ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΝΕΝΩΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΟΥ ΧΩΡΟΥ Ή ΛΟΓΟΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΟ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΘΡΗΝΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ

Αν πραγματικά επιζητείται μια νέα πολιτική πρόταση στον χώρο του κέντρου, τότε οι συζητήσεις μεταξύ ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και ΔΗΠΑ δεν μπορούν να ξεκινούν από την κατανομή θέσεων, ούτε από εκλογικές σκοπιμότητες της στιγμής. Χρειάζονται ξεκάθαρες πολιτικές και ιδεολογικές προϋποθέσεις που να δίνουν περιεχόμενο και προοπτική στη συνεργασία. Πρώτη και βασική προϋπόθεση είναι η συμφωνία σε ένα κοινό ιδεολογικό πλαίσιο, με σαφή κοινωνικό και πατριωτικό προσανατολισμό. Ένας χώρος που να εκφράζει τη σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία, με έμφαση στην κοινωνική δικαιοσύνη, την προστασία της μεσαίας τάξης, την αξιοπρεπή εργασία και ένα κράτος που να υπηρετεί τον πολίτη και όχι τα οργανωμένα συμφέροντα. Δεύτερη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη κοινής γραμμής στο Κυπριακό. Δεν μπορεί να οικοδομηθεί πολιτική συνεργασία χωρίς ξεκάθαρη θέση απέναντι στις τουρκικές μεθοδεύσεις, χωρίς στρατηγική που να συνδυάζει τον ρεαλισμό με την υπεράσπιση της κρατικής υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τρίτη προϋπόθεση είναι η πολιτική αξιοπιστία. Ο κόσμος κουράστηκε από ευκαιριακές συνεργασίες, προσωπικές στρατηγικές και πολιτικά παζάρια. Αν δεν υπάρξει αυτοκριτική για λάθη, συμπεριφορές και πρακτικές που οδήγησαν στην απαξίωση του ενδιάμεσου χώρου, καμία νέα προσπάθεια δεν θα πείσει την κοινωνία. Τέταρτη προϋπόθεση είναι η ανανέωση προσώπων, ιδεών και τρόπου πολιτικής λειτουργίας. Δεν μπορεί να χτίζεται «νέος πόλος» με παλιές συνταγές, μηχανισμούς και λογικές κομματικής επιβίωσης. Η κοινωνία ζητά πολιτική με όραμα, καθαρό λόγο και αξιοκρατία. Και τέλος, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να ξεκαθαριστεί ότι η οποιαδήποτε συνεργασία δεν θα αποτελεί συμπλήρωμα ούτε του ΔΗΣΥ ούτε του ΑΚΕΛ, αλλά μια αυτόνομη πολιτική πρόταση εξουσίας, με ξεκάθαρη ταυτότητα και προοπτική διακυβέρνησης. Μόνο πάνω σε τέτοιες βάσεις μπορεί να ξεκινήσει ένας ειλικρινής διάλογος. Διαφορετικά, οι εξαγγελίες περί «ενότητας του κέντρου» θα παραμένουν απλώς πολιτικά συνθήματα χωρίς αντίκρισμα.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΟΥ ΔΩΣΑΜΕ ΑΓΑΠΗ, ΜΑΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕ Του Σάββα Ηλιοφώτου – Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που πονάνε πιο πολύ κι από μια ήττα. Όχι γιατί χάνεις μια έδρα ή μια μάχη· αλλά γιατί χάνεις έναν άνθρωπο που πίστεψες. Έναν άνθρωπο που στήριξες, αγκάλιασες, ένιωσες πως μπορούσε να σταθεί αντάξιος της εμπιστοσύνης σου — και τελικά σε απογοήτευσε. Ο Ανδρέας Αποστόλου ήταν ένας από αυτούς. Ένα παιδί δικό μας. Ένα παιδί που στηρίξαμε, προβάλαμε, αγαπήσαμε. Είδαμε σε αυτόν τη φλόγα που θα μπορούσε να ανάψει ξανά τη σπίθα της ΕΔΕΚ. Και ειδικά τώρα, που το κόμμα περνά ίσως τη δυσκολότερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας του, πιστέψαμε πως μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Όταν ο Μαρίνος Σιζόπουλος παραιτήθηκε, του είπα ξεκάθαρα: Ανδρέα, έλα μπροστά. Θα σε στηρίξουμε. Πάρε την πρωτοβουλία, κράτα όρθια την ΕΔΕΚ. Αντί γι’ αυτό, μας γύρισε την πλάτη. Και δεν γύρισε μόνο την πλάτη στο κόμμα· γύρισε την πλάτη στους ανθρώπους που τον στήριξαν χωρίς αντάλλαγμα. Σε εκείνους που του φέρθηκαν με καθαρή ψυχή, με εμπιστοσύνη, με αγάπη. Δεν θα χρησιμοποιήσω βαρ...
Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ Του Σάββα Ηλιοφώτου-Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

‘Η περίπτωση του Δημάρχου Πάφου: πού τελειώνει η αναγκαία κοινωνική ευαισθησία και πού αρχίζει η συλλογική αυθαιρεσία;’ Η ευτυχία τεσσάρων ανθρώπων, ανάμεσά τους δύο ανήλικα παιδιά, μοιάζει να παίζεται στη ρουλέτα μιας κοινωνίας που δεν γνωρίζει να περιμένει. Μιας κοινωνίας που, αντί να σταθεί με σύνεση και υπευθυνότητα, συχνά βιάζεται να αντλήσει ηθική ικανοποίηση από τη δυστυχία που γεννούν τα ερείπια μιας οικογένειας. Η αναφορά στην περίπτωση του Δημάρχου Πάφου, ο οποίος φέρεται να κακοποίησε τη σύζυγό του, επαναφέρει με ένταση ένα ερώτημα παλιό αλλά διαχρονικά επίκαιρο: πού τελειώνει η αναγκαία κοινωνική ευαισθησία και πού αρχίζει η συλλογική αυθαιρεσία; Από την αρχή οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι. Η ενδοοικογενειακή βία, όπως και κάθε μορφή βίας, δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Το κράτος δικαίου, οι διεθνείς συμβάσεις και η ίδια η ηθική μας συνείδηση επιβάλλουν την προστασία των θυμάτων, την πρόληψη της βίας και την απόδοση ευθυνών όπου αυτές αποδεικνύονται. Η Σύμβαση...
Διαβάστε περισσότερα

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΥΒΕΡΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ, ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΑ Του Σάββα Ηλιοφώτου-Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

«Η δήλωση του Προέδρου και τα μηνύματα προς συμμάχους και αντιπάλους» Η δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας ότι επιθυμεί κεντροδεξιά πλειοψηφία στη Βουλή δεν ήταν μια ουδέτερη πολιτική διαπίστωση. Ήταν μια συνειδητή τοποθέτηση με σαφές ιδεολογικό φορτίο και συγκεκριμένους αποδέκτες. Και κυρίως, ήταν μια δήλωση που ξεπερνά το παρόν κοινοβουλευτικό σκηνικό και αγγίζει τη μακροπρόθεσμη στρατηγική του ίδιου του Νίκου Χριστοδουλίδη. Τυπικά, η κυβέρνηση στηρίζεται σε κόμματα του κεντρώου χώρου. Πολιτικά, όμως, ο Πρόεδρος έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι η συνεργασία αυτή δεν ισοδυναμεί με ιδεολογική μετατόπιση. Κυβερνά με το κέντρο, αλλά δεν αυτοπροσδιορίζεται ως πρόεδρος του κέντρου. Η διάκριση αυτή δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι ο άξονας πάνω στον οποίο οικοδομείται η πολιτική του αφήγηση. Σε ένα προεδρικό σύστημα όπως το κυπριακό, η κυβερνητική φθορά είναι αναμενόμενη. Η απώλεια πολιτικής ταυτότητας, όμως, είναι δυνητικά μοιραία. Η δήλωση περί κεντροδεξιάς πλειοψηφίας λειτουργεί ως ανάχωμα απένα...
Διαβάστε περισσότερα