ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ:

Ξυπνώ και λέω, σήμερα και τις μέρες που θα ακολουθησουν, δεν θα γράψω τίποτε το επικριτικό, ούτε αμέσως ούτε εμμέσως, για το ΑΚΕΛ. Να μεγαλώσω την υπομονή και την ανοχή μου λεω. Ειδικά με τα τόσα που συμβαίνουν γύρω μας. Όσο νάναι, συνεργαστήκαμε άψογα για δεκαπέντε χρόνια και μαζί (και με άλλους φυσικά) κάναμε το θαύμα που λεγόταν Στρόβολος 1998-2011! Αυτό, εφαρμόστηκε απο το πρωί μέχρι που μπαίνω σπίτι από την δουλειά πριν λίγο και ακούω τον Γιώργο Λουκαίδη του Ακέλ στο ΡΙΚ να αναφέρεται κατά τρόπο ανακριβή στο "ταμείο της γυναίκας του Προέδρου Χριστοδουλίδη " την στιγμή που ξέρει ότι δεν είναι αυτό το όνομα του ταμείου, ενώ το ορθό όνομα του ταμείου το λέει δεύτερο. Με κάθε του λέξη στην συνέχεια, αρέσκεται να σκορπά δηλητήριο για τον Πρόεδρο εκεί που απλά έχει δικαιωμα να κάνει την κριτική του ! Επαναλαμβανω, δεν μιλώ για την επίκριση του επι της ουσίας των πολιτικών Χριστοδουλίδη που είναι και χρήσιμη και δικαίωμα του να κάνει. Μιλώ για τα υπονοούμενα και την ανάγκη του να διαστρεβλώνει την αλήθεια με άκαιρες εισαγωγές και υπονοούμενα. Σκέφτομαι, μα είναι τόσο σίγουρος ότι αυτοί που τον ακούν έπαυσαν να έχουν δική τους κρίση; Ευτυχώς που στο πάνελ βρισκόταν η Χριστιάνα Ερωτοκρίτου και έβαλε τα πράγματα στην θέση τους. Σε ευχαριστώ Χριστιάνα μου...γιατί μπορεί να έσπαζα την τηλεόραση μου. Τελικά, φαίνεται ότι εκεί που με ένωσε η τίμια δουλειά και η αλήθεια, είναι αδύνατο να με κρατήσει η κακοήθεια και το ψέμα...Εκτός εάν βρω την δύναμη να πω αυτό που είπε ο μ.ο πατέρας μου: ΑΚΕΛ δεν είναι αυτοί οι άνθρωποι, άφες αυτοίς ουκ οίδασι τι ποιούσιν...