ΣΧΟΛΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΜΕΓΑΡΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

«Ο Πρόεδρος όφειλε να μη προάγει με τις αναφορές του τον γεωγραφικό ρατσισμό σε μια σταλιά τόπο όπως είναι η μείζονα Λευκωσία. Όφειλε να προάγει την έννοια της μιας ενότητας στην μείζονα Λευκωσία, με Μητροπολιτικό Δήμο, τον Δήμο της Πρωτεύουσας»

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά τα εγκαίνια του Δημοτικού Μεγάρου Λευκωσίας, σε μια ομιλία που δεν ήταν αντάξια της ρητορικής του δυνατότητας, έδωσε καθαρά το μήνυμα του πόσο λάθος αρμενίζουμε σε ότι αφορά την επιχειρούμενη αναδιοργάνωση και εκσυγχρονισμό της τοπικής αυτοδιοίκησης. Κατέδειξε ότι με το νομοσχέδιο  που κατάθεσε στη βουλή, δε θα φτάσουμε ποτέ στον   επιχειρούμενο στόχο γιατί είναι προϊόν έλλειψης πολιτικής βούλησης για τις τομές που είναι απαραίτητες. Ένας από του πιο φιλόδοξους στόχους  της προσπάθειας, ήταν η συνένωση δήμων και κοινοτήτων. Αναγνωρίστηκε, θεωρητικά μόνο, ότι ο αριθμός των υπαρχόντων δήμων, είναι πολύ μεγάλος σε σχέση με τον πληθυσμό του νησιού. Ο Πρόεδρος, απευθυνόμενος στους « πιθανόν δυσφορούντες δημάρχους» όπως τους αποκάλεσε, τόνισε ότι «θα πρόκειται για δημιουργία διαμερισμάτων του δήμου και θα έχουν επαρκή εκπροσώπηση». Δηλαδή τους μήνυσε, μην ανησυχείτε και απλά θα μετονομάσουμε τους υπό συγχώνευση δήμους σε δημοτικά διαμερίσματα! Είναι δια τούτο τον λόγο που επί κεφαλής των διαμερισμάτων με το νομοσχέδιο που πρότεινε η κυβέρνηση βάζει εκλεγμένους αντιδημάρχους με μισθό και με σύνταξη. Δεν αντιλαμβάνονται ότι με την πρόνοια αυτή εισάγουν ένα διαιρετικό θεσμό που μόνιμα θα δημιουργεί συγκρούσεις και θα υποθάλπει αιτήματα για αποσπάσεις και επάνοδο στο καθεστώς της πολυδιάσπασης. Ένας Πρόεδρος που πραγματικά θα είχε την πολιτική βούληση να μεταρρυθμίσει προς όφελος του τόπου και δεν θα σκεφτόταν πιθανές προσωρινές αντιδράσεις και επιπτώσεις στο κόμμα, θα έλεγε «οι δήμοι που θα συνενωθούν θα αποτελούν ενορίες του δήμου με το ίδιο καθεστώς όπως όλες τις άλλες που υπάρχουν και σήμερα σε ένα δήμο». Δηλαδή παραδείγματος χάριν, οι Αγλαντζιώτες, έπρεπε να πει ο Πρόεδρος, θα πρέπει να αποδεχτείτε προς όφελος του τόπου, ότι θα ανήκετε στον Δήμο της Πρωτεύουσας, θα αφομοιωθείτε όπως η Παλλουριώτισσα, το Καϊμακλί και όλες οι άλλες ενορίες και θα αισθάνεστε Λευκωσιάτες. Είπε επίσης ο Πρόεδρος ότι « Η πρωτεύουσα πρέπει να καταστεί το διοικητικό κέντρο της Κύπρου». Αυτή η αναφορά γράφτηκε από άσχετο με τη πραγματικότητα άτομο και δυστυχώς ο Πρόεδρος δέχτηκε άσκεφτα να την διαβάσει.  Η πρωτεύουσα είναι το διοικητικό κέντρο της Κύπρου και φιλοξενεί το Προεδρικό Μέγαρο, το Υπουργείο Εξωτερικών, το Υπουργείο Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, το Υπουργείο Εσωτερικών, το Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων, το  Υπουργείο Οικονομικών, το  Υπουργείο Υγείας, το Υπουργείο Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας. Φιλοξενεί πληθώρα άλλων κυβερνητικών τμημάτων και γραφείων. Το θλιβερό ήταν ότι ο Δήμαρχος της Πρωτεύουσας άκουε αυτή την αναφορά του Προέδρου και χαιρόταν, προφανώς μη αντιλαμβανόμενος ότι και προσβλητική ήταν και ανιστόρητη! Ότι κρατικό δεν φιλοξενείται στην πρωτεύουσα, φιλοξενείται στον παραπλήσιο δήμο του Στροβόλου, όπως, Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως,  Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, Υπουργείο Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος και σύντομα και το Υπουργείο Άμυνας με απόφαση της παρούσας κυβέρνησης. Η φιλοξενία αυτή, ήταν απόρροια της ημικατοχής της πρωτεύουσας που την εμπόδιζε να αναπτυχθεί ως έπρεπε και που θα ισχύει όσο θα εκκρεμεί το κυπριακό πρόβλημα και ο Πρόεδρος έπρεπε να το γνωρίζει αυτό. Επιπρόσθετα, ο Πρόεδρος όφειλε να μη προάγει με τις αναφορές του τον γεωγραφικό ρατσισμό σε μια σταλιά τόπο όπως είναι η μείζονα Λευκωσία και εάν ήταν ακόμα πιο τολμηρός και διαβασμένος στα περί της τοπικής αυτοδιοίκησης, και ήθελε πραγματικά να αναδείξει την πρωτεύουσα σε διοικητικό κέντρο όπως διάβασε στην ομιλία του, έπρεπε να προάγει την έννοια της μιας ενότητας στην μείζονα Λευκωσία, με Μητροπολιτικό Δήμο, τον Δήμο της Πρωτεύουσας. Με το νομοσχέδιο που κατάθεσε το Υπουργείο Εσωτερικών στη βουλή, απλά εισηγείται να φύγουμε από τον πολυκερματισμό των δήμων και να πάμε στον κατακερματισμό, εισάγοντας και στοιχεία διαιρετικά ώστε η τοπική αυτοδιοίκηση μονίμως να έχει ανάγκη την ποδηγέτηση του κεντρικού κράτους λόγο των συγκρούσεων που με βεβαιότητα θα υπάρχουν. Τέλος, ενώ η κυβέρνηση ομιλεί συνεχώς για αναδιοργάνωση της  τοπικής αυτοδιοίκησης, δεν αγγίζει καθόλου τις κοινότητες που είναι εξίσου σημαντικό κομμάτι, φοβούμενη πιο πολύ την αντίδραση των κοινοταρχών παρά την αντίδραση των δημάρχων!