ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ-ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ-ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ 1997-2011

Επικοινωνώντας το τελευταίο διάστημα με παλιά μέλη, στελέχη και φίλους της ΕΔΕΚ, ακούω συχνά την ίδια φράση: «Η ΕΔΕΚ που ξέραμε δεν υπάρχει πια». Κι όμως — έχουν δίκιο και άδικο μαζί. Δίκιο, γιατί πράγματι έχουν αλλάξει πολλά. Η πολιτική, η κοινωνία, η Κύπρος, ο κόσμος ολόκληρος δεν είναι ίδιοι με εκείνη την εποχή της πίστης και της αγωνιστικότητας που γέννησε το κίνημά μας. Και άδικο, γιατί η ΕΔΕΚ δεν ήταν ποτέ απλώς ένα κόμμα. Ήταν, και παραμένει, μια κοινότητα ανθρώπων, μια στάση ζωής, ένα κομμάτι της συλλογικής μας μνήμης και αξιοπρέπειας. Η ΕΔΕΚ είναι οι άνθρωποί της. Όλοι εκείνοι που την υπηρέτησαν με ανιδιοτέλεια, που στάθηκαν στις επάλξεις των δημοκρατικών αγώνων, που πίστεψαν στη δύναμη της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Κάποιοι παραμένουν ενεργοί, κάποιοι απομακρύνθηκαν, κάποιοι δοκίμασαν άλλους δρόμους — μα όλοι, βαθιά μέσα τους, κουβαλούν την ίδια φλόγα. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι ώρα να επιστρέψουμε στο όραμα. Να ξαναβρούμε την πίστη ότι η πολιτικ...

Η χθεσινή παρέμβαση του Νίκου Νικολαΐδη με την οποία έδωσε το στίγμα της επανόδου του στις τάξεις της ΕΔΕΚ, γέννησε αισιοδοξία ότι τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ και επικύρωσε ομόφωνα το Πολιτικό Γραφείο, έχουν ήδη κάνει τη δουλειά τους. Κανείς δεν μπορεί να επικαλεστεί οιοδήποτε λόγο για να μείνει μακριά. Αυτός που θα το κάνει, δεν ήταν ποτέ Εδεκίτης. Ήταν απλά ένας καιροσκόπος που εκμεταλλεύτηκε το κόμμα ως εκεί που του πήγαινε! Ξέρουμε ότι οι πληγές που άνοιξε η προεδρία Σιζόπουλου με την ομάδα του, δεν θα κλείσουν εύκολα και θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε μαζί τους για όσο καιρό θα χρειαστεί. Οι ψηφοφόροι και τα μέλη ενός κόμματος, πρέπει να αντιληφθούν ότι στις βουλευτικές εκλογές όπως και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση όλη η δύναμη περνά στα χέρια τους. Έχουν την δυνατότητα να πάνε στην κάλπη και να μην σταυρώσουν αυτόν ή αυτούς που θεωρούν υπαίτιους για τα προβλήματα που βιώνουμε. Αποχή ή ψήφος σε άλλο κόμμα ή άτομο, τιμωρεί το κόμμα πρώτα ενώ τα άτομα που τυγχάνο...

Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που πονάνε πιο πολύ κι από μια ήττα. Όχι γιατί χάνεις μια έδρα ή μια μάχη· αλλά γιατί χάνεις έναν άνθρωπο που πίστεψες. Έναν άνθρωπο που στήριξες, αγκάλιασες, ένιωσες πως μπορούσε να σταθεί αντάξιος της εμπιστοσύνης σου — και τελικά σε απογοήτευσε. Ο Ανδρέας Αποστόλου ήταν ένας από αυτούς. Ένα παιδί δικό μας. Ένα παιδί που στηρίξαμε, προβάλαμε, αγαπήσαμε. Είδαμε σε αυτόν τη φλόγα που θα μπορούσε να ανάψει ξανά τη σπίθα της ΕΔΕΚ. Και ειδικά τώρα, που το κόμμα περνά ίσως τη δυσκολότερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας του, πιστέψαμε πως μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Όταν ο Μαρίνος Σιζόπουλος παραιτήθηκε, του είπα ξεκάθαρα: Ανδρέα, έλα μπροστά. Θα σε στηρίξουμε. Πάρε την πρωτοβουλία, κράτα όρθια την ΕΔΕΚ. Αντί γι’ αυτό, μας γύρισε την πλάτη. Και δεν γύρισε μόνο την πλάτη στο κόμμα· γύρισε την πλάτη στους ανθρώπους που τον στήριξαν χωρίς αντάλλαγμα. Σε εκείνους που του φέρθηκαν με καθαρή ψυχή, με εμπιστοσύνη, με αγάπη. Δεν θα χρησιμοποιήσω βαρ...

Απευθύνω δημόσια, ανοιχτή πρόσκληση προς τον φίλο και συναγωνιστή Γιαννάκη Ομήρου, πρώην Πρόεδρο της ΕΔΕΚ, να επιστρέψει ενεργά στις επάλξεις της παράταξης που υπηρέτησε με ήθος, συνέπεια και αξιοπρέπεια. Η ΕΔΕΚ σήμερα δίνει έναν αγώνα επιβίωσης. Αυτοί που διαδέχθηκαν τον κ. Ομήρου έχουν οδηγήσει το κόμμα στη σημερινή δύσκολη κατάσταση· ένα κόμμα που βρίσκεται πλέον στον «αναπνευστήρα». Ο Γιαννάκης Ομήρου τίμησε την ΕΔΕΚ και τιμήθηκε από αυτήν. Έφυγε τότε με τρόπο που άφησε πίσω απογοήτευση και απορίες, χωρίς όμως ποτέ να πληγώσει το κόμμα ή να το υπονομεύσει — και αυτό τον τιμά ιδιαίτερα. Σήμερα, που η ΕΔΕΚ δίνει τη μάχη για την επιβίωσή της, δεν περισσεύει κανείς. Ο αγώνας αυτός είναι κοινός, αφορά την κοινωνία και τον τόπο μας. Φίλε ΓΙαννάκη, η ΕΔΕΚ σε χρειάζεται ξανά. Χρειαζόμαστε το κύρος, την εμπειρία και την ηθική σου παρουσία Ευχομαι η πρόσκληση μου που είναι πρόσκληση και όσων συναγωνιστών έχουμε απομείνει να αγωνιζόμαστε για το κόμμα, να φτάσει κοντά σου και να ανταποκριθε...

Νομίζετε ότι ο Πρόεδρος Τράμπ ήταν τόσο αφελής και να μην γνώριζε πόσο εύθραυστη είναι η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός,ειρήνης αλλιώς, που υπεγράφει προχθές; Βεβαίως και γνώριζε.Γιατί έκανε όλο αυτό τον θόρυβο τότες; Το έκανε για ένα απλό λόγο: Για να δημιουργήσει ατμόσφαιρα ειρήνης, για να γεμίσει τους πνεύμονες των ανθρώπων με πίστη και αισιοδοξία που μαζί με άλλα μέτρα θα φέρουν την μόνιμη ειρήνη στην πολύπαθη περιοχή! Τι κάνει εδώ στην Κύπρο η αντιπολίτευση και κάποια μεμονωμένα αλλά αναγνωρίσιμα άτομα; Μοιρολογούν από πρωίας μέχρι νυχτός.Μαυρίζουν τις ψυχές των ανυποψίαστων ανθρώπων και των φανατικών οπαδών τους και ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων.Για μια χούφτα ψήφους.Για ένα πουκάμισο άδειανό σκοτώνουν την ελπίδα και την προοπτική. Η θετική κριτική και η θετική αντιπολίτευση τους είναι άγνωστη.Στα απαυτά τους η κοινωνική συνοχή την οποία τραυματίζουν ανεπανόρθωτα. Φτάνει να σκορπίσουν την απαισιοδοξία για να ρίξουν την κυβέρνηση!

Η Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή, γνωστή σε όλους μας ως ΑΤΑ, είναι ένα από τα πιο συζητημένα ζητήματα στον κόσμο της εργασίας. Πρόκειται για έναν μηχανισμό που δημιουργήθηκε για να προστατεύει τους μισθούς από τον πληθωρισμό, δηλαδή για να μην τρώει η ακρίβεια το εισόδημα των εργαζομένων. Όμως, εδώ τίθεται το κρίσιμο ερώτημα: πρέπει να παραχωρείται το ίδιο σε όλους, χαμηλόμισθους και υψηλόμισθους; Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: όχι. Γιατί όχι η ίδια αύξηση για όλους Αν όλοι πάρουν το ίδιο ποσοστό αύξησης, τότε οι μεγάλες απολαβές μεγαλώνουν ακόμη περισσότερο. Ένα παράδειγμα το δείχνει καθαρά: • Με αύξηση 2%, ο εργαζόμενος με μισθό 1.200€ παίρνει 24€. • Ο εργαζόμενος με 6.000€ παίρνει 120€. Το κόστος ζωής όμως δεν αυξάνεται με βάση το πορτοφόλι του καθενός. Για τον χαμηλόμισθο, τα 24€ ίσως να είναι το ψωμί και το γάλα του μήνα. Για τον υψηλόμισθο, τα 120€ είναι σχεδόν αδιάφορα. Γιατί η ΑΤΑ πρέπει να παραχωρηθεί σε όλους Παρά τις διαφοροποιήσεις, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η ΑΤ...

Σήμερα η ΕΔΕΚ δίνει τον πιο κρίσιμο αγώνα της ιστορίας της. Έναν αγώνα επιβίωσης που θα καθορίσει αν το Κίνημά μας θα συνεχίσει να αποτελεί τη φωνή της δημοκρατικής σοσιαλιστικής παράταξης στη Βουλή ή αν θα σιγήσει. Το σημείο καμπής είναι μπροστά μας: η είσοδος στην επόμενη Βουλή. Απευθύνομαι σε όλα τα στελέχη, μέλη και φίλους της ΕΔΕΚ που για διάφορους λόγους βρέθηκαν μακριά ή ακόμη και απέναντι στο Κίνημα τα προηγούμενα χρόνια. Οι λόγοι εκείνοι που σας κράτησαν σε απόσταση δεν υπάρχουν πια. Η νέα ηγεσία έχει άρει όλα τα εμπόδια, έχει αφήσει πίσω τις διαιρέσεις και τις πικρίες, και ανοίγει τον δρόμο της ενότητας και της συμμετοχής. Η ευθύνη πλέον βαραίνει εσάς. Μπορείτε να μείνετε θεατές και να δείτε την ΕΔΕΚ να παλεύει μόνη της, ή μπορείτε να επιστρέψετε και να δώσουμε μαζί τη μάχη που θα καθορίσει το μέλλον της παράταξής μας. Δεν είναι ώρα για προϋποθέσεις, όρους ή μικρολεπτομέρειες. Η επιλογή είναι απλή και ξεκάθαρη: ή αγαπούμε αυτό το κόμμα και βάζουμε πλάτη να το κρατήσουμε στη ...