Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Απλά και ανθρώπινα

Μια κοινωνία που ξεχνά να αναζητά το νόημα πίσω από την εικόνα, κινδυνεύει:

Οι τέσσερις αφίσες που ανάρτησα τις τελευταίες μέρες για την ΕΔΕΚ στο φβ, ήταν τα πρώτα μου βήματα στον κόσμο της τεχνητής νοημοσύνης και της δημιουργίας πολιτικής εικόνας. Δεν θα ισχυριστώ ότι ήταν τεχνικά άρτιες. Ούτε εγώ έμεινα ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα. Και, όπως φαίνεται, ούτε οι περισσότεροι από εσάς. Τα σχόλια που έλαβα —και τα οποία εκτιμώ ειλικρινά— επικεντρώθηκαν σχεδόν αποκλειστικά σε ένα πράγμα: στην τεχνική επάρκεια. Στην αισθητική, στη σύνθεση, στο κατά πόσο η εικόνα ήταν «καλοφτιαγμένη». Για το περιεχόμενο όμως, τίποτα. Για το μήνυμα της αφίσας, επίσης τίποτα. Και όμως, είμαι βέβαιος ότι και περιεχόμενο υπήρχε και μήνυμα υπήρχε. Η μικρή αυτή εμπειρία μού θύμισε κάτι βαθύτερο που χαρακτηρίζει την εποχή μας. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν άλλαξαν μόνο τον τρόπο που επικοινωνούμε. Άλλαξαν και τον τρόπο που βλέπουμε. Μας εκπαίδευσαν να αντιδρούμε στο άμεσο, στο προφανές, στο επιφανειακό. Να στεκόμαστε πρώτα στο περίβλημα και πολύ σπανιότερα στο περιεχόμενο. Ν...

ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ -ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ Του Σάββα Ηλιοφώτου-πρώην Δημάρχου Στροβόλου

«Ίσως τότε να καταλάβουμε ότι τίποτε από όσα ζούμε δεν χάνεται πραγματικά. Γιατί η πιο βαθιά μνήμη δεν είναι αυτή που κρατά ο εγκέφαλος. Είναι αυτή που κρατούν οι άνθρωποι» Κάθομαι σιωπηλός στο γραφείο. Η σιγαλιά της απουσίας των πάντων μου κάνει συντροφιά. Το κτίριο ακόμη κοιμάται. Οι διάδρομοι είναι άδειοι, τα γραφεία κλειστά, οι φωνές δεν έχουν ακόμη γεννηθεί για τη μέρα που έρχεται. Απολαμβάνω από τη μια τον χρόνο που είναι ολόκληρος δικός μου. Μια μικρή πολυτέλεια μέσα στη βιασύνη της ζωής. Και από την άλλη πιάνω τον εαυτό μου να περιμένει. Περιμένω τους νέους και τις νέες του γραφείου να εμφανιστούν, να ανοίξουν τις πόρτες, να φέρουν μαζί τους τον θόρυβο της ζωής. Είναι σαν μια σιωπηλή επανασύνδεση. Ανάμεσα σε αυτό που είμαι σήμερα και σε αυτό που ήμουν πριν μερικά χρόνια. Και μέσα σε αυτή τη σιωπή έρχονται καμιά φορά και άλλες σκέψεις. Σκέψεις μικρές, σχεδόν ασήμαντες, που όμως σε κάνουν να σταματήσεις για λίγο. Λέω ότι προτού φύγω «Πρέπει να πάρω το τηλέφωνο». Έρχεται η ώρα,...