ΟΤΑΝ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΟΙ ΚΑΛΠΕΣ ΓΕΜΙΖΟΥΝ

Ο Συντονιστής της εκδήλωσης, με στεντόρεια φωνή που ταιριάζει σε εκδηλώσεις όπως στην παρουσίαση των υποψηφίων για τις επερχόμενες εκλογές, ανακοινώνει ένα, ένα τους υποψηφίους του κόμματος και αυτούς που υποστηρίζει το κόμμα. Στη Λακατάμια, λέει, στηρίζουμε την Φωτούλα, στην Λευκωσία στηρίζουμε τον Προύντζο, στο Δάλι στηρίζουμε τον Ιωσήφ. Στο ίδιο τέμπο, συνεχίζει και για τους αντιδημάρχους. Μια δεξιά, μια αριστερά…στήνεις αυτί να ακούσεις το κέντρο… Για Πρόεδρο του Επαρχιακού Συμβουλίου, στηρίζουμε τον Γιωρκάτζη, λέει και συνεχίζει μέχρι το τέλος, χωρίς να χάνει καθόλου τον ρυθμό του και την βεβαιότητα που εκπέμπει η φωνή του, για την νίκη! Ο φίλος και συναγωνιστής που κάθεται κοντά μου, με φωνή γεμάτη αθωότητα που έρχεται από τις παλιές καλές μέρες και που προσηλωμένος ακούει την κάθε λέξη μέχρι που τον πνίγει η απορία, πλησιάζει το στόμα του στο αυτί μου και με ρωτά: Δήμαρχε, έτσι με προσφωνούν ακόμα οι φίλοι μου, μα τούτοι ούλλοι είναι δικοί μας; Μπράβο, μα που τους βρήκαμε; Σκύβω στο αυτί του για να μην μας ακούει κανείς άλλος και του ψιθυρίζω, όσο μπορώ χαμηλότερα φυσικά, γιατί έχουμε και το πρόβλημα της βαρηκοΐας σε αυτή την ηλικία.. Συναγωνιστή, του λέω…, η πρώτη που είπε είναι του ΑΚΕΛ, και την στηρίζουμε… Με διακόπτει και μου λέει…για να μην πάνε οι κομματικοί ψήφοι στον άλλο υποψήφιο, τον πρώην κομματικό, αυτό που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο κόμμα… Ναι, αλλά του λέω… Κανεί, κανεί, με διακόπτει, τζιαι κατάλαβα,.. Ώστε είναι του Ακέλ, επαναλαμβάνει προσπαθώντας να βάλει σε τάξη τις σκέψεις του… Ο δεύτερος, με ρωτά, είναι δικός μας; Ααα…περίμενε του λέω, αυτός είναι λίγο πιο περίπλοκος! Είναι δεξιός, αλλά πέρασε τις εξετάσεις του από τότες που βγήκε και στήριξε τον Μαυρογιάννη στις προεδρικές…Τον υποψήφιο που στήριξε το ΑΚΕΛ και ένωσε δυνάμεις μαζί τους και ο Αβέρωφ του ΔΗΣΥ… που ήταν αντίπαλος του Χριστοδουλίδη που στήριξε το κόμμα μας…Θυμάσαι, τον ρωτώ… Ανάθεμα με, μου απαντά! Θυμούμαι, καλό γίνεται να μην θυμούμαι λέει και νοιώθω τον εκνευρισμό στην φωνή του… Μα ο άλλος, του Δαλιού με ερωτά, δεν είναι αυτός του Αναστασιάδη; Πολλά καλά κατάλαβες του λέω. Αυτό τον στηρίζουμε, του απαντώ, για να κρατούμε ισορροπία και με τις δύο τάσεις του ΔΗΣΥ, του Αβέρωφ και του Αναστασιάδη… Προύντζος-Αβέρωφ- Ακελ, Ιωσήφ-Αναστασιάδης-Δησύ…μια χαρά δεν είναι τον ρωτώ; Ρε Σάββα, μου λέει… Για να ξεχάσει το Δήμαρχε πρέπει να πέρασα τα όρια του υπολόγισα, και αποφασίζω να εκτονώσω λίγο την πίεση που του μάζεψα στο κεφάλι…Μην έχω και το κρίμα του… Φίλε μου, του λέω, μην ανησυχείς και θα πάμε καλά…Είναι δυνατή η ομάδα… Έννα τα κάμουμε σιόνι, μου λέει με στόμφο και με την σιγουριά του απογοητευμένου …Εκάμαμε την πολιτική σαν τις ποδοσφαιρικές ομάδες που γοράζουν παίχτες από όπου φτάσουν… Ήταν η στιγμή που η γλώσσα μου πάτησε φρένο γιατί δεν ήθελα άλλο να κρατώ στο χέρι μου την χειροβομβίδα που ήταν έτοιμη να εκραγεί… Ευτυχώς που ο Πρόεδρος, που στο μεταξύ είχε πάρει τον λόγο, εξηγούσε ότι οι επιλογές έγιναν με βάση ποιοτικά κριτήρια και θα είναι εκλογές νίκης… Ήταν σε αυτό το σημείο που γύρισα στον συναγωνιστή για να του πω, ακούς ότι είναι με ποιοτικά κριτήρια που πάρθηκαν οι αποφάσεις.. με τι νόμισες δηλαδή… Μάθαμε καλά την τέχνη που μας δίδαξαν τόσα χρόνια, μου απαντά, τώρα τους πήραμε και το καλάθι… Να δεις που θα βγούνε και παραπονεμένοι…Άτε πάμε να πιούμε κανένα ποτό… ΥΓ: Πάσα ομοιότης με υπαρκτά πρόσωπα είναι απλή σύμπτωση…