Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΔΙΚΑΙΗ ΟΤΑΝ ΔΙΨΑ ΓΙΑ ΔΙΑΣΥΡΜΟ Του Σάββα Ηλιοφώτου πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Φίλε Δήμαρχε της Πάφου θα εμπιστευτώ αυτό που είδα με τα μάτια μου και που ανίχνευσα με την διαίσθηση μου όταν σε συνάντησα με την οικογένεια σου πέραν της μιας φορές, που είναι ταυτόσημο με αυτό που δήλωσε η σύζυγος σου: Ότι έχεις μια όμορφη οικογένεια. Χωρίς να υιοθετώ τις υπερβολές σου που τις συνηθίζεις, που ίσως να είναι και το όπλο σου, και θαυμάζοντας το έργο σου ως Δημάρχου, αποφάσισα να σταθώ δίπλα σου σε αυτή την δύσκολη στιγμή που παιρνάς με την οικογένεια σου.Ακόμα και εάν στην πορεία τα πράγματα εξελιχθούν διαφορετικά, θα είμαι πάντοτε βέβαιος ότι τώρα κάνω το σωστό. Οὓς ὁ Θεός συνέζευξε, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω. Η φράση αυτή δεν είναι σύνθημα ατιμωρησίας· είναι υπενθύμιση ευθύνης. Ευθύνης απέναντι στον γάμο, στην οικογένεια, στα παιδιά, αλλά και απέναντι στην κοινωνία. Παίρνω –συνειδητά– τη χειρότερη εκδοχή και λέω το εξής: ακόμη κι αν ένα ζευγάρι περάσει μια βαριά, σκοτεινή στιγμή και καταφέρει να την ξεπεράσει, να την αφήσει πίσω του και να προχωρήσει, γιατί μας αφορά όλους; Ο γάμος δεν είναι μόνο για τις εύκολες μέρες και τα χαμόγελα. Είναι και για τις δύσκολες, για τις πτώσεις, για τα λάθη. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ούτε δικαιολόγηση ούτε συγκάλυψη. Η χειροδικία δεν είναι αποδεκτή. Με καμία δικαιολογία. Τελεία. Ταυτόχρονα, ξέρουμε –ή οφείλουμε να ξέρουμε– ότι οι άνθρωποι δεν είναι μηχανές. Κάτω από συναισθηματική πίεση, αστάθεια, φόβο ή θυμό, παρεκτρέπονται. Αυτό δεν αθωώνει την πράξη· εξηγεί την ανθρώπινη αδυναμία. Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω. Σημασία έχει τι γίνεται μετά. Αν υπάρχει ειλικρινής αναγνώριση του λάθους, πραγματική μεταμέλεια, μάθηση και –κυρίως– μη επανάληψη. Όλοι ζητούν μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή τους. Κανείς δεν ζητά άφεση για τη συνήθεια. Επαναλαμβανόμενα ολισθήματα δεν συγκαλύπτονται· το πρώτο, όμως, οφείλει να συγχωρείται, εφόσον δεν επαναλαμβάνεται. Με αφορμή όσα γράφονται για σένα,τον δήμαρχο Πάφου, ας κρατήσουμε μέτρο και σοβαρότητα. Ούτε λαϊκά δικαστήρια, ούτε εύκολες καταδίκες από τα πληκτρολόγια. Η ευτυχία ενός ζευγαριού και των παιδιών του δεν κρίνεται από μία κακή στιγμή, αλλά αθροιστικά, από πολλές καλές. Και η κοινωνία επιβιώνει όταν ξέρει να ξεχωρίζει τη δικαιοσύνη από την ανθρωποφαγία. Αυτή η ισορροπία είναι δύσκολη. Αλλά είναι η μόνη έντιμη.