ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΥΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΑΣ

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΚΙΝΤΖΗ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΥΡΙΟ, ΗΣΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΜΕ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΥΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΑΣ

Είχα διαφωνήσει με τη απόφαση της βουλής να ασχοληθεί με το ενωτικό δημοψήφισμα άκαιρα και αχρείαστα και ιδιαίτερα με τη στάση του κόμματος μου της ΕΔΕΚ να ακολουθήσει. Είπα ότι πάντοτε ένα λάθος όταν γίνει χρειάζεται ένα ή περισσότερα λάθη για να το διορθώσεις (τα λάθη αυτά έχουν την έννοια ότι για να διορθώσεις το πρώτο λάθος, θα κάνεις πράγματα που δεν έπρεπε να αναγκαστείς να τα κάμεις αλλά επιβάλλεται να τα κάνεις εάν πρόκειται να το διορθώσεις). Επομένως, δεν χαλώ καθόλου, αντίθετα, συμφωνώ με την διαφαινόμενη διόρθωση από όποιους και εάν θα γίνει αύριο! Επειδή λέχθηκαν πολλά ότι πλήττεται η αξιοπρέπεια μας και τα τοιαύτα υπερβολικά και βαρύγδουπα, δηλώνω ότι δεν αισθάνομαι καθόλου να είχε ανέβει η αξιοπρέπεια μου που το ψήφισαν χωρίς να με ρωτήσουν και δεν αισθάνομαι καθόλου ότι κατεβαίνει τώρα που θα το ξεψηφίσουν! Η Τουρκία και ο Ακιντζή και πριν και μετά την αύριο, ήσαν και θα είναι οι ίδιοι με τις ίδιες απαιτήσεις και με αυτούς θα πρέπει να λύσουμε το πρόβλημα μας. Κανένας άλλος δεν κουνά το δακτυλάκι του για εμάς, εάν δεν έχει συμφέρον μεγαλύτερο από αυτό που έχει από την Τουρκία και από του να μας κρατά διχασμένους. Στην δύσκολη προσπάθεια μας να βρούμε λύση πρέπει να διατηρούμε ακλόνητες τις θέσεις μας για ένα κράτος ομόσπονδο λειτουργικό που να σέβεται με τον ίδιο τρόπο όλους τους πολίτες του και να γνωρίζουμε ότι στη προσπάθεια να βρούμε λύση, θα πέφτουμε, θα σηκωνόμαστε και θα προχωρούμε, μέχρι να λυτρώσουμε την πατρίδα μας από την κατοχή! Συμβάντα όπως αυτό με το ενωτικό δημοψήφισμα είναι μια παράπλευρη απώλεια η οποία μπροστά στην πιθανή απώλεια της κατεχόμενης πατρίδας μας τελεσίδικα και αμετάκλητα πρέπει να μας κάνει να παραμερίσουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε το εμπόδιο αυτό και να ξαναφέρουμε την Τουρκία μπροστά στην ευθύνη της, να αποσύρει τα στρατεύματα της από την Κύπρο και να αποποιηθεί των επεμβατικών/εγγυητικών της δικαιωμάτων που πήρε με τη Συνθήκη της Ζυρίχης, αφού διασφαλίσουμε με ορατές και ανιχνεύσιμες ρυθμίσεις, ότι οι θεότρελοι και από τις δύο κοινότητες αλλά και τις άλλες που στο μεταξύ έχουν δημιουργηθεί (ρωσική, ρουμανική, πακιστονσριηλανκέζικη κλπ) δεν θα αιματοκυλήσουν τη Κύπρο μας ξανά.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΤΟΥ ΔΩΣΑΜΕ ΑΓΑΠΗ, ΜΑΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕ Του Σάββα Ηλιοφώτου – Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που πονάνε πιο πολύ κι από μια ήττα. Όχι γιατί χάνεις μια έδρα ή μια μάχη· αλλά γιατί χάνεις έναν άνθρωπο που πίστεψες. Έναν άνθρωπο που στήριξες, αγκάλιασες, ένιωσες πως μπορούσε να σταθεί αντάξιος της εμπιστοσύνης σου — και τελικά σε απογοήτευσε. Ο Ανδρέας Αποστόλου ήταν ένας από αυτούς. Ένα παιδί δικό μας. Ένα παιδί που στηρίξαμε, προβάλαμε, αγαπήσαμε. Είδαμε σε αυτόν τη φλόγα που θα μπορούσε να ανάψει ξανά τη σπίθα της ΕΔΕΚ. Και ειδικά τώρα, που το κόμμα περνά ίσως τη δυσκολότερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας του, πιστέψαμε πως μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Όταν ο Μαρίνος Σιζόπουλος παραιτήθηκε, του είπα ξεκάθαρα: Ανδρέα, έλα μπροστά. Θα σε στηρίξουμε. Πάρε την πρωτοβουλία, κράτα όρθια την ΕΔΕΚ. Αντί γι’ αυτό, μας γύρισε την πλάτη. Και δεν γύρισε μόνο την πλάτη στο κόμμα· γύρισε την πλάτη στους ανθρώπους που τον στήριξαν χωρίς αντάλλαγμα. Σε εκείνους που του φέρθηκαν με καθαρή ψυχή, με εμπιστοσύνη, με αγάπη. Δεν θα χρησιμοποιήσω βαρ...
Διαβάστε περισσότερα

Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ-Του Σάββα Ηλιοφώτου-Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

Σε μια κοινωνία όπου η εμπιστοσύνη στους θεσμούς έχει τραυματιστεί βαθιά, κάθε πολιτική απόφαση στα ανώτατα επίπεδα αποκτά βαρύτητα που ξεπερνά τη θεσμική της διάσταση και αγγίζει το πεδίο της ηθικής νομιμοποίησης. Δεν μπορεί να αγνοηθεί η γενικευμένη αίσθηση που επικρατεί εδώ και καιρό ότι η Νομική Υπηρεσία έχει πάψει να λειτουργεί ως ασπίδα του δημοσίου συμφέροντος και του κράτους δικαίου, και αντί αυτού εκλαμβάνεται — δικαίως ή αδίκως — ως προέκταση ενός παλιού πολιτικού συστήματος που πολλοί ταυτίζουν με συγκάλυψη, ατιμωρησία και πολιτική μαφία. Οι νυν Γενικός και Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, πρώην υπουργοί επί διακυβέρνησης Αναστασιάδη, φέρουν στις πλάτες τους όχι μόνο τη θεσμική ευθύνη του ρόλου τους, αλλά και το βάρος της σύνδεσής τους με ένα πολιτικό παρελθόν που μεγάλο μέρος της κοινωνίας θεωρεί διεφθαρμένο. Δεν αρκεί να είναι αμερόληπτοι. Πρέπει και να φαίνονται. Και δυστυχώς, δεν φαίνονται. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, ο οποίος επίσης υπήρξε υπουργός στην ίδια κυβέρνηση, βρίσ...
Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ Του Σάββα Ηλιοφώτου-Πρώην Δημάρχου Στροβόλου

‘Η περίπτωση του Δημάρχου Πάφου: πού τελειώνει η αναγκαία κοινωνική ευαισθησία και πού αρχίζει η συλλογική αυθαιρεσία;’ Η ευτυχία τεσσάρων ανθρώπων, ανάμεσά τους δύο ανήλικα παιδιά, μοιάζει να παίζεται στη ρουλέτα μιας κοινωνίας που δεν γνωρίζει να περιμένει. Μιας κοινωνίας που, αντί να σταθεί με σύνεση και υπευθυνότητα, συχνά βιάζεται να αντλήσει ηθική ικανοποίηση από τη δυστυχία που γεννούν τα ερείπια μιας οικογένειας. Η αναφορά στην περίπτωση του Δημάρχου Πάφου, ο οποίος φέρεται να κακοποίησε τη σύζυγό του, επαναφέρει με ένταση ένα ερώτημα παλιό αλλά διαχρονικά επίκαιρο: πού τελειώνει η αναγκαία κοινωνική ευαισθησία και πού αρχίζει η συλλογική αυθαιρεσία; Από την αρχή οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι. Η ενδοοικογενειακή βία, όπως και κάθε μορφή βίας, δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Το κράτος δικαίου, οι διεθνείς συμβάσεις και η ίδια η ηθική μας συνείδηση επιβάλλουν την προστασία των θυμάτων, την πρόληψη της βίας και την απόδοση ευθυνών όπου αυτές αποδεικνύονται. Η Σύμβαση...
Διαβάστε περισσότερα