ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ-ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ-ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ 1997-2011

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ – ΟΧΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ «Αν θέλουμε λύση, πρέπει να δούμε στους Τουρκοκύπριους τον σύμμαχο, όχι τον αντίπαλο. Είναι οι μόνοι που μπορούν να κρατήσουν την Τουρκία μακριά από το μέλλον της Κύπρου» Πενήντα χρόνια η διχοτόμηση εδραιώθηκε επί του εδάφους και αργά, αργά εδραιώνεται και στις ψυχές των ανθρώπων. Οι κύπριοι που νοιάζονται για την συμβίωση σε συνθήκες ειρήνης και αλληλοσεβασμού, λιγοστεύουν. Όλο και μεγαλώνει το ρεύμα του διαχωρισμού. Οι φωνές που μας οδήγησαν στο σημερινό σημείο, όπως η Κύπρος είναι ελληνική και η Κύπρος είναι Τουρκική πληθαίνουν. Η αδιαφορία γίνεται πλειοψηφική και παραχωρεί χώρο στις ακρότητες. Σταθερά στήνεται σκηνικό μελλοντικών συγκρούσεων και καταστροφών. Η ελπίδα κρατιέται ζωντανή μόνο από την συνεργασία μεταξύ Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων μέσα από τα οδοφράγματα που με μύριες δυσκολίες κρατιούνται ανοιχτά. Οι φωνές που ζητούν κλείσιμο τους αυξάνονται, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι αυτό θα σήμαινε σφράγισμα στις ψυχές των αν...

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά έχω αρχίσει να νιώθω ότι πνιγόμαστε μέσα σε μια γενικευμένη κρίση εμπιστοσύνης. Από τους πολίτες προς τους θεσμούς, από τους θεσμούς προς τους πολίτες, από τα πάνω προς τα κάτω και το αντίστροφο. Κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν. Και αυτό δεν είναι απλώς πρόβλημα. Είναι δηλητήριο.Γεμίσαμε με πολιτικούς και πολιτικάντηδες που όλη μέρα αμφισβητούν.Γεμίσαμε με αναμεταδότες κάθε κακού ενδεδυμένους το μανδύα του αδιάφθορου. Αυξάνονται οι μετοχές των κακεντρεχών διαλαλητών, σε βάρος των σοβαρών και μετρημένων. Αποσύρονται σιγά σιγά οι εμφυής και προωθούνται οι με μειωμένη ή και καθόλου εμφυία και πνευματικότητα. Σκεφτείτε το λίγο: έχουμε γεμίσει με Επιτρόπους. Για τα πάντα. Έχουμε ερευνητικές επιτροπές για το κάθε τι. Έχουμε πορίσματα που κανείς δεν διαβάζει και ελάχιστοι παίρνουν στα σοβαρά. Και κάθε φορά που προκύπτει μια κρίση – από διαφθορά μέχρι πυρκαγιά – καταλήγουμε να φέρνουμε «ειδικούς» απ’ έξω. Από FBI μέχρι Αυστραλέζα για την Αρχή κατά της Διαφθοράς. Τώ...

Καθώς η Κύπρος αντιμετωπίζει παρατεταμένα κύματα καύσωνα με θερμοκρασίες που φτάνουν ή και ξεπερνούν τους 44°C, παρατηρείται έντονη δυσφορία ακόμη και σε εσωτερικούς χώρους με ενεργοποιημένα κλιματιστικά. Πολλοί πολίτες διαπιστώνουν ότι οι μονάδες αδυνατούν να δροσίσουν ικανοποιητικά τους χώρους ή λειτουργούν σχεδόν ασταμάτητα χωρίς το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τι συμβαίνει όμως με τη λειτουργία των κλιματιστικών σε τέτοιες ακραίες συνθήκες; Οι περισσότερες οικιακές μονάδες είναι σχεδιασμένες να λειτουργούν αποτελεσματικά μέχρι εξωτερικές θερμοκρασίες γύρω στους 35-38°C. Όταν το θερμόμετρο σκαρφαλώνει στους 42-44°C, όπως συμβαίνει πλέον τακτικά στην Κύπρο, η εξωτερική μονάδα του κλιματιστικού (compressor) δυσκολεύεται να αποβάλει θερμότητα. Αυτό σημαίνει ότι η ψύξη μειώνεται και η κατανάλωση ρεύματος αυξάνεται. Επιπλέον, σε περιπτώσεις παρατεταμένου καύσωνα, η θερμοκρασία των δομικών υλικών (τοίχοι, οροφές, παράθυρα) αυξάνεται σημαντικά, αποθηκεύοντας θερμότητα που μεταδίδεται συνεχώς ...

Κάθαρση ή Σιωπή; Σε μια εποχή που η κοινωνία βράζει από αγανάκτηση απέναντι στη διαφθορά και σε φαινόμενα όπως αυτό των δύο Εισαγγελέων, κανένα κόμμα δεν έχει την πολυτέλεια να σιωπά ή να στρογγυλεύει τις θέσεις του. Το ΑΚΕΛ, εδώ και χρόνια, σηκώνει ψηλά τη σημαία της κάθαρσης, έστω κι αν έχει το δικό του βεβαρημένο παρελθόν. Το ΑΛΜΑ, με την ορμή του νεοσύστατου, επιχειρεί να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά την αγανάκτηση του κόσμου. Και η ΕΔΕΚ; Η ΕΔΕΚ οφείλει να πάρει θέση. Όχι αμυντική. Όχι απολογητική. Αλλά καθαρή, αιχμηρή και προδρομική. Γιατί να σιωπά ένα κόμμα με ιστορία στους κοινωνικούς αγώνες, όταν η διαφθορά και η πραγματική και η φαινομενική, διαβρώνει το ίδιο το οικοδόμημα της Δημοκρατίας; Γιατί να κρύβεται πίσω από την κατηγορία ότι «είναι όλοι ίδιοι»; Αν δεν είναι ίδια, πρέπει να το αποδείξει. Η Ρετσινιά Δεν Ξεθωριάζει με τη Σιωπή! Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια, η ΕΔΕΚ κουβαλά τη ρετσινιά ενός κόμματος που μπλέχτηκε σε εσωστρέφεια, σκιές και σκανδαλολογία. Από μόνη τ...

ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ Είναι διάχυτη η αντίληψη στην κοινωνία, ότι η λεγόμενη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν έχει πετύχει τους δύο βασικούς στόχους, της μείωσης του κόστους λειτουργίας από την μια και της αύξησης της αποτελεσματικότητας της από την άλλη. Τα κόμματα στην βουλή, πλην της ΕΔΕΚ που δεν ψήφισε την μεταρρύθμιση, έφθασαν την μεταρρύθμιση μέχρι εκεί που τους επέτρεπε η ικανότητα τους και ο κομματικός περιορισμός που είχαν. Η κοινωνία, παρακολούθησε παθητικά την όλη προσπάθεια χωρίς, πλην του γράφοντος και δύο, τριών, άλλων μεμονωμένων πολιτών, να κουνήσουν το δάκτυλο τους. Εκεί που υπήρχε η ελπίδα κάποιες πρόνοιες του νόμου να παραμείνουν ανενεργές, οι προσδοκίες που έχουν δημιουργήσει σε κάποιους, τις ξυπνούν. Μια από αυτές τις πρόνοιες είναι η δημιουργία «Δημοτικών Αστυνομιών». Ο νόμος, δίνει τη νομική και οργανωτική βάση για τη σύσταση δημοτικής αστυνομίας, με έμφαση σε τροχαίες και τοπικές παραβάσεις, υπό αυστηρή εκπαίδευση, ένδυμα και εποπ...

Σε μια κοινωνία όπου η εμπιστοσύνη στους θεσμούς έχει τραυματιστεί βαθιά, κάθε πολιτική απόφαση στα ανώτατα επίπεδα αποκτά βαρύτητα που ξεπερνά τη θεσμική της διάσταση και αγγίζει το πεδίο της ηθικής νομιμοποίησης. Δεν μπορεί να αγνοηθεί η γενικευμένη αίσθηση που επικρατεί εδώ και καιρό ότι η Νομική Υπηρεσία έχει πάψει να λειτουργεί ως ασπίδα του δημοσίου συμφέροντος και του κράτους δικαίου, και αντί αυτού εκλαμβάνεται — δικαίως ή αδίκως — ως προέκταση ενός παλιού πολιτικού συστήματος που πολλοί ταυτίζουν με συγκάλυψη, ατιμωρησία και πολιτική μαφία. Οι νυν Γενικός και Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, πρώην υπουργοί επί διακυβέρνησης Αναστασιάδη, φέρουν στις πλάτες τους όχι μόνο τη θεσμική ευθύνη του ρόλου τους, αλλά και το βάρος της σύνδεσής τους με ένα πολιτικό παρελθόν που μεγάλο μέρος της κοινωνίας θεωρεί διεφθαρμένο. Δεν αρκεί να είναι αμερόληπτοι. Πρέπει και να φαίνονται. Και δυστυχώς, δεν φαίνονται. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, ο οποίος επίσης υπήρξε υπουργός στην ίδια κυβέρνηση, βρίσ...

Του Σάββα Ηλιοφώτου πρώην Δημάρχου Στροβόλου* Η πρόσφατη δημόσια αναφορά ότι «ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας γνώριζε εκ των προτέρων ότι η απόφαση του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου (ΑΣΔ) θα ήταν ομόφωνη» έχει προκαλέσει ανησυχία και αντιδράσεις. Πρόκειται απλώς για παραφιλολογία ή για ένα ζήτημα με σοβαρές νομικές και θεσμικές προεκτάσεις; Η συζήτηση που άνοιξε δεν αφορά μόνο το συγκεκριμένο περιστατικό, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της Δημοκρατίας: την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο: Δικαστήριο ή Συμβούλιο; Κάποιοι κύκλοι έσπευσαν να ισχυριστούν ότι το ΑΣΔ «είναι συμβούλιο και όχι δικαστήριο» και άρα δεν ισχύει η έννοια της προσβολής δικαστηρίου (contempt of court). Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Σύμφωνα με το ίδιο το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και την πρόσφατη μεταρρύθμιση της Δικαιοσύνης, το ΑΣΔ είναι ανώτατο δικαστικό όργανο. Η χρήση του όρου «συμβούλιο» είναι θεσμική ιδιομορφία – η λειτουργία του είναι καθαρά δικαστική. Γιατί...