ΑΓΑΠΑΤΕ ΟΤΙ ΕΧΕΤΕ, ΖΕΙΣΤΕ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΞΕΡΕΤΕ
Πέταξε ο γλάρος για το βουνό και το αηδόνι για τη θάλασσα. Βαρέθηκαν να τα λένε, το ένα θαλασσοπούλι και το άλλο αηδόνι του βουνού και του κάμπου. Θέλησαν την αλλαγή και νόμισαν πως θα την βρουν μακριά από εκεί που έμαθαν να ζουν. Ψηλά στον αέρα που συναντήθηκε ο δρόμος τους, λέει από μέσα του ο γλάρος… «το καημένο, έχασε τον προσανατολισμό του, πάει για τη θάλασσα και θα πνιγεί μιας που δεν ξέρει να περπατά στα κύματα»... Και το αηδόνι, «που να ‘ξερες τι σε περιμένει γλάρε μου, είναι κάποιοι άνθρωποι που τους λένε κυνηγούς, που μόλις σε δουν στο πέταγμα σου, έτσι μεγάλος που είσαι, θα τερματίσουν την όμορφη ζωή σου στους αιθέρες» Ως άνθρωποι, ήξεραν τα πάντα που αφορούν τους άλλους , όχι όμως τα δικά τους! Συνέχισαν το πέταγμα τους, μέχρι που να δουν, ο γλάρος το βουνό και το αηδόνι τη θάλασσα. Είδε το αηδόνι το νερό και ο γλάρος το απέραντο το πράσινο. Άρχισε το αηδόνι από χαρά να τραγουδά το πιο όμορφο τραγούδι του! Βρ...