ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ-ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ-ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ 1997-2011

Το τέλος του 2025 προσφέρεται για νηφάλια αλλά καθαρή πολιτική αποτίμηση. Όχι για ευχολόγια, ούτε για γενικόλογες διακηρύξεις. Γιατί η πολιτική αξιολογείται τελικά από τον ρόλο που διαδραματίζει και όχι από τις προθέσεις που επικαλείται. Για ένα μικρό σοσιαλιστικό κόμμα όπως η ΕΔΕΚ, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν η συμμετοχή στην κυβέρνηση προκαλεί φθορά. Η φθορά είναι αναπόφευκτη σε κάθε επιλογή. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η συμμετοχή αυτή συνοδεύεται από σαφή πολιτικό ρόλο και αναγνωρίσιμο αποτύπωμα. Η συμμετοχή στην κυβέρνηση δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Αποτελεί εργαλείο πολιτικής επιρροής. Όταν όμως δεν μεταφράζεται σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις –ιδίως στους τομείς της κοινωνικής πολιτικής, της εργασίας και των θεσμών– τότε μετατρέπεται σε απλή αριθμητική στήριξη, με δυσανάλογο πολιτικό κόστος. Ενόψει των Βουλευτικών Εκλογών του Μαΐου, η ΕΔΕΚ καλείται να απαντήσει σε ένα βασικό ζήτημα: αν μπορεί να παρουσιάσει ένα διακριτό πολιτικό στίγμα εντός της διακυβέρνησης. Λίγες, συγκεκ...

«Η δήλωση του Προέδρου και τα μηνύματα προς συμμάχους και αντιπάλους» Η δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας ότι επιθυμεί κεντροδεξιά πλειοψηφία στη Βουλή δεν ήταν μια ουδέτερη πολιτική διαπίστωση. Ήταν μια συνειδητή τοποθέτηση με σαφές ιδεολογικό φορτίο και συγκεκριμένους αποδέκτες. Και κυρίως, ήταν μια δήλωση που ξεπερνά το παρόν κοινοβουλευτικό σκηνικό και αγγίζει τη μακροπρόθεσμη στρατηγική του ίδιου του Νίκου Χριστοδουλίδη. Τυπικά, η κυβέρνηση στηρίζεται σε κόμματα του κεντρώου χώρου. Πολιτικά, όμως, ο Πρόεδρος έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι η συνεργασία αυτή δεν ισοδυναμεί με ιδεολογική μετατόπιση. Κυβερνά με το κέντρο, αλλά δεν αυτοπροσδιορίζεται ως πρόεδρος του κέντρου. Η διάκριση αυτή δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι ο άξονας πάνω στον οποίο οικοδομείται η πολιτική του αφήγηση. Σε ένα προεδρικό σύστημα όπως το κυπριακό, η κυβερνητική φθορά είναι αναμενόμενη. Η απώλεια πολιτικής ταυτότητας, όμως, είναι δυνητικά μοιραία. Η δήλωση περί κεντροδεξιάς πλειοψηφίας λειτουργεί ως ανάχωμα απένα...

Ο Κορπατζώφ, ο ηγέτης της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ, στα απομνημονεύματα του έγγραψε για την πάλαι ποτέ κραταιά ΕΣΣΔ: Διαπιστώνω ότι η διαφθορά έχει φύγει από τα ψηλά στρώματα της εξουσίας και έχει κατέβει κάτω στα στρώματα του λαού. Για αυτό η αναστροφή είναι δυνατή μόνο εάν περάσουμε μέσα από την αυτοκαταστροφή και την αναδόμηση της χώρας σε νέα βάση. Μια διαδικασία που ακόμα βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ρωσία και στις πρώην χώρες του σοβιετικού μπλοκ και νυν οι πιο πολλές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μήπως στην Κύπρο το πέρασμα μας προς την αναστροφή από την περίοδο διαφθοράς, της πραγματικής και της εικονικής, περνά μέσα από ηγέτες τύπου Φειδίας και Μιχαηλίδης προτού φθάσουμε σε ηγέτες του τύπου που έχουμε σήμερα; Η αναφορά στα απομνημονεύματα του Κορπατζώφ (και γενικότερα στο σοβιετικό βίωμα της ύστερης ΕΣΣΔ) αγγίζει έναν σκληρό αλλά διαχρονικό πυρήνα: όταν η διαφθορά παύει να είναι προνόμιο της κορυφής και γίνεται κοινωνική κανονικότητα, τότε δεν διορθώνεται· καταρρέει. Και μέσα από την κα...

« Ο λόγος των πολλών δεν υπηρετεί τη ζωή-υπηρετεί την πληγή. Και μια πληγή που την ξύνεις καθημερινά, δεν κλείνει ποτέ» Η ελληνική και τουρκική κοινότητα έχουν δύο νέους ηγέτες, παιδιά της μετά την εισβολή γενεάς. Το γεγονός αυτό από μόνο του είναι ελπιδοφόρο, αλλά όχι αρκετό αφού και στις δύο πλευρές το δηλητήριο του παρελθόντος ρέει άφθονο. Το ότι μαζί κρατούν το μέλλον της Κύπρου αγκαλιά, φαίνεται να το συνειδητοποιούν. Τα υπόλοιπα τα ξέρω, τα αναμασούμε πενήντα ένα χρόνο και μην μου αρχίσετε το μάθημα. Ακριβώς, για εσάς τους «καθηγητές», έχω εμπνευστεί και γράφω τα παρακάτω: Οι άνθρωποι που, όταν μιλούν, το κάνουν μόνο για να μεταφέρουν μίσος — μίσος που εδραιώθηκε στις καρδιές των ανθρώπων αυτού του νησιού και χαράχτηκε ακόμη και πάνω στη γη — είναι καλύτερα να μην μιλούν. Όχι γιατί δεν έχουν δικαίωμα λόγου, αλλά γιατί ο λόγος τους δεν υπηρετεί τη ζωή. Υπηρετεί την πληγή. Και μια πληγή που την ξύνεις καθημερινά, δεν κλείνει ποτέ. Και σε μια κοινωνία βαθιά τραυματισμένη, ο ...

Του Σάββα Ηλιοφώτου-Πρώην Δημάρχου Στροβόλου Πενήντα ένα χρόνια από την εισβολή, δεν είναι απλώς ιστορικό βάρος. Είναι πολιτική αποτυχία. Στην Κύπρο δεν χωρίστηκαν μόνο εδάφη· χωρίστηκαν συνειδήσεις, καλλιεργήθηκαν φόβοι, εμπεδώθηκε η λογική ότι ο χρόνος δουλεύει υπέρ της αδράνειας. Το Κυπριακό έπαψε να αντιμετωπίζεται ως επείγον πρόβλημα και μετατράπηκε σε «διαχειρίσιμη πραγματικότητα». Μιλώ ως πολίτης αυτού του τόπου, αλλά και ως άνθρωπος που υπηρέτησε θεσμικά την κοινωνία. Η εμπειρία μου με έμαθε ότι καμία παγωμένη κατάσταση δεν παραμένει ουδέτερη. Ό,τι δεν τολμάς να αλλάξεις, σε αλλάζει. Και στο Κυπριακό, η αδράνεια μάς άλλαξε βαθιά — πολιτικά, κοινωνικά, ηθικά. Η διχοτόμηση δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών. Η ανοχή που επιδείχτηκε πριν το 1974 απέναντι στην παρανομία, ήταν πολιτική επιλογή. • Η αδυναμία να αντιληφθούμε ακόμα και σήμερα ότι η Ζυρίχη που υπογράψαμε ήταν ένα δικοινοτικό κράτος με προνόμια προς την τουρκική κοινότητα μεγαλύτερα του με...

Η συζήτηση για τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ) στην Κύπρο διαρκεί δεκαετίες. Παρά την κόπωση της κοινωνίας, συνεχίζει να αποτελεί το επίσημο πλαίσιο λύσης, όπως συμφωνήθηκε τόσο από τις δύο κοινότητες όσο και από τον ΟΗΕ. Όμως, τι σημαίνει πρακτικά ένα ομόσπονδο κράτος με πολιτική ισότητα; Ποιος θα είναι ο ρόλος των εγγυήσεων; Και πώς μπορεί να σχεδιαστεί μια μεταβατική περίοδος που θα επιτρέψει ομαλή μετάβαση από το σημερινό καθεστώς στην επιδιωκόμενη λύση; Σε μια εποχή γεμάτη αβεβαιότητες, αξίζει να επαναφέρουμε τη συζήτηση στη βάση της ουσίας, μακριά από συνθήματα και φοβίες. Τι είναι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία Η ΔΔΟ, όπως την περιγράφουν τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, αποτελείται από: Δύο πολιτείες: μία ελληνοκυπριακή και μία τουρκοκυπριακή, με σημαντικές αρμοδιότητες σε τοπικό επίπεδο. Μία ομοσπονδιακή κυβέρνηση: με περιορισμένες, αλλά κρίσιμες εξουσίες, όπως εξωτερική πολιτική, άμυνα, οικονομική πολιτική και φυσικά η εκπροσώπηση της Κύπρου σε διεθνείς οργανισμούς. ...

Έγινε πρόσφατα μια πρώτη συνάντηση μεταξύ των δύο νέων ηγετών των Ελλήνων και των Τούρκων της Κύπρου σε ένα κλίμα θετικό που για τους ανθρώπους με θετική σκέψη γεννά την προσδοκία της επίτευξης λύσης του κυπριακού. Χωρίς να διεκδικώ περγαμηνές συνταγματολόγου ή νομικού, ένας ταπεινός μηχανολόγος είμαι, αλλά με την δύναμη της επιθυμίας να ψάξω την πληροφορία και με την βοήθεια της τεχνικής νοημοσύνης, ετοίμασα το άρθρο αυτό που καταπιάνεται με το επίμαχο θέμα της πολιτικής ισότητας το οποίο οι Τούρκοι συμπατριώτες μας διεκδικούν με τόση επιμονή ή δε Έλληνες συμπατριώτες μας αντιμετωπίζουν με τόση φοβία ενώ θα έπρεπε να είναι κοινό ζητούμενο για καλύτερη ισορροπία μέσα σε ένα ομοσπονδιακό κράτος. Στις σύγχρονες δημοκρατίες, η πολιτική ισότητα θεωρείται μια αυτονόητη αρχή: όλοι οι πολίτες συμμετέχουν στη διακυβέρνηση υπό τους ίδιους κανόνες και με την ίδια πολιτική βαρύτητα. Στην Κύπρο, όμως, η έννοια αυτή έχει αποκτήσει μια εντελώς διαφορετική βαρύτητα. Έχει μετατραπεί σε σημείο αντιπαρ...

Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις του ΡΙΚ και του Omega καταγράφουν ένα πολιτικό περιβάλλον υψηλής έντασης, στο οποίο ο πολίτης δυσκολεύεται να διακρίνει την ουσία μέσα από τον θόρυβο. Η εικόνα δεν αφορά μόνο τη φθορά της κυβέρνησης, αλλά μια γενικευμένη δυσπιστία που πηγάζει από τη συνολική υπερθέρμανση της δημόσιας συζήτησης. Η κυβέρνηση, παρά το ουσιαστικό έργο που έχει επιτελέσει σε κρίσιμους τομείς, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια συνθήκη πρωτόγνωρη για τα κυπριακά δεδομένα: και τα δύο μεγάλα κόμματα του τόπου, ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ, βρίσκονται απέναντί της, ενώ οι μικρότερες δυνάμεις που τη στηρίζουν αντιμετωπίζουν εσωτερικές προκλήσεις και προβλήματα και έχουν περιορισμένες δυνατότητες προβολής. Η εικόνα αυτή καθιστά δύσκολη τη διάχυση του κυβερνητικού έργου προς την κοινωνία. Αρνητικό κλίμα που σκεπάζει την ουσία Η αντιπολίτευση έχει επιλέξει μια στρατηγική συνεχούς καταγγελίας, συχνά με υπερβολική ένταση και χωρίς επαρκή τεκμηρίωση. Αυτό επιβαρύνει τον δημόσιο διάλογο και δημιουργεί μια συνολικ...

«Η άνοδος της συκοφαντίας και η μόνιμη φθορά της δημοκρατίας» Σε μια από τις πολλές εκλογικές αναμετρήσεις στις οποίες έλαβα μέρος, ένας φίλος μου, μέλος του εκατονταμελούς συμβουλίου του αντίπαλου κόμματος, με πληροφόρησε ότι η εντολή από την ανώτατη ηγεσία είχε δοθεί: Μην περιμένετε να κερδίσετε τον Ηλιοφώτου με επιχειρήματα: Ρίξτε του λάσπη-πολλή λάσπη για να κολλήσει! Σε κάθε εκλογικό κύκλο στην Κύπρο βλέπουμε το ίδιο φαινόμενο: μόλις ένα κόμμα διαπιστώσει διαρροή ψηφοφόρων, ο πολιτικός λόγος αλλάζει. Από την πολιτική αντιπαράθεση περνά στην προσωπική επίθεση. Από την κριτική, στη συκοφαντία. Το μοτίβο αυτό έχει παγιωθεί σε βαθμό που πλέον αποτελεί στοιχείο της πολιτικής μας κουλτούρας. «Η λάσπη δεν είναι πολιτική στρατηγική. Είναι σύμπτωμα απελπισίας.» Ο αυτοματισμός του πανικού Οι δημοσκοπήσεις λειτουργούν σαν σεισμικός αισθητήρας των πολιτικών τάσεων. Όταν ένα κόμμα διαπιστώνει ότι χάνει ψηφοφόρους, ενεργοποιείται σχεδόν αυτόματα μια αλυσίδα αμυντικών αντιδράσεων. Οι ψηφοφόροι...

Όταν ένας εργολάβος αναλαμβάνει να ανακατασκευάσει ένα δρόμο μέσα σε μια πόλη, η ταχύτητα στην εκτέλεση του έργου είναι πολύ σημαντικός παράγοντας γιατί έχει άμεσες επιπτώσεις πάνω στη ζωή της. Η ταχύτητα αυτή εξαρτάται από την δυνατότητα του ίδιου του εργολάβου, που συνήθως είναι ικανοποιητική και των δημόσιων υπηρεσιών, που συνήθως πάσχει, ιδίως όταν πρόκειται για την ΑΗΚ. Οι δημόσιες υπηρεσίες δεν εντάσσονται δεσμευτικά στο συμβόλαιο του έργου και δεν δεσμεύονται με το πρόγραμμα προόδου του. Επομένως, είναι ακατόρθωτο να τους ζητηθούν ευθύνες σε περίπτωση που καθυστερεί το έργο και συχνά γίνονται ένα άριστο πλυντήριο και για τις καθυστερήσεις που οι εργολάβοι δυνατόν να προκαλούν στο έργο εξ υπαιτιότητας των. Με αυτό το δεδομένο εξ υπαρχής, κάθε δημόσιο έργο ξεκινά με την ελπίδα –και συχνά μόνο με αυτήν– ότι οι υπηρεσίες θα συντονιστούν εγκαίρως για μετακινήσεις/συνδέσεις δικτύων. Όταν αυτό δεν γίνεται, ο εργολάβος καθυστερεί, διεκδικεί αποζημιώσεις από τον κύριο του έργου (δήμ...

Η μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η οποία ξεκίνησε με την υπόσχεση ότι θα φέρει εξορθολογισμό, οικονομία, διαφάνεια και αποτελεσματικότητα, οδεύει από την πρώτη μέρα της εφαρμογής της μέσα από πολλά προβλήματα, τα οποία έχουν απογοητεύσει τον κόσμο. Με πρώτο πρόβλημα την αύξηση του κόστους λειτουργίας της, αντί της μείωσης όπως ήταν η υπόσχεση που δόθηκε. Ο Υπουργός Εσωτερικών από την πρώτη μέρα της ανάληψης των καθηκόντων του, μίλησε στα ίσια και ενημέρωσε τον κόσμο για τα προβλήματα που έπρεπε να αναμένει και δεν έμεινε μόνο σε αυτό. Δεσμεύτηκε, να εργαστεί για να λειτουργήσει πιο αποδοτικά μια προβληματική μεταρρύθμιση για την οποία ο ίδιος δεν έφερε καμιά ευθύνη και προς τούτο εισηγήθηκε μέχρι τώρα δεκάδες τροποποιήσεις του νόμου. Μια από τις πιο προβληματικές πρόνοιες το νόμου είναι η απευθείας εκλογή αντιδημάρχων, αντί της προηγούμενης πρόνοιας όπου οι αντιδήμαρχοι εκλέγονταν από τα δημοτικά συμβούλια και εκτελούσαν καθήκοντα μόνο όταν απουσίαζε ο δήμαρχος, τον ρόλο ...

Κάποτε, σ’ ένα παλιό κομματικό μαντρί, οι λύκοι που χρόνια έσφαζαν τα αρνιά,τα οποία απο τον φόβο ειχαν σκορπίσει στο δασος, αποφάσισαν να καλέσουν «Συνδιάσκεψη Ενότητας». «Ήρθε η ώρα να ενωθούμε ξανά», είπαν, «να ξεχάσουμε ποιος δάγκωσε ποιον». Τα αρνιά, κουρασμένα από τις φωνές και τις διχόνοιες, και απο αγάπη για το μαντρί τους, πήγαν με καλή πίστη. Μα όταν έφτασαν, είδαν τους ίδιους λύκους στις ίδιες θέσεις — μόνο που τώρα φορούσαν προβιές και χαμογελούσαν για τις κάμερες. «Η ενότητα», είπε ο αρχιλύκος, «είναι το νέο μας ξεκίνημα». >. Κι ενώ μιλούσε για αγάπη και ομόνοια, πίσω του στήνονταν τα ίδια τραπέζια, οι ίδιες καρέκλες, οι ίδιες ορέξεις. Τότε ένα νεαρό αρνί ψιθύρισε: «Αν οι λύκοι κάνουν συνέδριο για την ενότητα, καλύτερα να κρατάμε σφιχτά το μαλλί μας.»

Επικοινωνώντας το τελευταίο διάστημα με παλιά μέλη, στελέχη και φίλους της ΕΔΕΚ, ακούω συχνά την ίδια φράση: «Η ΕΔΕΚ που ξέραμε δεν υπάρχει πια». Κι όμως — έχουν δίκιο και άδικο μαζί. Δίκιο, γιατί πράγματι έχουν αλλάξει πολλά. Η πολιτική, η κοινωνία, η Κύπρος, ο κόσμος ολόκληρος δεν είναι ίδιοι με εκείνη την εποχή της πίστης και της αγωνιστικότητας που γέννησε το κίνημά μας. Και άδικο, γιατί η ΕΔΕΚ δεν ήταν ποτέ απλώς ένα κόμμα. Ήταν, και παραμένει, μια κοινότητα ανθρώπων, μια στάση ζωής, ένα κομμάτι της συλλογικής μας μνήμης και αξιοπρέπειας. Η ΕΔΕΚ είναι οι άνθρωποί της. Όλοι εκείνοι που την υπηρέτησαν με ανιδιοτέλεια, που στάθηκαν στις επάλξεις των δημοκρατικών αγώνων, που πίστεψαν στη δύναμη της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Κάποιοι παραμένουν ενεργοί, κάποιοι απομακρύνθηκαν, κάποιοι δοκίμασαν άλλους δρόμους — μα όλοι, βαθιά μέσα τους, κουβαλούν την ίδια φλόγα. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι ώρα να επιστρέψουμε στο όραμα. Να ξαναβρούμε την πίστη ότι η πολιτικ...

Η χθεσινή παρέμβαση του Νίκου Νικολαΐδη με την οποία έδωσε το στίγμα της επανόδου του στις τάξεις της ΕΔΕΚ, γέννησε αισιοδοξία ότι τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ και επικύρωσε ομόφωνα το Πολιτικό Γραφείο, έχουν ήδη κάνει τη δουλειά τους. Κανείς δεν μπορεί να επικαλεστεί οιοδήποτε λόγο για να μείνει μακριά. Αυτός που θα το κάνει, δεν ήταν ποτέ Εδεκίτης. Ήταν απλά ένας καιροσκόπος που εκμεταλλεύτηκε το κόμμα ως εκεί που του πήγαινε! Ξέρουμε ότι οι πληγές που άνοιξε η προεδρία Σιζόπουλου με την ομάδα του, δεν θα κλείσουν εύκολα και θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε μαζί τους για όσο καιρό θα χρειαστεί. Οι ψηφοφόροι και τα μέλη ενός κόμματος, πρέπει να αντιληφθούν ότι στις βουλευτικές εκλογές όπως και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση όλη η δύναμη περνά στα χέρια τους. Έχουν την δυνατότητα να πάνε στην κάλπη και να μην σταυρώσουν αυτόν ή αυτούς που θεωρούν υπαίτιους για τα προβλήματα που βιώνουμε. Αποχή ή ψήφος σε άλλο κόμμα ή άτομο, τιμωρεί το κόμμα πρώτα ενώ τα άτομα που τυγχάνο...

Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που πονάνε πιο πολύ κι από μια ήττα. Όχι γιατί χάνεις μια έδρα ή μια μάχη· αλλά γιατί χάνεις έναν άνθρωπο που πίστεψες. Έναν άνθρωπο που στήριξες, αγκάλιασες, ένιωσες πως μπορούσε να σταθεί αντάξιος της εμπιστοσύνης σου — και τελικά σε απογοήτευσε. Ο Ανδρέας Αποστόλου ήταν ένας από αυτούς. Ένα παιδί δικό μας. Ένα παιδί που στηρίξαμε, προβάλαμε, αγαπήσαμε. Είδαμε σε αυτόν τη φλόγα που θα μπορούσε να ανάψει ξανά τη σπίθα της ΕΔΕΚ. Και ειδικά τώρα, που το κόμμα περνά ίσως τη δυσκολότερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας του, πιστέψαμε πως μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Όταν ο Μαρίνος Σιζόπουλος παραιτήθηκε, του είπα ξεκάθαρα: Ανδρέα, έλα μπροστά. Θα σε στηρίξουμε. Πάρε την πρωτοβουλία, κράτα όρθια την ΕΔΕΚ. Αντί γι’ αυτό, μας γύρισε την πλάτη. Και δεν γύρισε μόνο την πλάτη στο κόμμα· γύρισε την πλάτη στους ανθρώπους που τον στήριξαν χωρίς αντάλλαγμα. Σε εκείνους που του φέρθηκαν με καθαρή ψυχή, με εμπιστοσύνη, με αγάπη. Δεν θα χρησιμοποιήσω βαρ...

Απευθύνω δημόσια, ανοιχτή πρόσκληση προς τον φίλο και συναγωνιστή Γιαννάκη Ομήρου, πρώην Πρόεδρο της ΕΔΕΚ, να επιστρέψει ενεργά στις επάλξεις της παράταξης που υπηρέτησε με ήθος, συνέπεια και αξιοπρέπεια. Η ΕΔΕΚ σήμερα δίνει έναν αγώνα επιβίωσης. Αυτοί που διαδέχθηκαν τον κ. Ομήρου έχουν οδηγήσει το κόμμα στη σημερινή δύσκολη κατάσταση· ένα κόμμα που βρίσκεται πλέον στον «αναπνευστήρα». Ο Γιαννάκης Ομήρου τίμησε την ΕΔΕΚ και τιμήθηκε από αυτήν. Έφυγε τότε με τρόπο που άφησε πίσω απογοήτευση και απορίες, χωρίς όμως ποτέ να πληγώσει το κόμμα ή να το υπονομεύσει — και αυτό τον τιμά ιδιαίτερα. Σήμερα, που η ΕΔΕΚ δίνει τη μάχη για την επιβίωσή της, δεν περισσεύει κανείς. Ο αγώνας αυτός είναι κοινός, αφορά την κοινωνία και τον τόπο μας. Φίλε ΓΙαννάκη, η ΕΔΕΚ σε χρειάζεται ξανά. Χρειαζόμαστε το κύρος, την εμπειρία και την ηθική σου παρουσία Ευχομαι η πρόσκληση μου που είναι πρόσκληση και όσων συναγωνιστών έχουμε απομείνει να αγωνιζόμαστε για το κόμμα, να φτάσει κοντά σου και να ανταποκριθε...

Νομίζετε ότι ο Πρόεδρος Τράμπ ήταν τόσο αφελής και να μην γνώριζε πόσο εύθραυστη είναι η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός,ειρήνης αλλιώς, που υπεγράφει προχθές; Βεβαίως και γνώριζε.Γιατί έκανε όλο αυτό τον θόρυβο τότες; Το έκανε για ένα απλό λόγο: Για να δημιουργήσει ατμόσφαιρα ειρήνης, για να γεμίσει τους πνεύμονες των ανθρώπων με πίστη και αισιοδοξία που μαζί με άλλα μέτρα θα φέρουν την μόνιμη ειρήνη στην πολύπαθη περιοχή! Τι κάνει εδώ στην Κύπρο η αντιπολίτευση και κάποια μεμονωμένα αλλά αναγνωρίσιμα άτομα; Μοιρολογούν από πρωίας μέχρι νυχτός.Μαυρίζουν τις ψυχές των ανυποψίαστων ανθρώπων και των φανατικών οπαδών τους και ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων.Για μια χούφτα ψήφους.Για ένα πουκάμισο άδειανό σκοτώνουν την ελπίδα και την προοπτική. Η θετική κριτική και η θετική αντιπολίτευση τους είναι άγνωστη.Στα απαυτά τους η κοινωνική συνοχή την οποία τραυματίζουν ανεπανόρθωτα. Φτάνει να σκορπίσουν την απαισιοδοξία για να ρίξουν την κυβέρνηση!

Η Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή, γνωστή σε όλους μας ως ΑΤΑ, είναι ένα από τα πιο συζητημένα ζητήματα στον κόσμο της εργασίας. Πρόκειται για έναν μηχανισμό που δημιουργήθηκε για να προστατεύει τους μισθούς από τον πληθωρισμό, δηλαδή για να μην τρώει η ακρίβεια το εισόδημα των εργαζομένων. Όμως, εδώ τίθεται το κρίσιμο ερώτημα: πρέπει να παραχωρείται το ίδιο σε όλους, χαμηλόμισθους και υψηλόμισθους; Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: όχι. Γιατί όχι η ίδια αύξηση για όλους Αν όλοι πάρουν το ίδιο ποσοστό αύξησης, τότε οι μεγάλες απολαβές μεγαλώνουν ακόμη περισσότερο. Ένα παράδειγμα το δείχνει καθαρά: • Με αύξηση 2%, ο εργαζόμενος με μισθό 1.200€ παίρνει 24€. • Ο εργαζόμενος με 6.000€ παίρνει 120€. Το κόστος ζωής όμως δεν αυξάνεται με βάση το πορτοφόλι του καθενός. Για τον χαμηλόμισθο, τα 24€ ίσως να είναι το ψωμί και το γάλα του μήνα. Για τον υψηλόμισθο, τα 120€ είναι σχεδόν αδιάφορα. Γιατί η ΑΤΑ πρέπει να παραχωρηθεί σε όλους Παρά τις διαφοροποιήσεις, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η ΑΤ...

Σήμερα η ΕΔΕΚ δίνει τον πιο κρίσιμο αγώνα της ιστορίας της. Έναν αγώνα επιβίωσης που θα καθορίσει αν το Κίνημά μας θα συνεχίσει να αποτελεί τη φωνή της δημοκρατικής σοσιαλιστικής παράταξης στη Βουλή ή αν θα σιγήσει. Το σημείο καμπής είναι μπροστά μας: η είσοδος στην επόμενη Βουλή. Απευθύνομαι σε όλα τα στελέχη, μέλη και φίλους της ΕΔΕΚ που για διάφορους λόγους βρέθηκαν μακριά ή ακόμη και απέναντι στο Κίνημα τα προηγούμενα χρόνια. Οι λόγοι εκείνοι που σας κράτησαν σε απόσταση δεν υπάρχουν πια. Η νέα ηγεσία έχει άρει όλα τα εμπόδια, έχει αφήσει πίσω τις διαιρέσεις και τις πικρίες, και ανοίγει τον δρόμο της ενότητας και της συμμετοχής. Η ευθύνη πλέον βαραίνει εσάς. Μπορείτε να μείνετε θεατές και να δείτε την ΕΔΕΚ να παλεύει μόνη της, ή μπορείτε να επιστρέψετε και να δώσουμε μαζί τη μάχη που θα καθορίσει το μέλλον της παράταξής μας. Δεν είναι ώρα για προϋποθέσεις, όρους ή μικρολεπτομέρειες. Η επιλογή είναι απλή και ξεκάθαρη: ή αγαπούμε αυτό το κόμμα και βάζουμε πλάτη να το κρατήσουμε στη ...

«Το θέμα δεν είναι προσωπικό, είναι πρωτίστως θέμα επανασύνδεσης της ΕΔΕΚ με την κοινωνία» Η ΕΔΕΚ, σε μια κρίσιμη συγκυρία της πορείας της, καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να προχωρήσει σε μια νέα εποχή διαφάνειας, ενότητας και πολιτικής αξιοπιστίας. Το επερχόμενο συμφιλιωτικό συνέδριο της 9ης Νοεμβρίου έχει στόχο να κλείσει πληγές, να επαναφέρει την εμπιστοσύνη των μελών και να ανοίξει προοπτικές για το μέλλον. Δεν μπορεί, όμως, να διεξαχθεί με το βάρος μιας εκκρεμότητας που βαραίνει το κόμμα: το πόρισμα της Αρχής Καταπολέμησης της Διαφθοράς που αφορά τον πρώην πρόεδρο Μαρίνο Σιζόπουλο. Η νέα ηγεσία της ΕΔΕΚ οφείλει να αφυπνιστεί και να ζητήσει δημόσια την παράδοση της έδρας, αποκόπτοντας και το τελευταίο κατάλοιπο ομφάλιου λώρου που την συνδέει μαζί του. Αφού ο ίδιος δεν έχει φιλοτιμηθεί μέχρι στιγμής να το κάνει. Το θέμα δεν είναι προσωπικό, είναι πρωτίστως θέμα επανασύνδεσης της ΕΔΕΚ με την κοινωνία. Πέρα από το τεκμήριο της αθωότητας Κανείς δεν αμφισβητεί ότι ο κ. Σιζόπουλος δικ...

Πενήντα χρόνια τώρα, η κυπριακή πολιτεία αναζητά τη λύση του Κυπριακού μέσα από το πλαίσιο της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ). Όλα τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, όλες οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας και το σύνολο της διεθνούς νομιμότητας συγκλίνουν σε αυτό το μοντέλο. Κι όμως, η πορεία μας παραμένει ατελέσφορη. Η Τουρκία επιμένει ανοικτά πλέον στη λύση δύο κρατών, αρνούμενη ακόμη και τη συζήτηση για ΔΔΟ. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οποιαδήποτε ρητορική για εναλλακτικές λύσεις πέραν της ΔΔΟ μοιάζει ουτοπική, αφού δεν υπάρχει καμία διεθνής δύναμη έτοιμη να στηρίξει τέτοια αλλαγή πλεύσης. Αντίθετα, κάθε απομάκρυνση από το συμφωνημένο πλαίσιο αποδυναμώνει την επιχειρηματολογία μας και ενισχύει εκείνους που προωθούν τη διχοτόμηση. Η κυπριακή πολιτική ζωή, δυστυχώς, συχνά αναλώνεται σε εσωτερικές αντιπαραθέσεις για το ίδιο θέμα: αν η ΔΔΟ είναι η μόνη οδός ή αν πρέπει να την απορρίψουμε. Η ιστορία μας όμως δείχνει ότι και πολιτικοί με βαθιά εθνική ευαισθησία και προσήλωση στην ανεξαρτησί...

Σε μια εποχή που τα πάντα γύρω μας αλλάζουν με ρυθμούς καταιγιστικούς, υπάρχει ένας σταθερός πυλώνας που δεν μπορεί να χαθεί: η ΕΔΕΚ. Ένα κόμμα που γεννήθηκε μέσα από τους αγώνες της Δημοκρατίας και της Αντίστασης, που σήκωσε στις πλάτες του την υπεράσπιση των εθνικών δικαίων, που ύψωσε φωνή όταν άλλοι σιωπούσαν. Η ΕΔΕΚ δεν είναι ένα ακόμα κόμμα του πολιτικού φάσματος. Είναι κομμάτι της ιστορικής μνήμης του τόπου. Είναι η ζωντανή απόδειξη ότι η πολιτική μπορεί να στηρίζεται σε αξίες, σε αρχές και σε ανιδιοτελή αγώνα. Φυσικά, έγιναν λάθη. Δεν τα κρύβουμε. Κάποιοι άνθρωποι της ΕΔΕΚ,κομμάτι της υπόλοιπης κοινωνίας που βρίσκεται σε φθορά, καταδικάστηκαν για φαινόμενα διαφθοράς, και αυτό μας πόνεσε όλους. Άλλοι δεν άντεξαν την πίεση μιας κοινωνίας που ολοένα και απομακρύνεται από αρχές και αξίες, και παρασύρθηκαν σε δρόμους ξένους προς την παράδοση του Κινήματος. Αυτές οι πληγές άφησαν σημάδια. Όμως δεν μπορούν και δεν πρέπει να ακυρώσουν την ιστορική διαδρομή και τη συμβολή δεκαετιών.Δ...

Δεν είναι δουλειά μας να δικάσουμε τον Μαρίνο Σιζόπουλο για τις κατηγορίες που προκύπτουν από το πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς. Αυτό είναι ευθύνη της Δικαιοσύνης και του Γενικού Εισαγγελέα. Μέχρι να αποφανθεί το δικαστήριο, για εμάς – όπως για κάθε πολίτη – ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας. Ως συναγωνιστές του ευχόμαστε να αθωωθεί και να πέσουν οι κατηγορίες που τώρα πλανώνται πάνω από το κεφάλι του. Το πρόβλημα όμως δεν είναι νομικό. Είναι πολιτικό και βαθιά ηθικό. Ο Σιζόπουλος έχει οδηγήσει το κόμμα σε εικόνα διάλυσης και απαξίωσης στα μάτια της κοινωνίας. Αντί να αποτελεί δύναμη με προτάσεις και αξιοπιστία, μοιάζει εγκλωβισμένο σε προσωπικά ολισθήματα και σκιές που σέρνονται γύρω από την ηγεσία του. Η νέα του ηγεσία κινείται μεταξύ φόβου και εξάρτησης.Δεν τολμά να σπάσει τα δεσμά μια και έξω. Υπάρχουν παραδείγματα που δείχνουν τι σημαίνει πολιτική ευθύνη. Στην Κύπρο, ο βουλευτής του ΑΚΕΛ, Χριστάκης Τζιοβάνης, παρέδωσε αμέσως την έδρα του μόλις ξέσπασε το σκάνδαλο του Al J...

Από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα, ένα από τα πιο ύπουλα κοινωνικά ταμπού παραμένει η αλλαγή γνώμης. Στις πόλεις-κράτη, στη μεσαιωνική Ευρώπη, ακόμη και στην ψηφιακή εποχή των κοινωνικών δικτύων, η κοινωνία σπάνια συγχωρεί τον άνθρωπο που «μεταστρέφεται». Η λέξη «προδότης» πέφτει βαρύτερη από κάθε επιχείρημα. Ο Σωκράτης μάς δίδαξε ότι «η ανεξέταστη ζωή δεν αξίζει να βιωθεί». Κι όμως, η ίδια η Αθήνα τον καταδίκασε γιατί δίδασκε στους νέους να αμφισβητούν τα δεδομένα. Ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης έθεσαν στο κέντρο της φιλοσοφίας τη φρόνηση, δηλαδή την ικανότητα να κρίνουμε εκ νέου ανάλογα με τις περιστάσεις. Παράλληλα, οι κοινωνίες τους θεωρούσαν τον «ασυνεπή» επικίνδυνο. Η ιστορία επαναλαμβάνεται: όποιος τόλμησε να αλλάξει άποψη στο θρησκευτικό Μεσαίωνα βαφτίστηκε αιρετικός· στη νεωτερικότητα, καιροσκόπος. Στη σημερινή Κύπρο, η ίδια λογική ζει και βασιλεύει. Τα κόμματα και οι φανατικοί οπαδοί έχουν αναγάγει την αλλαγή πολιτικής στάσης σε έγκλημα καθοσιώσεως. Όποιος πολίτης, πολιτικός ή ...

ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΜΑΡΙΝΟ ΣΙΖΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΔΕΚ: Άκουσα με προσοχή την αντίδραση σου προς την απόφαση της Αρχής Καταπολέμησης της Διαφθοράς (ΑΚΔ) και τον θυμό που έβγαλες για το περιεχόμενο της. Σε ανθρώπινο επίπεδο, σε κατανοώ πλήρως και εύχομαι η πορεία της υπόθεσης να σε δικαιώσει. Η έγνοια μας αυτή την στιγμή, η έγνοια κάθε ανθρώπου που αγάπησε ή συμπάθησε την ΕΔΕΚ είναι τι θα γίνει το κόμμα αυτό, το οποίο οδηγείται από την μια κακοτοπιά στην άλλη και βρίσκεται προ του φάσματος να μην μπει στη βουλή και κατά συνέπεια στην συνέχεια να αφανιστεί από τον πολιτικό χάρτη της Κύπρου. Στη θετική σου προσφορά προς την ΕΔΕΚ, καταγράφεται η πρόσφατη εθελούσια απόσυρση σου από προεδρία της ΕΔΕΚ, πράξη που μας βοήθησε σήμερα, αντί να φάμε τον κουβά με τα απόνερα σου στο κεφάλι, να φάμε μόνο τα πιτσικλίσματα σου, καθότι δεν είσαι πρόεδρος μας! Τελευταία σου προσφορά προς την ΕΔΕΚ θα είναι να της παραδόσεις την βουλευτική έδρα, δίνοντας ένα μήνυμα στην κοινωνία ότι τα της ...

Η ιστορία της ΕΔΕΚ είναι άρρηκτα δεμένη με την ιστορία της ίδιας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ιδρυμένη μέσα σε ταραγμένες εποχές, αποτέλεσε από τα πρώτα της βήματα την πολιτική και κοινωνική έκφραση των αγώνων για ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη. Στις πιο σκοτεινές στιγμές της πατρίδας μας, όταν η χούντα των Αθηνών και η ΕΟΚΑ Β επιχειρούσαν με βία και προδοσία να διαλύσουν τη Δημοκρατία, η ΕΔΕΚ στάθηκε όρθια. Οι αγωνιστές της βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή αντίστασης, θυσιάζοντας ακόμη και τη ζωή τους για να μην περάσουν τα σχέδια της δικτατορίας και των πραξικοπηματιών. Μετά την εισβολή η ΕΔΕΚ με την διορατικότητα του Βάσου Λυσσαρίδη και την μαχητικότητα του Τάκη Χατζηδημητρίου, έγινε το σύμβολο του αγώνα για την επιστροφή του Μακαρίου και της αποκατάστασης της συνταγματικής τάξης. Ακολούθησε πολιτικές κόντρα στην ύπνωση που επέβαλλαν ισχυρές πολιτικές δυνάμεις και καθιερώθηκε ως ο εφιάλτης όσων πρόδωσαν ή ήταν έτοιμοι να παραδώσουν την Κύπρο βορά στο στόμα της Τουρκίας....

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ – ΟΧΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ «Αν θέλουμε λύση, πρέπει να δούμε στους Τουρκοκύπριους τον σύμμαχο, όχι τον αντίπαλο. Είναι οι μόνοι που μπορούν να κρατήσουν την Τουρκία μακριά από το μέλλον της Κύπρου» Πενήντα χρόνια η διχοτόμηση εδραιώθηκε επί του εδάφους και αργά, αργά εδραιώνεται και στις ψυχές των ανθρώπων. Οι κύπριοι που νοιάζονται για την συμβίωση σε συνθήκες ειρήνης και αλληλοσεβασμού, λιγοστεύουν. Όλο και μεγαλώνει το ρεύμα του διαχωρισμού. Οι φωνές που μας οδήγησαν στο σημερινό σημείο, όπως η Κύπρος είναι ελληνική και η Κύπρος είναι Τουρκική πληθαίνουν. Η αδιαφορία γίνεται πλειοψηφική και παραχωρεί χώρο στις ακρότητες. Σταθερά στήνεται σκηνικό μελλοντικών συγκρούσεων και καταστροφών. Η ελπίδα κρατιέται ζωντανή μόνο από την συνεργασία μεταξύ Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων μέσα από τα οδοφράγματα που με μύριες δυσκολίες κρατιούνται ανοιχτά. Οι φωνές που ζητούν κλείσιμο τους αυξάνονται, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι αυτό θα σήμαινε σφράγισμα στις ψυχές των αν...

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά έχω αρχίσει να νιώθω ότι πνιγόμαστε μέσα σε μια γενικευμένη κρίση εμπιστοσύνης. Από τους πολίτες προς τους θεσμούς, από τους θεσμούς προς τους πολίτες, από τα πάνω προς τα κάτω και το αντίστροφο. Κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν. Και αυτό δεν είναι απλώς πρόβλημα. Είναι δηλητήριο.Γεμίσαμε με πολιτικούς και πολιτικάντηδες που όλη μέρα αμφισβητούν.Γεμίσαμε με αναμεταδότες κάθε κακού ενδεδυμένους το μανδύα του αδιάφθορου. Αυξάνονται οι μετοχές των κακεντρεχών διαλαλητών, σε βάρος των σοβαρών και μετρημένων. Αποσύρονται σιγά σιγά οι εμφυής και προωθούνται οι με μειωμένη ή και καθόλου εμφυία και πνευματικότητα. Σκεφτείτε το λίγο: έχουμε γεμίσει με Επιτρόπους. Για τα πάντα. Έχουμε ερευνητικές επιτροπές για το κάθε τι. Έχουμε πορίσματα που κανείς δεν διαβάζει και ελάχιστοι παίρνουν στα σοβαρά. Και κάθε φορά που προκύπτει μια κρίση – από διαφθορά μέχρι πυρκαγιά – καταλήγουμε να φέρνουμε «ειδικούς» απ’ έξω. Από FBI μέχρι Αυστραλέζα για την Αρχή κατά της Διαφθοράς. Τώ...

Καθώς η Κύπρος αντιμετωπίζει παρατεταμένα κύματα καύσωνα με θερμοκρασίες που φτάνουν ή και ξεπερνούν τους 44°C, παρατηρείται έντονη δυσφορία ακόμη και σε εσωτερικούς χώρους με ενεργοποιημένα κλιματιστικά. Πολλοί πολίτες διαπιστώνουν ότι οι μονάδες αδυνατούν να δροσίσουν ικανοποιητικά τους χώρους ή λειτουργούν σχεδόν ασταμάτητα χωρίς το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τι συμβαίνει όμως με τη λειτουργία των κλιματιστικών σε τέτοιες ακραίες συνθήκες; Οι περισσότερες οικιακές μονάδες είναι σχεδιασμένες να λειτουργούν αποτελεσματικά μέχρι εξωτερικές θερμοκρασίες γύρω στους 35-38°C. Όταν το θερμόμετρο σκαρφαλώνει στους 42-44°C, όπως συμβαίνει πλέον τακτικά στην Κύπρο, η εξωτερική μονάδα του κλιματιστικού (compressor) δυσκολεύεται να αποβάλει θερμότητα. Αυτό σημαίνει ότι η ψύξη μειώνεται και η κατανάλωση ρεύματος αυξάνεται. Επιπλέον, σε περιπτώσεις παρατεταμένου καύσωνα, η θερμοκρασία των δομικών υλικών (τοίχοι, οροφές, παράθυρα) αυξάνεται σημαντικά, αποθηκεύοντας θερμότητα που μεταδίδεται συνεχώς ...

Κάθαρση ή Σιωπή; Σε μια εποχή που η κοινωνία βράζει από αγανάκτηση απέναντι στη διαφθορά και σε φαινόμενα όπως αυτό των δύο Εισαγγελέων, κανένα κόμμα δεν έχει την πολυτέλεια να σιωπά ή να στρογγυλεύει τις θέσεις του. Το ΑΚΕΛ, εδώ και χρόνια, σηκώνει ψηλά τη σημαία της κάθαρσης, έστω κι αν έχει το δικό του βεβαρημένο παρελθόν. Το ΑΛΜΑ, με την ορμή του νεοσύστατου, επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά την αγανάκτηση του κόσμου. Και η ΕΔΕΚ; Η ΕΔΕΚ οφείλει να πάρει θέση. Όχι αμυντική. Όχι απολογητική. Αλλά καθαρή, αιχμηρή και προδρομική. Γιατί να σιωπά ένα κόμμα με ιστορία στους κοινωνικούς αγώνες, όταν η διαφθορά και η πραγματική και η φαινομενική, διαβρώνει το ίδιο το οικοδόμημα της Δημοκρατίας; Γιατί να κρύβεται πίσω από την κατηγορία ότι «είναι όλοι ίδιοι»; Αν δεν είναι ίδια, πρέπει να το αποδείξει. Η Ρετσινιά Δεν Ξεθωριάζει με τη Σιωπή! Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια, η ΕΔΕΚ κουβαλά τη ρετσινιά ενός κόμματος που μπλέχτηκε σε εσωστρέφεια, σκιές και σκανδαλολογία. Από μόνη τ...

ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ Είναι διάχυτη η αντίληψη στην κοινωνία, ότι η λεγόμενη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν έχει πετύχει τους δύο βασικούς στόχους, της μείωσης του κόστους λειτουργίας από την μια και της αύξησης της αποτελεσματικότητας της από την άλλη. Τα κόμματα στην βουλή, πλην της ΕΔΕΚ που δεν ψήφισε την μεταρρύθμιση, έφθασαν την μεταρρύθμιση μέχρι εκεί που τους επέτρεπε η ικανότητα τους και ο κομματικός περιορισμός που είχαν. Η κοινωνία, παρακολούθησε παθητικά την όλη προσπάθεια χωρίς, πλην του γράφοντος και δύο, τριών, άλλων μεμονωμένων πολιτών, να κουνήσουν το δάκτυλο τους. Εκεί που υπήρχε η ελπίδα κάποιες πρόνοιες του νόμου να παραμείνουν ανενεργές, οι προσδοκίες που έχουν δημιουργήσει σε κάποιους, τις ξυπνούν. Μια από αυτές τις πρόνοιες είναι η δημιουργία «Δημοτικών Αστυνομιών». Ο νόμος, δίνει τη νομική και οργανωτική βάση για τη σύσταση δημοτικής αστυνομίας, με έμφαση σε τροχαίες και τοπικές παραβάσεις, υπό αυστηρή εκπαίδευση, ένδυμα και εποπ...

Σε μια κοινωνία όπου η εμπιστοσύνη στους θεσμούς έχει τραυματιστεί βαθιά, κάθε πολιτική απόφαση στα ανώτατα επίπεδα αποκτά βαρύτητα που ξεπερνά τη θεσμική της διάσταση και αγγίζει το πεδίο της ηθικής νομιμοποίησης. Δεν μπορεί να αγνοηθεί η γενικευμένη αίσθηση που επικρατεί εδώ και καιρό ότι η Νομική Υπηρεσία έχει πάψει να λειτουργεί ως ασπίδα του δημοσίου συμφέροντος και του κράτους δικαίου, και αντί αυτού εκλαμβάνεται — δικαίως ή αδίκως — ως προέκταση ενός παλιού πολιτικού συστήματος που πολλοί ταυτίζουν με συγκάλυψη, ατιμωρησία και πολιτική μαφία. Οι νυν Γενικός και Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, πρώην υπουργοί επί διακυβέρνησης Αναστασιάδη, φέρουν στις πλάτες τους όχι μόνο τη θεσμική ευθύνη του ρόλου τους, αλλά και το βάρος της σύνδεσής τους με ένα πολιτικό παρελθόν που μεγάλο μέρος της κοινωνίας θεωρεί διεφθαρμένο. Δεν αρκεί να είναι αμερόληπτοι. Πρέπει και να φαίνονται. Και δυστυχώς, δεν φαίνονται. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, ο οποίος επίσης υπήρξε υπουργός στην ίδια κυβέρνηση, βρίσ...