Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΘΡΗΝΕΙ ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΛΕΓΕΙ " ΣΤΕΡΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΣΗ ΝΑ ΣΕ ΕΙΧΑ ΠΡΩΤΑ"

Η παραβίαση των νόμιμων συνόρων ενός κράτους δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή και δεν μπορεί η παραβίαση τους να δικαιολογείται με οιοδήποτε τρόπο.Η Ουκρανία έχει σύνορα αναγνωρισμένα απο την διεθνή κοινότητα. Η ηγεσία της  που  μπορεί να είναι η οποιαδήποτε, την έχει εκλέξει νόμιμα ο λαός της χώρας. Εάν η ηγεσία αυτή παραβιάζει διεθνής νόμους, υπάρχει τρόπος και διαδικασία να τιμωρηθεί. 

Ως εκ της θέσης της και της πρόσφατης προϊστορίας της, η Ουκρανία ήταν και είναι καταδικασμένη νά έχει καλές  σχέσης με τη Ρωσία και σε καμιά περίπτωση η Ρωσία δεν θα έπρεπε να την αισθανθεί ως απειλή για την ασφάλεια της. Η κίνηση της Ουκρανίας να δείξει πρόθεση ότι θέλει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ ήταν λανθασμένη και ήταν αναμενόμενο ότι η Ρωσία δεν θα το ανεχόταν,περισσότερο που είχε προειδοποιήσει ζητώντας να εγκαταληφθεί μια τέτοια ιδέα. Στο σημείο αυτό είναι σαφές ότι το δικαίωμα της Ουκρανίας να αποφασίσει για τα του οίκου της, σταματούσε εκεί που άρχιζε η ανησυχία της Ρωσίας για την ασφάλεια της. 

Στην διεθνή σκακέρια υπάρχει ένα σημείο που όταν το φθάσεις, το "γινάτι" αρχίζει να βγάζει μάτι! Και η κύβέρνηση της Ουκρανίας φαίνεται ότι είχε φθάσει σε αυτό το σημείο. Απλά δεν το κατάλαβε και τώρα ο λαός της, πλήρώνει το τίμημα.

 Ότι κυρώσεις και εάν επιβληθούν στην Ρωσία, θα πλήξουν τη Ρωσία. Δεν πρόκειται να σώσουν την Ουκρανία. Η Ουκρανία την ζημιά την έπαθε και θα της μείνει εσαεί!

Σε λίγα χρόνια η Ρωσία θα αποκαταστήσει τις σχέσεις της με αυτούς που σήμερα την κυνηγούν και οι Ουκρανοί πολίτες θα διερωτούνται γιατί έγινε όλο αυτό το κακό. Θα διερωτούνται γιατί δεν μπόρεσε η ηγεσία της χώρας να αποφύγει την εισβολή....

Όπως και εμείς λέμε σήμερα για τη δική μας ηγεσία που δεν κατάφερε να σταματήσει τον κατήφορο μέχρι που χάσαμε την μισή μας πατρίδα...

 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΟΥ ΔΩΣΑΜΕ ΑΓΑΠΗ, ΜΑΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕ Του Σάββα Ηλιοφώτου – Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που πονάνε πιο πολύ κι από μια ήττα. Όχι γιατί χάνεις μια έδρα ή μια μάχη· αλλά γιατί χάνεις έναν άνθρωπο που πίστεψες. Έναν άνθρωπο που στήριξες, αγκάλιασες, ένιωσες πως μπορούσε να σταθεί αντάξιος της εμπιστοσύνης σου — και τελικά σε απογοήτευσε. Ο Ανδρέας Αποστόλου ήταν ένας από αυτούς. Ένα παιδί δικό μας. Ένα παιδί που στηρίξαμε, προβάλαμε, αγαπήσαμε. Είδαμε σε αυτόν τη φλόγα που θα μπορούσε να ανάψει ξανά τη σπίθα της ΕΔΕΚ. Και ειδικά τώρα, που το κόμμα περνά ίσως τη δυσκολότερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας του, πιστέψαμε πως μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Όταν ο Μαρίνος Σιζόπουλος παραιτήθηκε, του είπα ξεκάθαρα: Ανδρέα, έλα μπροστά. Θα σε στηρίξουμε. Πάρε την πρωτοβουλία, κράτα όρθια την ΕΔΕΚ. Αντί γι’ αυτό, μας γύρισε την πλάτη. Και δεν γύρισε μόνο την πλάτη στο κόμμα· γύρισε την πλάτη στους ανθρώπους που τον στήριξαν χωρίς αντάλλαγμα. Σε εκείνους που του φέρθηκαν με καθαρή ψυχή, με εμπιστοσύνη, με αγάπη. Δεν θα χρησιμοποιήσω βαρ...
Διαβάστε περισσότερα

Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ-Του Σάββα Ηλιοφώτου-Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Σε μια κοινωνία όπου η εμπιστοσύνη στους θεσμούς έχει τραυματιστεί βαθιά, κάθε πολιτική απόφαση στα ανώτατα επίπεδα αποκτά βαρύτητα που ξεπερνά τη θεσμική της διάσταση και αγγίζει το πεδίο της ηθικής νομιμοποίησης. Δεν μπορεί να αγνοηθεί η γενικευμένη αίσθηση που επικρατεί εδώ και καιρό ότι η Νομική Υπηρεσία έχει πάψει να λειτουργεί ως ασπίδα του δημοσίου συμφέροντος και του κράτους δικαίου, και αντί αυτού εκλαμβάνεται — δικαίως ή αδίκως — ως προέκταση ενός παλιού πολιτικού συστήματος που πολλοί ταυτίζουν με συγκάλυψη, ατιμωρησία και πολιτική μαφία. Οι νυν Γενικός και Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, πρώην υπουργοί επί διακυβέρνησης Αναστασιάδη, φέρουν στις πλάτες τους όχι μόνο τη θεσμική ευθύνη του ρόλου τους, αλλά και το βάρος της σύνδεσής τους με ένα πολιτικό παρελθόν που μεγάλο μέρος της κοινωνίας θεωρεί διεφθαρμένο. Δεν αρκεί να είναι αμερόληπτοι. Πρέπει και να φαίνονται. Και δυστυχώς, δεν φαίνονται. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, ο οποίος επίσης υπήρξε υπουργός στην ίδια κυβέρνηση, βρίσ...
Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ Του Σάββα Ηλιοφώτου-Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

‘Η περίπτωση του Δημάρχου Πάφου: πού τελειώνει η αναγκαία κοινωνική ευαισθησία και πού αρχίζει η συλλογική αυθαιρεσία;’ Η ευτυχία τεσσάρων ανθρώπων, ανάμεσά τους δύο ανήλικα παιδιά, μοιάζει να παίζεται στη ρουλέτα μιας κοινωνίας που δεν γνωρίζει να περιμένει. Μιας κοινωνίας που, αντί να σταθεί με σύνεση και υπευθυνότητα, συχνά βιάζεται να αντλήσει ηθική ικανοποίηση από τη δυστυχία που γεννούν τα ερείπια μιας οικογένειας. Η αναφορά στην περίπτωση του Δημάρχου Πάφου, ο οποίος φέρεται να κακοποίησε τη σύζυγό του, επαναφέρει με ένταση ένα ερώτημα παλιό αλλά διαχρονικά επίκαιρο: πού τελειώνει η αναγκαία κοινωνική ευαισθησία και πού αρχίζει η συλλογική αυθαιρεσία; Από την αρχή οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι. Η ενδοοικογενειακή βία, όπως και κάθε μορφή βίας, δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Το κράτος δικαίου, οι διεθνείς συμβάσεις και η ίδια η ηθική μας συνείδηση επιβάλλουν την προστασία των θυμάτων, την πρόληψη της βίας και την απόδοση ευθυνών όπου αυτές αποδεικνύονται. Η Σύμβαση...
Διαβάστε περισσότερα