ΌΤΑΝ Η “ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ” ΓΙΝΕΤΑΙ ΖΟΥΓΚΛΑ Του Σάββα Ηλιοφώτου-πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Κάθε φορά που πλησιάζουν εκλογές, επαναλαμβάνουμε σχεδόν μηχανικά την ίδια φράση: «είναι γιορτή της δημοκρατίας». Και όμως, αν σταθούμε για λίγο ειλικρινείς με τον εαυτό μας, θα δούμε ότι αυτή η “γιορτή” μοιάζει όλο και λιγότερο με γιορτή — και όλο και περισσότερο με μια ανθρώπινη ζούγκλα. Μια ζούγκλα όπου δεν ανταγωνίζονται ιδέες, αλλά εγωισμοί. Όπου δεν συγκρούονται οράματα, αλλά χαρακτήρες. Όπου δεν κρίνονται πολιτικές, αλλά διαλύονται σχέσεις. Φίλοι γίνονται αντίπαλοι. Σύντροφοι μετατρέπονται σε εχθρούς. Και άνθρωποι που μέχρι χθες αντάλλασσαν μια καλημέρα, σήμερα ανταλλάσσουν δηλητήριο. Αλήθεια, αυτή είναι η δημοκρατία που θέλουμε; Ο Dale Carnegie, πριν από δεκαετίες, έθεσε απλές αλλά βαθιά ανθρώπινες αρχές συμπεριφοράς. Αν τις είχαμε ως πυξίδα, ίσως οι εκλογές να ήταν πράγματι γιορτή — όχι πεδίο μάχης. Γιατί τι μας λέει στην ουσία; Να μην κριτικάρουμε με μίσος. Να δείχνουμε ειλικρινή εκτίμηση. Να ακούμε πριν μιλήσουμε. Να θυμόμαστε ότι απέναντί μας έχουμε ανθρώπους — όχι “στόχους”. Και όμως, κάνουμε ακριβώς το αντίθετο. Σπεύδουμε να καταδικάσουμε πριν κατανοήσουμε. Μιλάμε χωρίς να ακούμε. Επιτιθόμαστε χωρίς να σκεφτόμαστε τις συνέπειες. Και το χειρότερο; Το θεωρούμε και φυσιολογικό. Σαν να είναι «μέρος του παιχνιδιού». Δεν είναι. Η δημοκρατία δεν είναι πόλεμος. Δεν είναι πεδίο εξόντωσης. Δεν είναι άδεια να γίνουμε χειρότερες εκδοχές του εαυτού μας. Η δημοκρατία είναι πολιτισμός. Είναι αυτοσυγκράτηση. Είναι η ικανότητα να διαφωνούμε χωρίς να καταστρέφουμε. Γιατί στο τέλος των εκλογών — όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα — θα συνεχίσουμε να ζούμε μαζί. Στην ίδια κοινωνία.