✦ Επιστροφή στο Όραμα

Επικοινωνώντας το τελευταίο διάστημα με παλιά μέλη, στελέχη και φίλους της ΕΔΕΚ, ακούω συχνά την ίδια φράση: «Η ΕΔΕΚ που ξέραμε δεν υπάρχει πια». Κι όμως — έχουν δίκιο και άδικο μαζί. Δίκιο, γιατί πράγματι έχουν αλλάξει πολλά. Η πολιτική, η κοινωνία, η Κύπρος, ο κόσμος ολόκληρος δεν είναι ίδιοι με εκείνη την εποχή της πίστης και της αγωνιστικότητας που γέννησε το κίνημά μας. Και άδικο, γιατί η ΕΔΕΚ δεν ήταν ποτέ απλώς ένα κόμμα. Ήταν, και παραμένει, μια κοινότητα ανθρώπων, μια στάση ζωής, ένα κομμάτι της συλλογικής μας μνήμης και αξιοπρέπειας. Η ΕΔΕΚ είναι οι άνθρωποί της. Όλοι εκείνοι που την υπηρέτησαν με ανιδιοτέλεια, που στάθηκαν στις επάλξεις των δημοκρατικών αγώνων, που πίστεψαν στη δύναμη της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Κάποιοι παραμένουν ενεργοί, κάποιοι απομακρύνθηκαν, κάποιοι δοκίμασαν άλλους δρόμους — μα όλοι, βαθιά μέσα τους, κουβαλούν την ίδια φλόγα. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι ώρα να επιστρέψουμε στο όραμα. Να ξαναβρούμε την πίστη ότι η πολιτική μπορεί να είναι καθαρή, έντιμη, ανθρώπινη. Να θυμηθούμε πως η ΕΔΕΚ ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον πολίτη, όχι την εξουσία· για να υπερασπίζεται αρχές, όχι καρέκλες. Απαλλαγμένη από τα βάρη και τις σκιάσεις των τελευταίων ετών, η ΕΔΕΚ μπορεί ξανά να κοιτάξει μπροστά — με αυτογνωσία, με ενότητα, με νέα πνοή. Να ανοίξει διάλογο με την κοινωνία, να εκφράσει τη φωνή των νέων, των εργαζομένων, των ανθρώπων που παλεύουν καθημερινά για αξιοπρέπεια και προοπτική. Η ΕΔΕΚ υπάρχει, και είναι εδώ. Όχι για να αναπολεί το παρελθόν, αλλά για να το δικαιώσει με το μέλλον της. Η επιστροφή στο όραμα δεν είναι νοσταλγία· είναι πράξη ευθύνης. Και μας καλεί όλους — όσους πιστεύουμε ακόμα πως η Κύπρος αξίζει κάτι καλύτερο, πως η δημοκρατία χρειάζεται ιδανικά, και πως η πολιτική μπορεί να έχει ψυχή.