η στιγμή, τα εξαφάνισε όλα. Ιστορία, μνήμη, ιδέες, κόπο, συνέπεια. Τα είχε πια δεδομένα. Τώρα του έλειπε μόνο η εικόνα του. Οι διεφθαρμένοι έκαναν ξανά το θαύμα τους. Βρήκαν τον καθρέπτη. Όχι ένα, όχι δύο, αρκετούς. Δυο βγήκαν αυθεντικοί. Ο πρώτος στάθηκε μπροστά με το κινητό στο χέρι. Χαμογελαστός, αυθόρμητος, αυθεντικός. Να εξηγεί με βεβαιότητα πως δεν χρειάζεται να ξέρεις, πως το τίποτα είναι το…όλα, πως η άποψη είναι βάρος και η άγνοια ελευθερία. Και το πλήθος συγκινήθηκε. Επιτέλους κάποιος που τους μοιάζει. Που δεν ξέρει — όπως κι αυτοί. Που δεν διαβάζει — όπως κι αυτοί. Που δεν έχει άποψη — και μπράβο του. Ο δεύτερος φόρεσε περικεφαλαία. Όχι για μάχη ιδεών, αλλά για να κυνηγά διεφθαρμένους. Αυτούς που τον έφτιαξαν, αυτούς που τον ανέδειξαν, αυτούς που μέχρι χθες χειροκροτούσαν μαζί του μπροστά στον ίδιο καθρέπτη. Κι οι ακόλουθοι; Ενθουσιασμένοι. Άλλοι να τραβούν βίντεο, άλλοι να κρατούν δόρατα, όλοι βέβαιοι πως συμμετέχουν σε κάτι μεγάλο, χωρίς να ξέρουν σε τι. Συνεχίστε. Στο κάτω-κάτω, καθρέπτης είναι. Κι αν αύριο σπάσει, μη στενοχωρηθείτε. Θα πείτε πως φταίνε όλοι. Πως όλοι είναι ίδιοι. Πως δεν άξιζε να ασχοληθείτε. Θα το πείτε με την άνεση εκείνου που δεν διάβασε, δεν ρώτησε, δεν αμφισβήτησε, αλλά ένιωσε — κι αυτό, λέει, αρκεί. Θα κατηγορήσετε όσους επέμεναν ότι η πολιτική θέλει γνώση, ότι η ευθύνη δεν είναι φίλτρο, ότι ο θυμός δεν είναι πρόγραμμα. Και τότε, όπως πάντα, θα επιστρέψετε στην πιο βολική αλήθεια: Όχι, δεν ήταν όλοι ίδιοι — ίδιοι ήσασταν εσείς.