Στο μεθύσι ήσαν όλοι δίπλα της! Τον οδυρμό τον εκβάλει μοναχή της!

Ο θυμός και η απαγοήτευση μας ξεχειλίζει, βλέποντας την ιστορία να επαναλαμβάνεται με άλλους αυτή τη φορά πρωταγωνιστές. Τη Ρωσία να παίρνει το ρόλο της Τουρκίας και την Ουκρανία να οδεύει το δρόμο της συμφοράς που εμείς βαδίσαμε πρώτοι και που τον ονόμαζαν αντί ναρκοπέδιο, οδό εθνικής καταξίωσης... Την Ουκρανία, που δεν κατάφερε να κλείσει τα αυτιά της στις σειρήνες   των λεγόμενων ελεύθερων λαών της δύσης, την ώρα που οι βηματισμοί των στρατευμάτων της Ρωσίας ακούγονταν μέχρι το Κίεβο, ετοιμαζόμενα να εισβάλουν και να κατακτήσουν ένα ονειροπόλο και αφελή ταυτόχρονα λαό... Όπως τους βηματισμούς των μεχμετζικ που ετοιμάζονταν να εισβάλουν στο νησί την ώρα που οι αφελής αναφωνούσαν Ελλάς Κύπρος Ένωσης...

Στο μεθύσι ήσαν όλοι δίπλα της! Τον οδυρμό τον εκβάλει μοναχή της!

Ουκρανία, ένας λαός που  οι μισοί παίρνουν το δρόμο να προστατεύσουν τις οικογένειες τους και οι άλλοι μισοί τα όπλα, για να πεθάνουν "ηρωϊκά" σε ένα πόλεμο που οι μόνοι κερδισμένοι θα είναι οι έμποροι των εθνών που συνεχίζουν να θέλουν κέρδη μέσα από τις συμφορές! 

Τους κάνουν να πιστεύουν ότι τα όπλα που τους προμηθεύουν είναι για να προασπιστούν την τιμή και την αξιοπρέπεια τους, ενώ είναι απλά για να τους απομιζούν τον πλούτο και να καταχρεώνουν αυτή και τις επόμενες γενιές!Τους δίνουν όπλα για να κρατούν παγιδευμένο το αντίπαλο δέος των καταχθόνιων σχεδιασμών τους, για  να συνεχίσουν παρακάτω να κάνουν τα δικά τους ! Να σκορπούν τη συμφορά σε αφελής λαούς που νομίζουν ότι τους βοηθούν  να φτάσουν στην Ιθάκη τους, την ώρα που απομιζούν το βιο και το αίμα τους ... 

Το μίσος πήρε τη θέση της κατανόησης, η απέχθεια πήρε τη θέση της ανοχής και θα μείνουν εκεί για να κρατούν καθηλωμένο ένα λαό που το μόνο λάθος που έκανε ήταν να εμπιστευθεί την τύχη του σε ανίκανα, ξενοκινούμενα χέρια... 

Ζητούνται εμπνευσμένοι ηγέτες που θα εργαστούν για την ειρήνη και την συμφιλίωση μεταξύ αδελφών... Μεταξύ γειτόνων που είναι καταδικασμένοι να ζήσουν ειρηνικά...Ηγέτες που θα κατανοήσουν το πραγματικό συμφέρο του λαού τους...

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΟΥ ΔΩΣΑΜΕ ΑΓΑΠΗ, ΜΑΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕ Του Σάββα Ηλιοφώτου – Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που πονάνε πιο πολύ κι από μια ήττα. Όχι γιατί χάνεις μια έδρα ή μια μάχη· αλλά γιατί χάνεις έναν άνθρωπο που πίστεψες. Έναν άνθρωπο που στήριξες, αγκάλιασες, ένιωσες πως μπορούσε να σταθεί αντάξιος της εμπιστοσύνης σου — και τελικά σε απογοήτευσε. Ο Ανδρέας Αποστόλου ήταν ένας από αυτούς. Ένα παιδί δικό μας. Ένα παιδί που στηρίξαμε, προβάλαμε, αγαπήσαμε. Είδαμε σε αυτόν τη φλόγα που θα μπορούσε να ανάψει ξανά τη σπίθα της ΕΔΕΚ. Και ειδικά τώρα, που το κόμμα περνά ίσως τη δυσκολότερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας του, πιστέψαμε πως μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Όταν ο Μαρίνος Σιζόπουλος παραιτήθηκε, του είπα ξεκάθαρα: Ανδρέα, έλα μπροστά. Θα σε στηρίξουμε. Πάρε την πρωτοβουλία, κράτα όρθια την ΕΔΕΚ. Αντί γι’ αυτό, μας γύρισε την πλάτη. Και δεν γύρισε μόνο την πλάτη στο κόμμα· γύρισε την πλάτη στους ανθρώπους που τον στήριξαν χωρίς αντάλλαγμα. Σε εκείνους που του φέρθηκαν με καθαρή ψυχή, με εμπιστοσύνη, με αγάπη. Δεν θα χρησιμοποιήσω βαρ...
Διαβάστε περισσότερα

Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ-Του Σάββα Ηλιοφώτου-Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Σε μια κοινωνία όπου η εμπιστοσύνη στους θεσμούς έχει τραυματιστεί βαθιά, κάθε πολιτική απόφαση στα ανώτατα επίπεδα αποκτά βαρύτητα που ξεπερνά τη θεσμική της διάσταση και αγγίζει το πεδίο της ηθικής νομιμοποίησης. Δεν μπορεί να αγνοηθεί η γενικευμένη αίσθηση που επικρατεί εδώ και καιρό ότι η Νομική Υπηρεσία έχει πάψει να λειτουργεί ως ασπίδα του δημοσίου συμφέροντος και του κράτους δικαίου, και αντί αυτού εκλαμβάνεται — δικαίως ή αδίκως — ως προέκταση ενός παλιού πολιτικού συστήματος που πολλοί ταυτίζουν με συγκάλυψη, ατιμωρησία και πολιτική μαφία. Οι νυν Γενικός και Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, πρώην υπουργοί επί διακυβέρνησης Αναστασιάδη, φέρουν στις πλάτες τους όχι μόνο τη θεσμική ευθύνη του ρόλου τους, αλλά και το βάρος της σύνδεσής τους με ένα πολιτικό παρελθόν που μεγάλο μέρος της κοινωνίας θεωρεί διεφθαρμένο. Δεν αρκεί να είναι αμερόληπτοι. Πρέπει και να φαίνονται. Και δυστυχώς, δεν φαίνονται. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, ο οποίος επίσης υπήρξε υπουργός στην ίδια κυβέρνηση, βρίσ...
Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ Του Σάββα Ηλιοφώτου-Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

‘Η περίπτωση του Δημάρχου Πάφου: πού τελειώνει η αναγκαία κοινωνική ευαισθησία και πού αρχίζει η συλλογική αυθαιρεσία;’ Η ευτυχία τεσσάρων ανθρώπων, ανάμεσά τους δύο ανήλικα παιδιά, μοιάζει να παίζεται στη ρουλέτα μιας κοινωνίας που δεν γνωρίζει να περιμένει. Μιας κοινωνίας που, αντί να σταθεί με σύνεση και υπευθυνότητα, συχνά βιάζεται να αντλήσει ηθική ικανοποίηση από τη δυστυχία που γεννούν τα ερείπια μιας οικογένειας. Η αναφορά στην περίπτωση του Δημάρχου Πάφου, ο οποίος φέρεται να κακοποίησε τη σύζυγό του, επαναφέρει με ένταση ένα ερώτημα παλιό αλλά διαχρονικά επίκαιρο: πού τελειώνει η αναγκαία κοινωνική ευαισθησία και πού αρχίζει η συλλογική αυθαιρεσία; Από την αρχή οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι. Η ενδοοικογενειακή βία, όπως και κάθε μορφή βίας, δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Το κράτος δικαίου, οι διεθνείς συμβάσεις και η ίδια η ηθική μας συνείδηση επιβάλλουν την προστασία των θυμάτων, την πρόληψη της βίας και την απόδοση ευθυνών όπου αυτές αποδεικνύονται. Η Σύμβαση...
Διαβάστε περισσότερα