Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2026

ΤΟ ΕΦΑΠΑΞ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ: ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΑΡΟΧΗ Ή ΕΜΜΕΣΗ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ;

Η πρόσφατη δημόσια ανακοίνωση πρώην βουλευτή ότι παραχώρησε το εφάπαξ που έλαβε με την αποχώρησή του από τη Βουλή σε σωματείο που στηρίζει πρώην στελέχη του κόμματός του, παρουσιάστηκε ως πράξη αλληλεγγύης και κοινωνικής προσφοράς. Δεν αμφισβητώ ούτε τα κίνητρα ούτε το δικαίωμα οποιουδήποτε να διαθέσει την προσωπική του περιουσία όπως ο ίδιος επιθυμεί. Κάθε πολίτης είναι ελεύθερος να δωρίσει τα χρήματά του σε φιλανθρωπικούς, κοινωνικούς ή άλλους σκοπούς. Το ερώτημα όμως που γεννάται είναι πολύ βαθύτερο και αφορά τη λειτουργία των θεσμών της Δημοκρατίας. Για ποιο σκοπό θεσπίστηκε το εφάπαξ των βουλευτών; Η απάντηση είναι γνωστή. Το εφάπαξ δεν θεσπίστηκε για να χρηματοδοτεί πολιτικά κόμματα ή οργανισμούς που συνδέονται με αυτά. Θεσπίστηκε για να διευκολύνει την επανένταξη του αποχωρούντος βουλευτή στην επαγγελματική και κοινωνική ζωή μέχρι να αποκατασταθεί οικονομικά μετά τη λήξη της κοινοβουλευτικής του θητείας. Εάν λοιπόν η πολιτεία καταβάλλει αυτή την παροχή για συγκεκριμένο κ...

ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΧΟΡΗΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙ Η ΜΑΡΙΚΟΥ ΠΟΥ ΤΑ ΛΕΥΚΑΡΑ;

Ξεκινά με μια ορθή θέση η ανακοίνωση του ΑΚΕΛ,ότι δεν πρέπει να αυξήσουν τις τιμές στις ομπρέλλες και τα κρεβατάκια οι Δήμοι και ξαφνικά εκεί που πας να την πάρεις στα σοβαρά, σου γράφει και ποιος φταίει: "Η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής Παραλιών προφανέστατα συνδέεται με την ολιγοωρία της κυβέρνησης Χριστοδουλίδη να προχωρήσει σε αναπροσαρμογή της κρατικής χορηγίας προς τους Δήμους της χώρας, οι οποίοι βρίσκονται ενώπιον αυξημένων οικονομικών υποχρεώσεων". Ράβδος στην γωνία άρα βρέχει... που λέει και ο σοφός λαός μας! Ρε, μανία που την έχουν! Αντί να πει στους Δήμους κάτω τα χέρια από τις τσέπες του λαού, τους καλεί να τα βάλουν πιο βαθιά, μέσα από την αύξηση της κρατικής χορηγίας την οποία καλεί την κυβέρνηση να τους δώσει! Αντί να καλέσει τους Δήμους, το ΑΚΕΛ, να κάνουν εξοικονομήσεις με όλους τους τρόπους που υπάρχουν ενώπιον τους, τους ενθαρύνει να γίνουν πιο πολύ ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΟΙ! Δεν είναι αυτή αριστερή προοδευτική πολιτική: Να νομίζουν ότι τα λεφτά της κρατικής χορη...

Η ΕΔΕΚ, οι Οικολόγοι και το δίλημμα της επόμενης μέρας: Αναγέννηση ή νέα αρχή; Του Σάββα Ηλιοφώτου-Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Η έξοδος της ΕΔΕΚ και των Οικολόγων από τη Βουλή δεν αποτελεί μόνο μια εκλογική ήττα. Αποτελεί ένα πολιτικό γεγονός που αναγκάζει ολόκληρο τον ευρύτερο κεντροαριστερό χώρο να κοιταχτεί στον καθρέφτη και να απαντήσει σε ερωτήματα που για χρόνια απέφευγε. Μπορεί η ΕΔΕΚ να αναγεννηθεί μόνη της; Μπορούν οι Οικολόγοι να ξαναβρούν τον δρόμο τους ως αυτόνομη πολιτική δύναμη; Ή μήπως η κοινωνία περιμένει πλέον κάτι νέο, ευρύτερο και πιο ελπιδοφόρο από το άθροισμα δύο κομμάτων που, το καθένα για διαφορετικούς λόγους, δυσκολεύονται να επανασυνδεθούν με τις μεγάλες κοινωνικές ομάδες που κάποτε εξέφραζαν; Δεν είναι λίγοι όσοι πιστεύουν ότι η ΕΔΕΚ και οι Οικολόγοι μπορούν να ξαναβρούν τα πατήματά τους χωρίς να χρειαστεί να συνενωθούν κάτω από μια νέα πολιτική στέγη. Η άποψη αυτή δεν είναι παράλογη. Κάθε κόμμα έχει τη δική του ιστορία, τις δικές του παραδόσεις και τους δικούς του ανθρώπους. Και είναι γεγονός ότι οι πολιτικές συγχωνεύσεις που γίνονται βιαστικά και υπό το βάρος της ήττας συνήθως αποτ...

Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΔΕΝ ΣΩΖΕΙ ΤΗΝ ΕΔΕΚ- Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ

«Πέρασαν έξη μέρες από το τραγικό για την ΕΔΕΚ αποτέλεσμα των εκλογών. Καμία παραίτηση από την αποτυχούσα ηγεσία και καμία αντίδραση από την Νεολαία. Ούτε για αυτό δεν έμεινε νεύρο; Η σιωπή στην περίπτωση αυτή δεν είναι χρυσός. Είναι πολιτική ασθένεια την οποία μόνο η επανάσταση της Νεολαίας μπορεί να θεραπεύσει » Η εκλογική ήττα και ο αποκλεισμός της ΕΔΕΚ από τη Βουλή δεν ήταν ένα απλό εκλογικό αποτέλεσμα. Ήταν ένα ηχηρό μήνυμα της κοινωνίας προς ένα κόμμα που για χρόνια απομακρύνθηκε από τον ιστορικό του ρόλο, τη φυσιογνωμία και την αξιοπιστία του. Και όταν η κοινωνία μιλά τόσο καθαρά, η σιωπή δεν είναι υπευθυνότητα. Είναι συνενοχή. Η Νεολαία της ΕΔΕΚ δεν γεννήθηκε για να επικυρώνει αποφάσεις άλλων ούτε για να λειτουργεί ως διακοσμητικό στοιχείο ενός μηχανισμού που απέτυχε. Η αποστολή της είναι να αμφισβητεί, να πρωτοπορεί, να ανατρέπει κατεστημένες αντιλήψεις και να εκφράζει τη φωνή μιας νέας γενιάς που απαιτεί αλήθεια, αυτοκριτική και αλλαγή. Όσοι σήμερα ζητούν από τη νεολαία να π...

Παρέμβαση ενόψει της Συνεδρίας της Κεντρικής Επιτροπής της ΕΔΕΚ

Την μεθεπόμενη Κυριακή οι συναγωνιστές μέλη της, θα καθίσουν γύρω από το τραπέζι της Κεντρικής Επιτροπής σε μια από τις πιο κρίσιμες συνεδρίες στην ιστορία της ΕΔΕΚ. Για πρώτη φορά από την ίδρυση του κόμματος βρισκόμαστε εκτός Βουλής. Το γεγονός αυτό δεν είναι απλώς μια εκλογική αποτυχία. Είναι μια ιστορική ήττα. Και οι ιστορικές ήττες έχουν ένα καλό και ένα κακό χαρακτηριστικό. Το κακό είναι ότι δεν επιτρέπουν ωραιοποιήσεις. Το καλό είναι ότι αναγκάζουν όσους θέλουν πραγματικά να σώσουν την ΕΔΕΚ, να κοιτάξουν την πραγματικότητα κατάματα. Γι’ αυτό θεωρώ ότι η συνεδρία της Κεντρικής Επιτροπής δεν πρέπει να μετατραπεί σε δικαστήριο του παρελθόντος. Οι ευθύνες υπάρχουν. Είναι γνωστές. Και σε διαφορετικό βαθμό βαραίνουν πολλούς. Για να μην μένει όμως η αποτυχία ορφανή, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι η εκλογική κατάρρευση δεν γεννήθηκε στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές. Ηττηθήκαμε πολιτικά πολύ πριν ηττηθούμε εκλογικά. Η ήττα οικοδομήθηκε κατά τη διάρκεια μιας ολόκληρης δεκαετίας, στη δι...

ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΝΕΝΩΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΟΥ ΧΩΡΟΥ Ή ΛΟΓΟΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΟ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΘΡΗΝΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ

Αν πραγματικά επιζητείται μια νέα πολιτική πρόταση στον χώρο του κέντρου, τότε οι συζητήσεις μεταξύ ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και ΔΗΠΑ δεν μπορούν να ξεκινούν από την κατανομή θέσεων, ούτε από εκλογικές σκοπιμότητες της στιγμής. Χρειάζονται ξεκάθαρες πολιτικές και ιδεολογικές προϋποθέσεις που να δίνουν περιεχόμενο και προοπτική στη συνεργασία. Πρώτη και βασική προϋπόθεση είναι η συμφωνία σε ένα κοινό ιδεολογικό πλαίσιο, με σαφή κοινωνικό και πατριωτικό προσανατολισμό. Ένας χώρος που να εκφράζει τη σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία, με έμφαση στην κοινωνική δικαιοσύνη, την προστασία της μεσαίας τάξης, την αξιοπρεπή εργασία και ένα κράτος που να υπηρετεί τον πολίτη και όχι τα οργανωμένα συμφέροντα. Δεύτερη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη κοινής γραμμής στο Κυπριακό. Δεν μπορεί να οικοδομηθεί πολιτική συνεργασία χωρίς ξεκάθαρη θέση απέναντι στις τουρκικές μεθοδεύσεις, χωρίς στρατηγική που να συνδυάζει τον ρεαλισμό με την υπεράσπιση της κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τρίτη προϋπόθεση είναι η πολιτικ...

ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΔΕΚ Του Σάββα Ηλιοφώτου-Παλαιού μέλους του Πολιτικού Γραφείου και της Κεντρικής Επιτροπής της ΕΔΕΚ και πρώην Δήμαρχος Στροβόλου

Προς τους ΕΔΕΚίτες, προς τους φίλους μας, προς όσους έμειναν και όσους απομακρύνθηκαν Η ΕΔΕΚ βρίσκεται σήμερα μπροστά σε μια ιστορική καμπή. Το αποτέλεσμα των εκλογών δεν ήταν απλώς μια εκλογική ήττα. Ήταν ένα μήνυμα. Ένα μήνυμα αυστηρό, πικρό, αλλά αναγκαίο. Και εμείς το ακούμε. Το ακούμε από αυτούς που έμειναν πιστοί μέχρι το τέλος. Το ακούμε από αυτούς που απομακρύνθηκαν πληγωμένοι. Το ακούμε από αυτούς που κάποτε ένιωθαν την ΕΔΕΚ σπίτι τους και σήμερα αισθάνονται ξένοι. Δεν ήρθαμε να ωραιοποιήσουμε την πραγματικότητα. Ούτε να κρυφτούμε πίσω από δικαιολογίες. Η ΕΔΕΚ έχασε δύναμη γιατί έχασε, σε μεγάλο βαθμό, τη ζωντανή σχέση εμπιστοσύνης με ένα κομμάτι του λαού της. Όμως η ιστορία αυτού του κινήματος δεν τελειώνει εδώ. Η ΕΔΕΚ δεν είναι ένα εκλογικό ποσοστό. Δεν είναι μια παρέα προσώπων. Δεν είναι μηχανισμός εξουσίας. Είναι η ιστορική έκφραση του δημοκρατικού σοσιαλισμού στην Κύπρο. Είναι οι αγώνες για ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη και εθνική αξιοπρέπεια. Είναι οι άνθρωποι τ...

ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΞΑΝΑ ΧΡΗΣΙΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ- ΟΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Η εκλογική κατάρρευση της ΕΔΕΚ δεν σημαίνει ότι πέθανε η σοσιαλδημοκρατία στην Κύπρο. Οι ιδέες δεν διαγράφονται με ένα εκλογικό αποτέλεσμα. Το κοινωνικό και πολιτικό «προζύμι» παραμένει ζωντανό στην ΕΔΕΚ. Μέρος του μετακόμισε και εκφράστηκε και μέσα από την άνοδο του ΑΚΕΛ,τη διάσωση του ΔΗΚΟ και και μέσα από το ΑΛΜΑ και την Αμεση Δημοκρατία. Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι η διαχείριση της ήττας αλλά η ανάληψη ευθύνης. Η ΕΔΕΚ, που κρατά την ιστορική και ιδεολογική παρακαταθήκη του χώρου, οφείλει να καταλάβει ότι η κοινωνία ζητά επανεκκίνηση και όχι κολοκυνθίσματα, εσωτερικές ισορροπίες και ανακύκλωση προσώπων που απότυχαν. Η σκυτάλη πρέπει να περάσει άμεσα στους νέους. Όσοι οδήγησαν το κόμμα στη σημερινή συμφορά δεν μπορούν να εμφανίζονται και ως σωτήρες της επόμενης μέρας. Χρειάζεται γενναία αυτοκριτική, πολιτικό θάρρος και καθαρό μήνυμα ανανέωσης. Ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ έχει ίσως την τελευταία ευκαιρία να κάνει τώρα όσα δεν τόλμησε να κάνει προεκλογικά: να συγκρουστεί με νοοτροπίες κα...

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΔΕΚ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΜΕΡΑΣ:

Η ΕΔΕΚ δεν κινδυνεύει σήμερα μόνο από την εκλογική συρρίκνωση. Κινδυνεύει από την συνήθεια της ήττας, από την ανοχή στη φθορά και από την ψευδαίσθηση ότι τα ίδια πρόσωπα και οι ίδιες νοοτροπίες μπορούν να φέρουν διαφορετικό αποτέλεσμα. Η ιστορία αυτού του κινήματος δεν γράφτηκε με συμβιβασμούς, ούτε με σιωπές. Γράφτηκε με γροθιές υψωμένες απέναντι στο κατεστημένο, απέναντι στη διαφθορά, απέναντι σε όσους ήθελαν την ΕΔΕΚ βολική και ακίνδυνη. Ο σημερινός Πρόεδρος ανέλαβε ένα κόμμα πληγωμένο, παραλαμβάνοντας ερείπια από την προηγούμενη ηγεσία και όσους συνέπραξαν ή σιώπησαν μπροστά στην κατάρρευση. Είχε μπροστά του μια ιστορική ευκαιρία: να αιφνιδιάσει το παλιό σύστημα, να προχωρήσει άμεσα σε βαθιά κάθαρση και να δώσει πραγματικό μήνυμα ανανέωσης. Δεν το τόλμησε στον βαθμό που απαιτούσαν οι περιστάσεις. Αντί να απομακρυνθούν οι υπεύθυνοι της παρακμής, είδαμε πρόσωπα και πρακτικές του χθες να συνεχίζουν να περιφέρονται δίπλα στην νέα ηγεσία, να αναπαράγουν τον ίδιο διχαστικό λόγο και να ακ...

Η ΒΟΛΙΚΗ ΟΡΓΗ ΚΑΙ Η ΦΟΒΙΣΜΕΝΗ ΣΙΩΠΗ

Υπάρχουν στιγμές που αναρωτιέμαι αν τελικά μας βολεύει η μετριότητα. Αν την επιλέγουμε συνειδητά, γιατί είναι πιο εύκολη από την ευθύνη της σκέψης. Στον δημόσιο λόγο — και ιδιαίτερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης — κυριαρχούν δύο «ασφαλείς» δρόμοι: • από τη μια η φοβισμένη σιωπή μεταμφιεσμένη σε «ενότητα» και • από την άλλη η βολική οργή που βαφτίζεται «αγωνιστικότητα». Και οι δύο είναι, στην ουσία, υπεκφυγές. Ο πρώτος δρόμος είναι γνώριμος: γενικόλογες εκκλήσεις, αποφυγή κάθε ουσιαστικής τοποθέτησης, μια μόνιμη αναβολή των δύσκολων συζητήσεων «για μετά». Είναι ο δρόμος εκείνων που φοβούνται ότι η καθαρή άποψη θα τους εκθέσει, θα τους κοστίσει, θα τους φέρει σε σύγκρουση. Έτσι επιλέγουν την ασφάλεια της ασάφειας. Ο δεύτερος δρόμος είναι εξίσου προβληματικός, αλλά πιο ελκυστικός: ο καταγγελτικός λόγος χωρίς βάθος, χωρίς πρόταση, χωρίς διάθεση σύνθεσης. Ένας λόγος που φωνάζει, καταγγέλλει, μηδενίζει — αλλά δεν γεφυρώνει ποτέ, δεν οικοδομεί τίποτα. Είναι ο εύκολος ηρωισμός της εποχής μα...

Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑΣ

Κάποτε με πιάνει το παράπονο. Όχι γιατί διαφωνούν μαζί μου — αυτό είναι υγιές. Αλλά γιατί ολοένα και συχνότερα βλέπω να επιβραβεύεται όχι η άποψη, αλλά η αποφυγή της. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που υποτίθεται ότι άνοιξαν τον δημόσιο διάλογο, αναπτύχθηκε μια παράδοξη κουλτούρα: όποιος λέει κάτι συγκεκριμένο, όποιος παίρνει θέση, όποιος ρισκάρει — αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη. Αντίθετα, όποιος καταφεύγει σε γενικόλογα περί «ενότητας», «ηρεμίας» και «σωστής στιγμής», απολαμβάνει την εύκολη αποδοχή. Δεν είναι τυχαίο. Η σαφής άποψη δημιουργεί ευθύνη. Σε εκθέτει. Σε αναγκάζει να στηρίξεις αυτό που λες. Η γενικότητα, αντίθετα, λειτουργεί σαν καταφύγιο. Δεν ενοχλεί κανέναν, δεν δεσμεύει κανέναν και τελικά δεν προχωρά τίποτα. Έτσι όμως διαμορφώνεται μια κοινωνία που μαθαίνει να χειροκροτεί το «ασφαλές» και να φοβάται το «ουσιαστικό». Και κάπου εκεί χάνεται η κριτική σκέψη. Γιατί η κριτική σκέψη δεν είναι να συμφωνούμε μεταξύ μας. Είναι να μπορούμε να ακούμε μια άποψη, να τη ζυγίζουμε, να τ...

ΨΗΦΟΣ ΜΕ ΘΥΜΟ, ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ Του Σάββα Ηλιοφώτου-πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Δεν είναι εύκολο σήμερα να σταθείς μπροστά στους πολίτες και να τους ζητήσεις να εμπιστευτούν τους θεσμούς. Όχι γιατί οι θεσμοί είναι κατ’ ανάγκη όλοι προβληματικοί, αλλά γιατί έχει παγιωθεί μια αντίληψη: «τίποτα δεν λειτουργεί». Και όταν αυτή η φράση βγαίνει από το στόμα ενός δεκάχρονου παιδιού, τότε δεν μιλάμε απλώς για κρίση εμπιστοσύνης. Μιλάμε για βαθιά διάβρωση της συλλογικής μας συνείδησης. Για χρόνια, η συνεχής και συχνά ισοπεδωτική κριτική κατά των θεσμών – χωρίς τεκμηρίωση, χωρίς αντίλογο, χωρίς υπεύθυνη στάση – δημιούργησε ένα τοξικό περιβάλλον. Ένα περιβάλλον όπου η απαξίωση έγινε εύκολη επιλογή. Όμως εδώ υπάρχει μια αλήθεια που αποφεύγουμε να πούμε: Οι θεσμοί δεν λειτουργούν στο κενό. Λειτουργούν μέσα σε μια κοινωνία. Και η κοινωνία σήμερα επιλέγει, όλο και πιο συχνά, την εύκολη θέση της αμφισβήτησης αντί της ευθύνης της κρίσης. Είναι εύκολο να λες «όλα είναι σάπια». Είναι πιο δύσκολο να ξεχωρίζεις, να κρίνεις, να απαιτείς διόρθωση αντί για κατεδάφιση. Στην καθημερινή λει...

Ανοιξιάτικες εικόνες, σάπιος λόγος

Η φύση γιορτάζει δεξιά και αριστερά, ντυμένη στο πράσινο, στο μωβ και στο κίτρινο. Στο ραδιόφωνο η Σάντη και ο Δρουσιώτης κι εγώ ανίκανος να αλλάξω σταθμό. Τα μάτια ευφραίνονται και τα αυτιά μολύνονται. Το μυαλό στη μέση, χτυπιέται ανάμεσα στο καλό και το κακό. Πατάω το γκάζι και μπαίνω στο χωριό. Η καμπάνα χτυπά — και θυμίζει: όλα ματαιότης. «Τον πήρε ο καρκίνος», λέει κάποιος. Και ήταν νιος. ΣΗ-17/04/2026

Η Κοινωνία των Ακέφαλων της Σάντη και του Δρουσιώτη

Χαλάρωσε… και άφησε το μυαλό να ταξιδέψει. Όπου σε πάρει — εκεί κατοικούν οι ανησυχίες του, εκεί φωλιάζουν οι έγνοιες και τα άλυτα. Θέλω να πω με λέξεις ό,τι τα μάτια δεν αντέχουν να δουν, ό,τι μόνο η φαντασία τολμά να αγγίξει. Πάτησα στο πρώτο σκαλί. Και αυτό με πήρε στο δεύτερο, στο τρίτο… μέχρι που χάθηκα. Σε ένα όνειρο χωρίς αρχή, χωρίς τέλος. Μια λίμνη. Νερά κόκκινα. Και μέσα — ακέφαλα κορμιά. Κολυμπούσαν. Όχι προς κάπου. Όχι για κάτι. Κινήσεις σπασμωδικές, ασυντόνιστες, χωρίς προορισμό. Ανακάτευαν μόνο τα νερά. Ξυπνώ. Στο κρεβάτι. Με τα μάτια βαριά και το μυαλό ανήσυχο. Τι ήταν αυτό που είδα; Τα ακέφαλα κορμιά… ποιοι είναι; Ή μήπως — είμαστε εμείς; Μήπως κάπου, κάποτε, δώσαμε το κεφάλι μας αλλού και κρατήσαμε μόνο το σώμα; ΣΗ-17/04/2026

Η ΚΑΝΟΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ

Οι "Πολλαπλασιαστές" και οι "Ντελάληδες" έχουν προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά και συνεχίζουν ανεμπόδιστοι να καταστρέφουν τον κοινωνικό ιστό. Γίναμε μια κοινωνία που έχει πάψει να απαιτεί το αυτονόητο: Τεκμήρια. Απόδειξη. Ευθύνη λόγου. Αντί γι’ αυτό, λειτουργούμε με όρους εντυπώσεων. Τρέχουμε λαχανιασμένοι πίσω από κάθε νέα καταγγελία. Στήνουμε πρόχειρα δικαστήρια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μοιράζουμε ετυμηγορίες με ένα «share» και ένα «comment». Καταδικάζουμε πριν καν ανοίξει φάκελος. Και όταν —αν ποτέ— η αλήθεια έρθει στην επιφάνεια, είναι ήδη αργά. Οι υπολήψεις έχουν τσαλακωθεί. Οι ζωές έχουν σημαδευτεί. Και κανείς δεν γυρίζει πίσω να λογοδοτήσει για το ψέμα που αναπαρήγαγε. Έτσι χτίζεται ένας φαύλος κύκλος που μας καταπίνει: Μια καταγγελία γεννά θόρυβο. Ο θόρυβος γεννά πανικό. Ο πανικός γεννά μιμητές — ή έστω την υποψία τους. Και στο τέλος, η αλήθεια χάνεται μέσα σε έναν καθρέφτη παραμορφωμένων εικόνων, όπου όλα μοιάζουν ίδια και τίποτα δεν είναι βέβα...

Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΨΗΦΟΥ: ΠΟΙΟΙ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΝ Σάββας Ηλιοφώτου - Πρώην Δήμαρχος Στροβόλου

«Γιατί τελικά, η ψήφος δεν αποκαλύπτει μόνο τους πολιτικούς. Αποκαλύπτει πρώτιστα εμάς» Στην εκλογική περίοδο, δεν κρίνονται μόνο οι πολιτικοί. Κρινόμαστε όλοι. Γιατί τότε, ο κάθε ένας μας δείχνει τον πραγματικό του εαυτό. Δείχνουμε αυτό που είμαστε στην ουσία μας, γιατί αισθανόμαστε πως η ψήφος που κρατούμε στα χέρια μας μάς δίνει δύναμη. Μια δύναμη που μας λύνει τη γλώσσα. Μας επιτρέπει να πούμε δημόσια όσα μέχρι χθες κρατούσαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Όσα, υπό άλλες συνθήκες, δεν θα τολμούσαμε ούτε να ψιθυρίσουμε. Το αρχαίο «ἀρχὴ ἄνδρα δείκνυσι» βρίσκει την απόλυτη εφαρμογή του. Η ψήφος γίνεται η «αρχή» και αποκαλύπτει τον άνθρωπο. Και τότε αρχίζει η εκτροπή. Γιατί σε αυτή τη φάση, δεν δρουν μόνο οι απλοί πολίτες. Εμφανίζονται και οι «πολλαπλασιαστές» – οι γνωστοί «ντελάληδες» του δημόσιου βίου. Πρόσωπα με θεσμική ή επικοινωνιακή ισχύ, που γνωρίζουν καλά πως ο λόγος τους έχει βάρος. Επιλέγουν ένα θέμα, το αναπαράγουν, το διογκώνουν, το φορτίζουν. Το επαναλαμβάνουν μέχρι να μ...

ΟΙ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΤΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΗ ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΝ ΓΕΡΑΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ Σάββας Ηλιοφώτου -Πρώην Δήμαρχος Στροβόλου

«Για τις παλαιές πολυκατοικίες το θέμα πλέον δεν είναι τεχνικό. Είναι πρώτιστα οικονομικό και τα χρήματα είναι αργά για να βρεθούν όλα μαζεμένα. Οι ιδιοκτήτες έχουν γεράσει μαζί με την πολυκατοικία και η σύνταξη δεν τους φτάνει να ζήσουν» Την πλήρη διάσταση του προβλήματος την αντιλήφθηκα όταν ανάλαβα την προεδρία Διαχειριστικής Επιτροπής Πολυκατοικίας σαράντα ετών. Η πολυκατοικία, σχεδιάστηκε για να έχει ζεστό νερό με ηλεκτρικά ταχύθερμα. βρέθηκε με τριάντα έξη διπλούς ηλικιακούς και κύλινδρο ζεστού νερού διακοσίων λίτρων το κάθε ένα στην οροφή. Σχεδιάστηκε για δέκα τόνους νερό στην οροφή και βρέθηκε με είκοσι. Συν αντένες δορυφορικών μεγάλων διαστάσεων, συν δεξαμενές πετρελαίου που δεν προβλέπονταν. Η μελέτη για την κατάσταση της πολυκατοικίας έδειξε ότι ο κάθε ιδιοκτήτης έπρεπε πριν τρία χρόνια να καταβάλει το ποσό των επτά περίπου χιλιάδων ευρώ συν φπα για να δημιουργηθεί το ταμείο για την επιδιόρθωση. Η απάντηση της μεγάλης πλειοψηφίας των ιδιοκτητών ήταν: Εδώ μας δυσκολεύουν τα...

ΌΤΑΝ Η ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΤΟ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ Του Σάββα Ηλιοφώτου-πρώην Δημάρχου Στροβόλου

«Από το Al Jazira gate, στο black van gate, στο πρόσφατο video gate και τώρα στο drousiotis gate. Από gate σε gate, δολοφονείται η αλήθεια και μαζί της και η δημοκρατία. Ως πότε η κοινωνία θα διψά πιο πολύ για gate και λιγότερο για την αλήθεια;» Ζούμε σε μια εποχή όπου η καταγγελία έχει αποκτήσει μεγαλύτερη αξία από την απόδειξη. Όπου ο θόρυβος υπερισχύει της ουσίας και η εντύπωση προηγείται της αλήθειας. Μια μικρή ομάδα ανθρώπων φαίνεται να ανταγωνίζεται για το ποιος θα εκτοξεύσει την πιο βαρύγδουπη «αποκάλυψη», όχι με στόχο τη δικαιοσύνη, αλλά την εντύπωση. Με λεπτομερείς περιγραφές, φορτισμένη γλώσσα και δραματικό τόνο – αλλά χωρίς τα στοιχειώδη τεκμήρια που θα έδιναν βάρος και αξιοπιστία στους ισχυρισμούς. Και τότε ξεκινά ο φαύλος κύκλος. Οι διωκτικές αρχές, αντί να ιεραρχούν και να εστιάζουν, σύρονται πίσω από κάθε νέα καταγγελία. Αφήνουν ανοιχτές υποθέσεις για να κυνηγήσουν την επόμενη «βόμβα», ενώ οι προηγούμενες παραμένουν μετέωρες, τροφοδοτώντας τη δυσπιστία των πολιτών. Το...

ΟΤΑΝ ΟΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΜΕΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ, ΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ΕΥΤΕΛΙΖΟΝΤΑΙ Του Σάββα Ηλιοφώτου-πρώην Δημάρχου Στροβόλου

«Χωρίς ευθύνη, η ελευθερία του λόγου μετατρέπεται σε όπλο καταστροφής θεσμών. Δεν ζητά η κοινωνία σιωπή. Ζητά καθαρότητα. Δεν ζητά να μην μιλά κανείς. Ζητά όταν μιλά, να στέκεται πίσω από αυτά που λέει. Γιατί στο τέλος της ημέρας, το μεγαλύτερο έγκλημα δεν είναι μια ψευδής καταγγελία. Είναι να συνηθίσουμε σε αυτές. Και τότε, δεν θα πιστεύουμε πια ούτε την αλήθεια» Το 2019 ο γνωστός νομικός και αδερφός του τέως Γενικού Εισαγγελέα, Νίκος Κληρίδης, δημοσιοποίησε επιστολή του στην οποία: • Κατήγγειλε την ύπαρξη κυκλωμάτων διαφθοράς εντός της δικαιοσύνης • Μιλούσε για σχέσεις δικηγόρων, δικαστών και αξιωματούχων • Έκανε λόγο για παρεμβάσεις σε υποθέσεις και ευνοιοκρατία • Άφηνε σαφείς αιχμές για έλλειψη βούλησης διερεύνησης Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε τον ίδιο άνθρωπο να προβαίνει σε δημόσιες καταγγελίες με αναφορά σε κίνδυνο της ίδιας της ζωής του, προσθέτοντας ότι γνωρίζει ποιοι βρίσκονται πίσω από τις απειλές και ότι τα πράγματα είναι σοβαρά και πηγαίνουν πολύ βαθιά. Από πλ...

ΤΟ ΑΛΜΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΕΝΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΑΚΗ:

Το ΑΛΜΑ ανακοίνωσε απόψε την απόσυρση της υποψηφιότητας Παπαδάκη, ως απόρροια της ανάμιξης του ονόματος του στις πρόσφατες καταγγελίες του Μακάριου Δρουσιώτη. Στην πραξη το ΑΛΜΑ δεν λειτούργησε ως θεματοφύλακας αρχών αλλά ως διαχειριστής πολιτικού κόστους. Είδε ότι η υπόθεση δημιουργεί φθορά και έσπευσε να την περιορίσει.Προστάτευσε το αφήγημα του -όχι τον ανθρωπο του. Ενα κίνημα που εμφανιζεται ως φορέας κάθαρσης και ηθικής αυστηρότητας, καταλήγει να παίρνει μια απόφαση που αφήνει πίσω της μια βαριά προσωπική σκιά- χωρίς αποδείξεις ,χωρίς ξεκάθαρη αιτιολόγηση ,χωρίς να προστατεύσει το στοιχειώδες: Την υπόληψη ενός ανθρώπου. Έτσι δημιουργείται ένα επικίνδυνο προηγούμενο. Αν αρκεί μια δημόσια καταγγελία χωρίς τεκμηρίωση για να τελειώσει μια πολιτική υποψηφιότητα,τότε αύριο μπορεί να τελειώσει οιοδήποτε όχι με στοιχεία.Με θόρυβο. Αυτό δεν είναι δημοκρατική ωριμότητα.Είναι πολιτικός φόβος. Είναι αυτό που θέλουμε ως κοινωνία;

ΤΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ-ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ Του Σάββα Ηλιοφώτου πρώην Δημαρχου Στροβόλου

Βλέπω μπροστά μου να σχηματίζεται κάτι που δεν είναι απλώς μια σύμπτωση απόψεων. Είναι μια σύμπλευση. Ένας κύκλος ανθρώπων που δεν ενώνονται από την αγωνία για την αλήθεια, αλλά από την ταύτιση σε μια συγκεκριμένη αντίληψη για το Κυπριακό — μια αντίληψη που, όσο κι αν κάποιοι ενοχλούνται να το ακούνε, ακουμπά επικίνδυνα κοντά στις τουρκικές θέσεις. Και εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Γιατί δεν είναι απλώς ότι συμφωνούν μεταξύ τους. Αυτό είναι θεμιτό σε μια δημοκρατία. Το ζήτημα είναι ότι αυτή η “αδελφότητα” — γιατί περί αυτού πρόκειται — δείχνει να λειτουργεί με όρους αλληλοκάλυψης και όχι με όρους αρχών. Όταν ένας από αυτούς, όπως ο Μακάριος Δρουσιώτης, προβαίνει σε βαριές καταγγελίες χωρίς να παρουσιάζει τα απαραίτητα τεκμήρια, δεν βλέπουμε καμία εσωτερική αντίδραση. Καμία επιφύλαξη. Καμία υπεράσπιση του τεκμηρίου της αθωότητας. Σιωπή. Και όχι μόνο σιωπή. Βλέπουμε στήριξη. Έμμεση ή άμεση. Βλέπουμε μια διάθεση να περάσει το μήνυμα ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Αλλά από πότε σε μια ευνομ...

ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΚΤΥΠΟΥΝ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ- Του Σάββα Ηλιοφώτου-πρώην Δημάρχου Στροβόλου

"Αντί να απαιτούμε τεκμήρια, απαιτούμε ενόχους" Οι καμπάνες χτυπούν. Οι εκκλησίες γεμίζουν. Οι άνθρωποι κάνουν τον σταυρό τους, προσκυνούν, συγκινούνται μπροστά στο Θείο Δράμα. Την ίδια ώρα, όμως, έξω από τους ναούς, η ίδια κοινωνία αναπαράγει –σχεδόν μηχανικά– το ίδιο έργο που υποτίθεται πως θρηνεί. Η ιστορία της Σταύρωσης δεν είναι μόνο μια θρησκευτική αφήγηση. Είναι ένας καθρέφτης. Ένας καθρέφτης που δείχνει την πιο σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης: την ευκολία με την οποία ο όχλος αποθεώνει και, με την ίδια ευκολία, καταδικάζει. «Ωσαννά» τη μία μέρα, «Σταύρωσον αυτόν» την επόμενη. Δεν ήταν μόνο τότε. Είναι και τώρα. Στη σύγχρονη κοινωνία, η σταύρωση δεν γίνεται με καρφιά, αλλά με λέξεις. Με κατηγορίες που εκτοξεύονται δημόσια, με σκιές που ρίχνονται χωρίς αποδείξεις, με υπονοούμενα που αρκούν για να καταστρέψουν υπολήψεις. Και το πιο ανησυχητικό δεν είναι καν αυτό. Είναι η ταχύτητα με την οποία η κοινωνία σπεύδει να υιοθετήσει την καταδίκη πριν καν υπάρξει απόδε...

ΟΤΑΝ ΟΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΜΕΝΟΥΝ ΟΡΦΑΝΕΣ ΧΩΡΙΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ – Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ Του Σάββα Ηλιοφώτου-πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Ο Μακάριος Δρουσιώτης επέλεξε να προχωρήσει σε βαριές δημόσιες καταγγελίες, στοχεύοντας συγκεκριμένα πρόσωπα και πλήττοντας την τιμή και την υπόληψή τους. Μέχρι εδώ, θα μπορούσε κάποιος να πει: «Να ερευνηθούν όλα». Όμως, σε ένα κράτος δικαίου υπάρχει μια αδιαπραγμάτευτη αρχή: Όποιος καταγγέλλει, οφείλει να τεκμηριώνει. Όταν λοιπόν καλείται από τις αρχές να παρουσιάσει στοιχεία και αντί αποδείξεων καταθέτει ερωτήματα, εισηγείται διαδικασίες και μετατοπίζει τη συζήτηση, αυτό δεν ενισχύει την αλήθεια. Αντιθέτως, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα: Υπάρχουν πράγματι τα στοιχεία;Ή μήπως οι καταγγελίες προηγούνται της τεκμηρίωσης; Γιατί εδώ δεν κρίνεται μόνο το περιεχόμενο των ισχυρισμών. Κρίνεται και η ευθύνη του ίδιου του καταγγέλλοντος. Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από θόρυβο. Έχει ανάγκη από αλήθεια. Και η αλήθεια δεν αποδεικνύεται με υπονοούμενα,αλλά με στοιχεία.Η «καταγγελία» Δρουσιώτη κινδυνεύει να μετατραπεί σε κάτι πολύ πιο επικίνδυνο:σε ακόμα ένα εργαλείο απαξίωσης και συκοφαντίας...

Η ΚΟΙΝΩΝΊΑ ΣΕ ΣΥΓΧΙΣΗ ΨΗΛΩΝΕΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΚΊΝΔΥΝΟ Του Σάββα Ηλιοφώτου-πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Διάβασα με την δέουσα προσοχή την ανακοίνωση του Μακάριου Δρουσιώτη -δημοσιογράφου και υποψήφιου βουλευτή με το VOLT. Ως ένας τρίτος, ανεξάρτητος παρατηρητής, βλέπω το συγκεκριμένο κείμενο περισσότερο ως μια πολιτικο-επικοινωνιακή παρέμβαση υψηλής έντασης, παρά ως μια ψυχρή, τεκμηριωμένη τοποθέτηση. Υπάρχουν τρία βασικά επίπεδα ανάγνωσης: 1. Τόνος και πρόθεση Το κείμενο είναι σαφώς επιθετικό και προληπτικά καχύποπτο απέναντι στους θεσμούς. Πριν ακόμη ξεκινήσει οποιαδήποτε διαδικασία, προεξοφλεί: συγκάλυψη, χειραγώγηση της έρευνας, προκαθορισμένο αποτέλεσμα. Αυτό δημιουργεί την εντύπωση ότι ο συγγραφέας: είτε έχει ισχυρή εσωτερική πληροφόρηση (που όμως δεν παρουσιάζει), είτε επιχειρεί να προκατασκευάσει αφήγημα δυσπιστίας, ώστε οποιοδήποτε αποτέλεσμα δεν τον δικαιώνει να θεωρηθεί ύποπτο. 2. Το ζήτημα των «στοιχείων» Επαναλαμβάνεται η φράση ότι «θα εκπλαγούν από τα στοιχεία», χωρίς όμως να παρουσιάζονται. Αυτό είναι κρίσιμο. Για έναν ουδέτερο παρατηρητή: Η ισχύς μιας καταγγελία...
Η υπόθεση την οποία κατάγγειλε δημόσια ο δημοσια ο δημοσιογράφος Μακάριος Δρουσιώτης, είναι εξαιρετικά σοβαρή, γιατί εμπλέκει ισχυρισμούς για βαριά ποινικά αδικήματα (σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου, διαφθορά, παρακολουθήσεις, κατάχρηση εξουσίας). Σε τέτοιες περιπτώσεις, τα περιθώρια και οι υποχρεώσεις της Αστυνομίας καθορίζονται κυρίως από τη φύση των καταγγελιών — όχι από το ποιος τις κάνει. Από έρευνα την οποία έχω κάνει με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης,βρήκα τι μπορεί να κάνει η Αστυνομία άμεσα. Ακόμη και χωρίς κατάθεση του ίδιου του Δρουσιώτη, η Αστυνομία: Μπορεί να αυτεπαγγέλτως ξεκινήσει έρευνα, εφόσον υπάρχουν δημόσιοι ισχυρισμοί για σοβαρά αδικήματα. Να συλλέξει μαρτυρία από τρίτους (π.χ. πρόσωπα που κατονομάζονται ή μπορεί να γνωρίζουν). Να ζητήσει τεκμήρια (ψηφιακά δεδομένα, αρχεία, επικοινωνίες), εφόσον προκύπτει εύλογη υποψία. Να λάβει καταθέσεις από πιθανά θύματα, εάν μπορούν να εντοπιστούν. Ειδικά για ισχυρισμούς περί κακοποίησης ανηλίκου, υπάρχει αυξημένη υποχρ...

ΌΤΑΝ Η “ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ” ΓΙΝΕΤΑΙ ΖΟΥΓΚΛΑ Του Σάββα Ηλιοφώτου-πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Κάθε φορά που πλησιάζουν εκλογές, επαναλαμβάνουμε σχεδόν μηχανικά την ίδια φράση: «είναι γιορτή της δημοκρατίας». Και όμως, αν σταθούμε για λίγο ειλικρινείς με τον εαυτό μας, θα δούμε ότι αυτή η “γιορτή” μοιάζει όλο και λιγότερο με γιορτή — και όλο και περισσότερο με μια ανθρώπινη ζούγκλα. Μια ζούγκλα όπου δεν ανταγωνίζονται ιδέες, αλλά εγωισμοί. Όπου δεν συγκρούονται οράματα, αλλά χαρακτήρες. Όπου δεν κρίνονται πολιτικές, αλλά διαλύονται σχέσεις. Φίλοι γίνονται αντίπαλοι. Σύντροφοι μετατρέπονται σε εχθρούς. Και άνθρωποι που μέχρι χθες αντάλλασσαν μια καλημέρα, σήμερα ανταλλάσσουν δηλητήριο. Αλήθεια, αυτή είναι η δημοκρατία που θέλουμε; Ο Dale Carnegie, πριν από δεκαετίες, έθεσε απλές αλλά βαθιά ανθρώπινες αρχές συμπεριφοράς. Αν τις είχαμε ως πυξίδα, ίσως οι εκλογές να ήταν πράγματι γιορτή — όχι πεδίο μάχης. Γιατί τι μας λέει στην ουσία; Να μην κριτικάρουμε με μίσος. Να δείχνουμε ειλικρινή εκτίμηση. Να ακούμε πριν μιλήσουμε. Να θυμόμαστε ότι απέναντί μας έχουμε ανθρώπους — όχι “στόχου...

Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΑ Του Σάββα Ηλιοφώτου-πρώην Δημάρχου Στροβόλου

« την ώρα που τα νέα κόμματα ΑΛΜΑ και Άμεση Δημοκρατία επαγγέλλονται το νέο και το καθαρό, κτίζουν την κομματική τους βάση πάνω σε προβληματικές μεταγραφές από τα κόμματα που δήθεν προορίζονται να αντικαταστήσουν. Χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια μπορείς να το δεις και να το αποφύγεις» Η πολιτική δεν είναι ποτέ ένας καθαρός διάδρομος όπου το παλιό φεύγει και το νέο έρχεται με μια κίνηση. Είναι, σχεδόν πάντα, ένα πεδίο συμβίωσης αντιθέσεων. Και αυτή η πραγματικότητα, όσο άβολη κι αν είναι, δεν είναι ατύχημα. Είναι ο κανόνας. Το ερώτημα είναι: Κτίζω το νέο με την ακαθαρσία από το παλιό ή καθαρίζω αυτό που έχω και προχωρώ; Την ώρα που κάποιοι κατηγορούν την ΕΔΕΚ ότι δεν απαλλάγηκε πλήρως από το παλαιό και το διεφθαρμένο, την ίδια ώρα το ΑΛΜΑ που επαγγέλλεται το νέο και το καθαρό, φορτώνει από τα βάρη και τα προβλήματα της ΕΔΕΚ και των άλλων κομμάτων που θέλει να αντικαταστήσει, όπως η περίπτωση Παπαδάκη και όχι μόνο από την ΕΔΕΚ και της Ειρήνης Χαραλαμπίδου από το ΑΚΕΛ. Ο Φειδίας, η άλλη μεγ...

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ -ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ Ή ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΠΝΟΓΟΝΟ Του Σάββα Ηλιοφώτου πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Το ΑΚΕΛ, υπήρξε το πρώτο κόμμα που εισήγαγε στην πολιτική ζωή του τόπου την έννοια των Νέων Δυνάμεων και τώρα της Κοινωνικής Συμμαχίας και στην συνέχεια ακολούθησε και το Κίνημα των Οικολόγων πάνω στην ίδια γραμμή. Για να δούμε πόσο επιτυχημένο είναι αυτό το πείραμα, να φέρουμε στο μυαλό μας το αποτέλεσμα και στις δύο περιπτώσεις, το οποίο ήταν ένα βίαιο διαζύγιο με το εκλογικό σώμα που ψήφιζε αυτό το πολιτικό καπνογόνο! Γιώργος Λιλλήκας, παλαιότερα, και Ειρήνη Χαραλαμπίδου πρόσφατα με το ΑΚΕΛ και Ατταλίδου με τους Οικολόγους. Για τις εκλογές του Μαΐου δύο τουλάχιστον υποψήφιοι, Παπαδάκης και Χαραλαμπίδου δήλωσαν ως συνεργαζόμενοι με το ΑΛΜΑ, διαφοροποιώντας τον εαυτό τους από τους υπόλοιπους υποψήφιους του κόμματος, που απλά δηλώνουν υποψήφιοι του προφανώς και μέλη του. Με βάση τον εκλογικό νόμο, δεν υπάρχει καμία ουσιαστική διαφορά ανάμεσα σε έναν υποψήφιο που είναι μέλος κόμματος και σε έναν που απλώς συνεργάζεται μαζί του. Και οι δύο ζητούν την ίδια ψήφο, μετρούν το...

ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΆ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΔΕΝ ΣΗΚΩΝΟΥΝ ΑΠΛΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ-ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΟΚ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗ Του Σάββα Ηλιοφώτου-πρώην Δημάρχου Στροβόλου

«Η τεχνολογία έχει ήδη ανατρέψει τη σχέση μας με την ενημέρωση, με την αγορά, με την εργασία, με την εκπαίδευση, με την καθημερινότητα. Γιατί να θεωρούμε αυτονόητο ότι δεν μπορεί να ανατρέψει και τη σχέση μας με τη δημοκρατία» Το φαινόμενο Φειδίας δεν εξηγείται με τις εύκολες λέξεις που τόσο πρόχειρα εκτοξεύονται στον δημόσιο διάλογο. Δεν είναι αρκετό να μιλήσει κανείς για «γραφικότητα», για «θέατρο», για «πολιτική ανωριμότητα» ή για «ψήφο διαμαρτυρίας». Όλα αυτά μπορεί να περιέχουν ένα μέρος της αλήθειας, αλλά δεν αγγίζουν τον πυρήνα του φαινομένου. Και ο πυρήνας είναι πολύ βαθύτερος. Για να κατανοήσει κανείς τι πραγματικά συνέβη, πρέπει πρώτα να δει πώς ήταν δομημένο το εκλογικό σώμα πριν εμφανιστεί αυτό το φαινόμενο. Υπήρχε, από τη μια, ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας που για πολλούς και διαφορετικούς λόγους είχε αποστασιοποιηθεί από τις εκλογές. Άνθρωποι που δεν είχαν απλώς πάψει να πιστεύουν στα κόμματα, αλλά σε πολλές περιπτώσεις δεν έμπαιναν καν στον κόπο να εγγραφούν στους εκλο...

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΣΤΗΝ ΆΜΕΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ Του Σάββα Ηλιοφώτου-πρώην Δημάρχου Στροβόλου

«Η πολιτική ωριμότητα δεν προηγείται της συμμετοχής — γεννιέται μέσα από αυτήν. Οι πολίτες θα κάνουν λάθη. Όπως κάνουν και οι κυβερνώντες. Η διαφορά είναι ότι μέσα από τα λάθη τους θα μάθουν. Και θα εξελιχθούν» Από την Αρχαία Αθήνα μέχρι τις σύγχρονες δημοκρατίες, το αντιπροσωπευτικό σύστημα αποτέλεσε τη θεσμική απάντηση σε ένα πρακτικό πρόβλημα: την αδυναμία άμεσης συμμετοχής των πολιτών στη λήψη αποφάσεων. Στην Εκκλησία του Δήμου, οι πολίτες συμμετείχαν αυτοπροσώπως. Όμως, καθώς τα κράτη μεγάλωναν και η κοινωνία γινόταν πιο σύνθετη, η άμεση δημοκρατία υποχώρησε μπροστά στην ανάγκη της εκπροσώπησης. Ο πολίτης παρέδωσε τη φωνή του στον αντιπρόσωπο. Για αιώνες, αυτό το σύστημα λειτούργησε ως το καλύτερο εφικτό μοντέλο. Όχι το τέλειο — το εφικτό. Σήμερα όμως, για πρώτη φορά στην ιστορία, οι συνθήκες που το γέννησαν έχουν αλλάξει ριζικά. Η τεχνολογία έχει καταργήσει την απόσταση. Ο πολίτης μπορεί να επικοινωνεί άμεσα, να ενημερώνεται σε πραγματικό χρόνο, να εκφράζει άποψη και να συμμετέ...

Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΩΣ ΑΜΥΝΑ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΑ Του Σάββα Ηλιοφώτου-πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Διανύουμε μια εποχή όπου η κριτική σκέψη υποχωρεί και τη θέση της παίρνει η επιφανειακή αντίδραση. Δεν είναι τυχαίο. Οι αλγόριθμοι των κοινωνικών δικτύων έχουν διεισδύσει βαθιά στον τρόπο που σκεφτόμαστε, επιλέγοντας για εμάς τι θα δούμε, τι θα πιστέψουμε και τελικά πώς θα αντιδράσουμε. Για πρώτη φορά στην ιστορία, ο κάθε άνθρωπος έχει μπροστά του έναν «καθρέφτη» που του δείχνει μόνο ό,τι θέλει να δει. Δεν αμφισβητείται, δεν διορθώνεται, δεν εκπαιδεύεται. Επιβεβαιώνεται. Και όταν η επιβεβαίωση γίνεται συνήθεια, τότε η άποψη μετατρέπεται σε βεβαιότητα — ακόμη και όταν δεν στηρίζεται σε γνώση. Κάπως έτσι φτάνουμε στο φαινόμενο που περιγράφει με ωμό αλλά ακριβή τρόπο η λαϊκή ρήση: «έκανε η μύγα κώλο και χέζει τον κόσμο όλο». Δηλαδή, η άγνοια αποκτά φωνή, η επιπολαιότητα αποκτά κύρος και η υπερβολή βαφτίζεται αλήθεια. Το πρόβλημα δεν είναι απλώς επικοινωνιακό. Είναι βαθιά πολιτικό και κοινωνικό. Όταν ο πολίτης χάνει την ικανότητα να ξεχωρίζει το ουσιώδες από το περιττό, το αληθινό από το ...

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΗΨΗ – ΚΑΙ ΠΙΣΩ Του Σάββα Ηλιοφώτου-πρώην Δημάρχου Στροβόλου

«Η ουσία είναι μία: Στην πολιτική δεν αρκεί να έχεις δίκιο. Πρέπει να καταφέρεις να αποκαταστήσεις την εμπιστοσύνη. Γιατί στο τέλος, οι κοινωνίες δεν κινούνται μόνο από τα γεγονότα. Κινούνται από αυτό που πιστεύουν ότι είναι αλήθεια.» Υπάρχει μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο έχουν καταδικαστεί από τα δικαστήρια σωρεία πολιτικών προσώπων: πρώην δήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι, διευθυντής ημικρατικού οργανισμού, ανώτερο στέλεχος πολιτικού κόμματος, ακόμη και ο βοηθός γενικός εισαγγελέας. Πρώην υπουργός και τραπεζίτης. Την ίδια ώρα, αθωώθηκαν μετά από δίκη ο πρώην πρόεδρος της Βουλής και βουλευτής. Διώκεται ποινικά εν ενεργεία δήμαρχος. Ερευνάται ποινικά τέως αρχηγός κόμματος, του οποίου η ασυλία ήρθη από το Ανώτατο Δικαστήριο. Ερευνάται από την Αρχή Κατά Της Διαφθοράς ο τέως Πρόεδρος. Και όμως, η επικρατούσα εικόνα στην κοινωνία είναι διαφορετική: ότι «κανείς δεν διώχθηκε», ότι «κανείς δεν τιμωρήθηκε». Οι πολίτες απαιτούν ότι όλες οι αποφάσεις...

ΕΛΑ ΚΑΙ ΕΣΥ Η ΘΕΣΗ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ-ΤΩΡΑ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΠΑΡΩΝ:

‘Όσοι ασχολείστε με τα κοινωνικά δίκτυα, έχετε προσέξει ότι έχω πυκνώσει τις παρεμβάσεις μου, σε μια προσπάθεια να διεγείρω την αγάπη σας και την προσοχή σας για την ΕΔΕΚ, γιατί πιστεύω ότι «μια φορά εδεκίτης, πάντα εδεκίτης», «μια φορά φίλος της ΕΔΕΚ, πάντα φίλος της ΕΔΕΚ», γιατί έχετε γίνει μέρος της περηφάνιας της. Είναι αδύνατο να θέλετε να δείτε την ΕΔΕΚ έξω από την βουλή που θα σημαίνει διάλυση την επόμενη μέρα. Αφήσαμε, εσείς που φύγατε και εμείς που μείναμε, μια μικρή ομάδα ανεξέλεγκτη για πολύ καιρό, να αλωνίζει και να κάνει τόσο μεγάλο κακό στο κόμμα. Όσο δεν μπόρεσε να κάνει η χούντα και η ΕΟΚΑ Β. Όσο δεν μπόρεσαν να κάνουν «φίλια» και αντίπαλα κόμματα που πολεμούσαν την ΕΔΕΚ με όλους τους υπόγειους τρόπους. Κατάφερε αυτή η ομάδα να κάνει ένα περήφανο εδεκίτη να σκέφτεται να ψηφίσει το ΑΛΜΑ και τον Φειδία και να εγκαταλείπει πίσω του μια ολόκληρη ιστορία και ένα σωρό αγώνες για την πατρίδα και τον σοσιαλισμό. Σας θέλουμε πίσω, η θέση σας είναι μαζί μας. Η μικρή αυτή ομ...

ΌΤΑΝ Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΤΗΣ ΙΣΧΥ, ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΑΦΟΡΜΕΣ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗ Του Σάββα Ηλιοφώτου-πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Την ώρα που η Κυπριακή Δημοκρατία αντιμετωπίζει μια δύσκολη συγκυρία ασφάλειας μετά το κτύπημα με ντρόουν στις Βρετανικές Βάσεις στο Ακρωτήρι, η χώρα πέτυχε κάτι που για χρόνια θεωρούσαμε αυτονόητο αλλά δεν ήταν:την άμεση κινητοποίηση ισχυρών συμμάχων. Στην Κύπρο βρέθηκαν ο Πρόεδρος της Γαλλίας, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας και ο Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας. Τοποθετήθηκε η Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στέλνοντας την συμπαράσταση της Ευρώπης. Στρατιωτική βοήθεια και μέσα ασφάλειας κατέφθασαν και συνεχίζουν να καταφθάνουν. Αυτή είναι η πραγματική εικόνα ισχύος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και αυτή είναι η ουσιαστική απάντηση προς την Τουρκία. Η Τουρκία μπορεί να μεταφέρει μαχητικά αεροσκάφη σε ένα παράνομο αεροδρόμιο σε κατεχόμενο έδαφος. Το κάνει εδώ και δεκαετίες, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο και τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών. Το ερώτημα όμως δεν είναι αν η Τουρκία προκαλεί. Το ερώτημα είναι αν η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μόνη απέναντι σε αυτή την πρόκληση. Και η απ...

ΤΟ ΝΕΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΔΟΓΜΑ ΓΙΑ ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ

Το Κυπριακό είναι αποτέλεσμα της τουρκικής εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής. Ταυτόχρονα όμως αποτελεί και ένα πρόβλημα συμβίωσης δύο κοινοτήτων στο ίδιο κράτος. Η λύση που επιδιώκουμε πρέπει να απαντά και στις δύο αυτές πραγματικότητες: να τερματίζει την κατοχή και να διασφαλίζει τη δημοκρατική συμβίωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Διατυπώνουμε το νέο Κυπριακό Δόγμα μέσα από επτά βασικές αρχές. 1. Τερματισμός της κατοχής και αποκατάσταση της κυριαρχίας Η λύση του Κυπριακού πρέπει να οδηγεί σε πλήρη αποκατάσταση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, με: • κατάργηση των εγγυήσεων • αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων • τερματισμό κάθε μορφής εξάρτησης από τρίτα κράτη. 2. Επανένωση της Κύπρου σε ένα κοινό κράτος Απορρίπτουμε τη διχοτόμηση και τη λύση δύο κρατών. Στόχος είναι μια επανενωμένη Κύπρος, κοινή πατρίδα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, μέσα σε ένα κράτος με: • μία κυριαρχία • μία διεθνή προσωπικότητα • μία ιθαγένεια. 3. Δικοινοτική πολιτική δομή Η λύση πρέπει...