ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ -ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ Ή ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΠΝΟΓΟΝΟ Του Σάββα Ηλιοφώτου πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Το ΑΚΕΛ, υπήρξε το πρώτο κόμμα που εισήγαγε στην πολιτική ζωή του τόπου την έννοια των Νέων Δυνάμεων και τώρα της Κοινωνικής Συμμαχίας και στην συνέχεια ακολούθησε και το Κίνημα των Οικολόγων πάνω στην ίδια γραμμή. Για να δούμε πόσο επιτυχημένο είναι αυτό το πείραμα, να φέρουμε στο μυαλό μας το αποτέλεσμα και στις δύο περιπτώσεις, το οποίο ήταν ένα βίαιο διαζύγιο με το εκλογικό σώμα που ψήφιζε αυτό το πολιτικό καπνογόνο! Γιώργος Λιλλήκας, παλαιότερα, και Ειρήνη Χαραλαμπίδου πρόσφατα με το ΑΚΕΛ και Ατταλίδου με τους Οικολόγους. Για τις εκλογές του Μαΐου δύο τουλάχιστον υποψήφιοι, Παπαδάκης και Χαραλαμπίδου δήλωσαν ως συνεργαζόμενοι με το ΑΛΜΑ, διαφοροποιώντας τον εαυτό τους από τους υπόλοιπους υποψήφιους του κόμματος, που απλά δηλώνουν υποψήφιοι του προφανώς και μέλη του. Με βάση τον εκλογικό νόμο, δεν υπάρχει καμία ουσιαστική διαφορά ανάμεσα σε έναν υποψήφιο που είναι μέλος κόμματος και σε έναν που απλώς συνεργάζεται μαζί του. Και οι δύο ζητούν την ίδια ψήφο, μετρούν το ίδιο στο τελικό αποτέλεσμα και διεκδικούν την ίδια έδρα. Κι όμως, η διαφορά είναι βαθιά πολιτική. Ο «συνεργαζόμενος» είναι συχνά το πρόσωπο που επιτρέπει στα κόμματα να διευρύνουν την επιρροή τους, να αγγίξουν κοινά που διαφορετικά δεν θα προσέγγιζαν. Είναι το άνοιγμα προς την κοινωνία όπως λένε — ή, αν θέλουμε να είμαστε πιο ειλικρινείς, είναι και μια μορφή πολιτικής ευελιξίας που μερικές φορές αγγίζει τα όρια της ασάφειας. Κάποιος θα μπορούσε να πει και μια μορφή πολιτικής παραπλάνησης. Για τον ψηφοφόρο όμως, το ερώτημα παραμένει: ψηφίζει πρόσωπο ή κόμμα; Και όταν το πρόσωπο δεν ανήκει πραγματικά στο κόμμα, τι ακριβώς εκπροσωπεί; Ίσως τελικά το ζήτημα δεν είναι νομικό αλλά βαθιά πολιτικό και ηθικό. Η διαφάνεια στη σχέση κόμματος και υποψηφίου δεν είναι πολυτέλεια. Είναι προϋπόθεση εμπιστοσύνης. Και σε μια εποχή που η εμπιστοσύνη δοκιμάζεται, τέτοιες «λεπτομέρειες» δεν είναι καθόλου μικρές.