Μια Απάντηση Στην Επιστολή Στις Εφημερίδες Σχετικά Με Τις Παράνομες Επεκτάσεις Των Περιπτέρων

Διάβασα με προσοχή την επιστολή του κυρίου Κυπριανού με τον τίτλο «Μπράβο στον Δήμαρχο μας» η οποία προκλήθηκε από άρθρο μου σχετικά με τις παράνομες επεκτάσεις των περιπτέρων και με την οποία ζητά έμμεσα αλλά καθαρά, να αφήσουμε κατά μέρος αυτές τις παρανομίες και να ασχοληθούμε με τις ελλείψεις που ο ίδιος θεωρεί ότι έχει η πόλη μας! Επέλεξε μάλιστα στην επιστολή του να ασχοληθεί μόνο με την «ακαλαισθησία» την οποία έθιξα, παραμερίζοντας τις άλλες δύο επιπτώσεις τις οποίες ανάφερα στο άρθρο μου: Την επικινδυνότητα λόγω των ευτελών υλικών που χρησιμοποιούνται και την πρόκληση των κατασκευών προς τους άλλους επιχειρηματίες και την κοινωνία ευρύτερα, που είναι και οι σημαντικότερες! Ο επιστολογράφος ουσιαστικά ζήτησε να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε την αυθαιρεσία και την παρανομία των περιπτέρων μέχρι που να τελειώσουν όλα τα πεζοδρόμια! Προφανώς για να μπορούν να κάνουν και άλλα περίπτερα σε αυτά; Να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε την αυθαιρεσία και την παρανομία των περιπτέρων μέχρι που να τελειώσει το αποχετευτικό, να λυθεί το κυκλοφοριακό και ίσως και μετά που θα λυθεί και το κυπριακό...!! Τότε μας λέει περίπου ο επιστολογράφος, θα μπορούμε να ασχοληθούμε και με τις παράνομες επεκτάσεις των περιπτέρων! Το αποτέλεσμα αυτής της λογικής, είναι η δημιουργία μιας κοινωνίας μέσα στην οποία ο κάθε ένας κάνει ότι του καπνίσει και λέει ότι συμφέρει στο άτομο του μόνο...Δεν πρόκειται να συνεχίσουμε να παρακολουθούμε άλλο να γίνεται αυτή η λογική, καθολική συμπεριφορά των συμπολιτών μας.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΟΥ ΔΩΣΑΜΕ ΑΓΑΠΗ, ΜΑΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕ Του Σάββα Ηλιοφώτου – Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που πονάνε πιο πολύ κι από μια ήττα. Όχι γιατί χάνεις μια έδρα ή μια μάχη· αλλά γιατί χάνεις έναν άνθρωπο που πίστεψες. Έναν άνθρωπο που στήριξες, αγκάλιασες, ένιωσες πως μπορούσε να σταθεί αντάξιος της εμπιστοσύνης σου — και τελικά σε απογοήτευσε. Ο Ανδρέας Αποστόλου ήταν ένας από αυτούς. Ένα παιδί δικό μας. Ένα παιδί που στηρίξαμε, προβάλαμε, αγαπήσαμε. Είδαμε σε αυτόν τη φλόγα που θα μπορούσε να ανάψει ξανά τη σπίθα της ΕΔΕΚ. Και ειδικά τώρα, που το κόμμα περνά ίσως τη δυσκολότερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας του, πιστέψαμε πως μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Όταν ο Μαρίνος Σιζόπουλος παραιτήθηκε, του είπα ξεκάθαρα: Ανδρέα, έλα μπροστά. Θα σε στηρίξουμε. Πάρε την πρωτοβουλία, κράτα όρθια την ΕΔΕΚ. Αντί γι’ αυτό, μας γύρισε την πλάτη. Και δεν γύρισε μόνο την πλάτη στο κόμμα· γύρισε την πλάτη στους ανθρώπους που τον στήριξαν χωρίς αντάλλαγμα. Σε εκείνους που του φέρθηκαν με καθαρή ψυχή, με εμπιστοσύνη, με αγάπη. Δεν θα χρησιμοποιήσω βαρ...
Διαβάστε περισσότερα

Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ-Του Σάββα Ηλιοφώτου-Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Σε μια κοινωνία όπου η εμπιστοσύνη στους θεσμούς έχει τραυματιστεί βαθιά, κάθε πολιτική απόφαση στα ανώτατα επίπεδα αποκτά βαρύτητα που ξεπερνά τη θεσμική της διάσταση και αγγίζει το πεδίο της ηθικής νομιμοποίησης. Δεν μπορεί να αγνοηθεί η γενικευμένη αίσθηση που επικρατεί εδώ και καιρό ότι η Νομική Υπηρεσία έχει πάψει να λειτουργεί ως ασπίδα του δημοσίου συμφέροντος και του κράτους δικαίου, και αντί αυτού εκλαμβάνεται — δικαίως ή αδίκως — ως προέκταση ενός παλιού πολιτικού συστήματος που πολλοί ταυτίζουν με συγκάλυψη, ατιμωρησία και πολιτική μαφία. Οι νυν Γενικός και Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, πρώην υπουργοί επί διακυβέρνησης Αναστασιάδη, φέρουν στις πλάτες τους όχι μόνο τη θεσμική ευθύνη του ρόλου τους, αλλά και το βάρος της σύνδεσής τους με ένα πολιτικό παρελθόν που μεγάλο μέρος της κοινωνίας θεωρεί διεφθαρμένο. Δεν αρκεί να είναι αμερόληπτοι. Πρέπει και να φαίνονται. Και δυστυχώς, δεν φαίνονται. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, ο οποίος επίσης υπήρξε υπουργός στην ίδια κυβέρνηση, βρίσ...
Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ Του Σάββα Ηλιοφώτου-Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

‘Η περίπτωση του Δημάρχου Πάφου: πού τελειώνει η αναγκαία κοινωνική ευαισθησία και πού αρχίζει η συλλογική αυθαιρεσία;’ Η ευτυχία τεσσάρων ανθρώπων, ανάμεσά τους δύο ανήλικα παιδιά, μοιάζει να παίζεται στη ρουλέτα μιας κοινωνίας που δεν γνωρίζει να περιμένει. Μιας κοινωνίας που, αντί να σταθεί με σύνεση και υπευθυνότητα, συχνά βιάζεται να αντλήσει ηθική ικανοποίηση από τη δυστυχία που γεννούν τα ερείπια μιας οικογένειας. Η αναφορά στην περίπτωση του Δημάρχου Πάφου, ο οποίος φέρεται να κακοποίησε τη σύζυγό του, επαναφέρει με ένταση ένα ερώτημα παλιό αλλά διαχρονικά επίκαιρο: πού τελειώνει η αναγκαία κοινωνική ευαισθησία και πού αρχίζει η συλλογική αυθαιρεσία; Από την αρχή οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι. Η ενδοοικογενειακή βία, όπως και κάθε μορφή βίας, δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Το κράτος δικαίου, οι διεθνείς συμβάσεις και η ίδια η ηθική μας συνείδηση επιβάλλουν την προστασία των θυμάτων, την πρόληψη της βίας και την απόδοση ευθυνών όπου αυτές αποδεικνύονται. Η Σύμβαση...
Διαβάστε περισσότερα