Η ΚΥΠΡΟΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ

Η επίθεση με ντρόουνς στις βρετανικές κυρίαρχες βάσεις πάνω στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν είναι “ένα ακόμη διεθνές επεισόδιο”. Είναι προειδοποίηση. Είναι υπενθύμιση ότι ζούμε σε μια περιοχή που βράζει. Και ότι η Κύπρος, είτε το θέλουμε είτε όχι, βρίσκεται στο κέντρο γεωπολιτικών συγκρούσεων. Σε τέτοιες στιγμές οι λέξεις έχουν βάρος. Και η στάση του καθενός καταγράφεται. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κράτος. Δεν είναι φοιτητική συνέλευση. Δεν είναι ιδεολογικό εργαστήρι. Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με διεθνείς υποχρεώσεις, στρατηγικές σχέσεις και ευθύνη απέναντι στους πολίτες της. Και όμως, την ώρα που η περιοχή φλέγεται, κάποιοι επιλέγουν τον εύκολο δρόμο: Να στοχοποιούν την κυβέρνηση. Να αναμασούν θεωρίες. Να μοιράζουν γενικές καταγγελίες περί “ιμπεριαλισμών”. Αλλά να σιωπούν επιδεικτικά για τα καθεστώτα και τις παραφυάδες που επενδύουν στην ένταση, εξάγουν αστάθεια και εργαλειοποιούν τη βία. Η επιλεκτική ευαισθησία δεν είναι πολιτική στάση. Είναι ιδεολογική τύφλωση. Η Κύπρος γνωρίζει τι σημαίνει παραβίαση κυριαρχίας. Γνωρίζει τι σημαίνει να γίνεσαι πιόνι σε ξένα παιχνίδια. Δεν έχει την πολυτέλεια ούτε αφέλειας ούτε εσωτερικής υπονόμευσης. Η κριτική είναι δικαίωμα. Ο μηδενισμός όμως, την ώρα της κρίσης, είναι πολυτέλεια επικίνδυνη. Σήμερα το πατριωτικό καθήκον είναι σαφές: Συσπείρωση γύρω από το κράτος. Στήριξη της κυβέρνησης στη διαχείριση μιας σύνθετης και επικίνδυνης συγκυρίας. Καθαρή στάση απέναντι σε κάθε μορφή αποσταθεροποίησης, από όπου κι αν προέρχεται. Όποιος πραγματικά ενδιαφέρεται για την ειρήνη, δεν χαϊδεύει εκείνους που επενδύουν στον φόβο. Όποιος πραγματικά ενδιαφέρεται για τη Δημοκρατία, δεν αποδυναμώνει τους θεσμούς την ώρα που δοκιμάζονται. Η ιστορία μας είναι γεμάτη πληγές που άνοιξαν όταν επιτρέψαμε στον διχασμό να προηγηθεί της ευθύνης. Ας μην επαναλάβουμε λάθη που τα πληρώσαμε ακριβά. Η Κύπρος χρειάζεται ψυχραιμία. Χρειάζεται καθαρό μυαλό. Χρειάζεται ενότητα. Και πάνω απ’ όλα χρειάζεται πολίτες που, σε δύσκολες στιγμές, επιλέγουν τη σοβαρότητα αντί για την ιδεολογική εμμονή. Τώρα είναι η ώρα της ευθύνης. Όχι του μηδενισμού.