Μια Απάντηση Σε Ανακοίνωση Σχετικά Με Το Άρθρο Μου Για Τις Παρανομίες Των Περιπτέρων

Η θέση την οποία εξέφρασε μέσα από την ανακοίνωση της η Οργάνωση των Περιπτερούχων την οποία δημοσιεύσατε στην εφημερίδα σας και σχετίζεται με το άρθρο μου για τις παράνομες επεκτάσεις των περιπτέρων, είναι η καλύτερη απόδειξη για αυτό που έχει λεχτεί πολλές φορές ότι: όταν μια παρανομία μένει ατιμώρητη αποτέλεσμα είναι αυτός που ευνοείται, να αποθρασύνεται και στο τέλος να ζητά και ρέστα από αυτούς που έπρεπε να τον τιμωρήσουν και δεν το έπραξαν! Το 2000 καταγράψαμε όλες τις παρανομίες των περιπτέρων και συνομιλήσαμε με όλους τους Περιπτερούχους μαζί και με την Οργάνωση τους ξεχωριστά, για να βρούμε τον τρόπο να αρχίσουν να επανέρχονται στην νομιμότητα σιγά-σιγά χωρίς να επηρεαστεί σημαντικά ο κύκλος εργασιών τους! Αντί αυτού, η παρανομία έγινε επιδημία και εξαπλώθηκε παντού! Τώρα μας κατηγορούν ότι δεν εφαρμόσαμε τον νόμο, ενώ είχαμε την δυνατότητα να το κάνουμε και καλά να μας κάνουν! Έχω πειστικές εξηγήσεις να δώσω γιατί αδρανήσαμε, αλλά επειδή τώρα δεν είναι αυτό το θέμα μας, δεν θα παρασυρθώ να μιλώ για το τι δεν έγινε και γιατί. Θα παραμείνω στο τι πρέπει να γίνει τώρα και αυτό είναι : Να επανέλθουν όλα τα περίπτερα στην νομιμότητα. Ένα άλλο σημείο που θέλω να επισημάνω από την ανακοίνωση, είναι κάτι που έγινε «εθνικό» άθλημα!! Η επίκληση της παρανομίας των λεγόμενων μεγάλων, για να δικαιολογήσουν την παρανομία των λεγόμενων μικρών! Μιας λογικής η οποία μας οδήγησε σαν κοινωνία, από το κακό στο χειρότερο με την επικράτηση της «αρχής» που μας θέλει να είμαστε στην παρανομία όλοι ίσοι! Ξεχάσαμε ότι στην παρανομία δεν υπάρχει ισότητα μεταξύ των ανθρώπων! Ξεχάσαμε επίσης ότι δεν μπορεί η παρανομία των ολίγων μεγάλων επιχειρηματιών , να γίνεται άλλοθι για την παρανομία των χιλιάδων μικρών επιχειρηματιών και του απλού ανθρώπου. Πρέπει να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε την παρανομία και την ατιμωρησία του γείτονα μας, σαν άλλοθι για την δική μας παρανομία! Να έχουμε πρότυπο τον νόμιμο διπλανό μας και όχι να μιμούμαστε και να αντιγράφουμε τον παράνομο απέναντι μας! Ο λεγόμενος μικρός, έχει μεγαλύτερη ανάγκη να είναι νόμιμος γιατί μπορεί να απαιτεί την εφαρμογή του νόμου και για τους μεγάλους. Μια κοινωνία απειλείται από την παρανομία των λεγόμενων μεγάλων! Απειλείται όμως περισσότερο από την φθορά, την διαφθορά και την παρανομία του απλού «μικρού» ανθρώπου, ο οποίος όταν καταρρέει, παρασέρνει μαζί του όλο το οικοδόμημα της κοινωνίας...Κάπου πρέπει να μπει φραγμός...Πριν να είναι εντελώς αργά...

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΟΥ ΔΩΣΑΜΕ ΑΓΑΠΗ, ΜΑΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕ Του Σάββα Ηλιοφώτου – Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που πονάνε πιο πολύ κι από μια ήττα. Όχι γιατί χάνεις μια έδρα ή μια μάχη· αλλά γιατί χάνεις έναν άνθρωπο που πίστεψες. Έναν άνθρωπο που στήριξες, αγκάλιασες, ένιωσες πως μπορούσε να σταθεί αντάξιος της εμπιστοσύνης σου — και τελικά σε απογοήτευσε. Ο Ανδρέας Αποστόλου ήταν ένας από αυτούς. Ένα παιδί δικό μας. Ένα παιδί που στηρίξαμε, προβάλαμε, αγαπήσαμε. Είδαμε σε αυτόν τη φλόγα που θα μπορούσε να ανάψει ξανά τη σπίθα της ΕΔΕΚ. Και ειδικά τώρα, που το κόμμα περνά ίσως τη δυσκολότερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας του, πιστέψαμε πως μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Όταν ο Μαρίνος Σιζόπουλος παραιτήθηκε, του είπα ξεκάθαρα: Ανδρέα, έλα μπροστά. Θα σε στηρίξουμε. Πάρε την πρωτοβουλία, κράτα όρθια την ΕΔΕΚ. Αντί γι’ αυτό, μας γύρισε την πλάτη. Και δεν γύρισε μόνο την πλάτη στο κόμμα· γύρισε την πλάτη στους ανθρώπους που τον στήριξαν χωρίς αντάλλαγμα. Σε εκείνους που του φέρθηκαν με καθαρή ψυχή, με εμπιστοσύνη, με αγάπη. Δεν θα χρησιμοποιήσω βαρ...
Διαβάστε περισσότερα

Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ-Του Σάββα Ηλιοφώτου-Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Σε μια κοινωνία όπου η εμπιστοσύνη στους θεσμούς έχει τραυματιστεί βαθιά, κάθε πολιτική απόφαση στα ανώτατα επίπεδα αποκτά βαρύτητα που ξεπερνά τη θεσμική της διάσταση και αγγίζει το πεδίο της ηθικής νομιμοποίησης. Δεν μπορεί να αγνοηθεί η γενικευμένη αίσθηση που επικρατεί εδώ και καιρό ότι η Νομική Υπηρεσία έχει πάψει να λειτουργεί ως ασπίδα του δημοσίου συμφέροντος και του κράτους δικαίου, και αντί αυτού εκλαμβάνεται — δικαίως ή αδίκως — ως προέκταση ενός παλιού πολιτικού συστήματος που πολλοί ταυτίζουν με συγκάλυψη, ατιμωρησία και πολιτική μαφία. Οι νυν Γενικός και Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, πρώην υπουργοί επί διακυβέρνησης Αναστασιάδη, φέρουν στις πλάτες τους όχι μόνο τη θεσμική ευθύνη του ρόλου τους, αλλά και το βάρος της σύνδεσής τους με ένα πολιτικό παρελθόν που μεγάλο μέρος της κοινωνίας θεωρεί διεφθαρμένο. Δεν αρκεί να είναι αμερόληπτοι. Πρέπει και να φαίνονται. Και δυστυχώς, δεν φαίνονται. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, ο οποίος επίσης υπήρξε υπουργός στην ίδια κυβέρνηση, βρίσ...
Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ Του Σάββα Ηλιοφώτου-Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

‘Η περίπτωση του Δημάρχου Πάφου: πού τελειώνει η αναγκαία κοινωνική ευαισθησία και πού αρχίζει η συλλογική αυθαιρεσία;’ Η ευτυχία τεσσάρων ανθρώπων, ανάμεσά τους δύο ανήλικα παιδιά, μοιάζει να παίζεται στη ρουλέτα μιας κοινωνίας που δεν γνωρίζει να περιμένει. Μιας κοινωνίας που, αντί να σταθεί με σύνεση και υπευθυνότητα, συχνά βιάζεται να αντλήσει ηθική ικανοποίηση από τη δυστυχία που γεννούν τα ερείπια μιας οικογένειας. Η αναφορά στην περίπτωση του Δημάρχου Πάφου, ο οποίος φέρεται να κακοποίησε τη σύζυγό του, επαναφέρει με ένταση ένα ερώτημα παλιό αλλά διαχρονικά επίκαιρο: πού τελειώνει η αναγκαία κοινωνική ευαισθησία και πού αρχίζει η συλλογική αυθαιρεσία; Από την αρχή οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι. Η ενδοοικογενειακή βία, όπως και κάθε μορφή βίας, δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Το κράτος δικαίου, οι διεθνείς συμβάσεις και η ίδια η ηθική μας συνείδηση επιβάλλουν την προστασία των θυμάτων, την πρόληψη της βίας και την απόδοση ευθυνών όπου αυτές αποδεικνύονται. Η Σύμβαση...
Διαβάστε περισσότερα