ΟΤΑΝ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΟΙ ΚΑΛΠΕΣ ΓΕΜΙΖΟΥΝ
Ο Συντονιστής της εκδήλωσης, με στεντόρεια φωνή που ταιριάζει σε εκδηλώσεις όπως στην παρουσίαση των υποψηφίων για τις επερχόμενες εκλογές, ανακοινώνει ένα, ένα τους υποψηφίους του κόμματος και αυτούς που υποστηρίζει το κόμμα. Στη Λακατάμια, λέει, στηρίζουμε την Φωτούλα, στην Λευκωσία στηρίζουμε τον Προύντζο, στο Δάλι στηρίζουμε τον Ιωσήφ. Στο ίδιο τέμπο, συνεχίζει και για τους αντιδημάρχους. Μια δεξιά, μια αριστερά…στήνεις αυτί να ακούσεις το κέντρο… Για Πρόεδρο του Επαρχιακού Συμβουλίου, στηρίζουμε τον Γιωρκάτζη, λέει και συνεχίζει μέχρι το τέλος, χωρίς να χάνει καθόλου τον ρυθμό του και την βεβαιότητα που εκπέμπει η φωνή του, για την νίκη! Ο φίλος και συναγωνιστής που κάθεται κοντά μου, με φωνή γεμάτη αθωότητα που έρχεται από τις παλιές καλές μέρες και που προσηλωμένος ακούει την κάθε λέξη μέχρι που τον πνίγει η απορία, πλησιάζει το στόμα του στο αυτί μου και με ρωτά: Δήμαρχε, έτσι με προσφωνούν ακόμα οι φίλοι μου, μα τούτοι ούλλοι είναι δικοί μας; Μπράβο, μα που τους βρήκαμε; Σκ...