Έρχονται Καλύτερες Μέρες Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση!

Κάτω από την προσωπική παρουσία του Υπουργού Εσωτερικών συνεχίζονται κάθε βδομάδα, οι συναντήσεις στις οποίες συζητούνται οι προτάσεις για την αναδιάρθρωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Στις συναντήσεις αυτές λαμβάνουν μέρος αντιπροσωπίες από τα κοινοβουλευτικά κόμματα, την  Ένωση Δήμων και την Ένωση Κοινοτήτων. Στο τραπέζι των συζητήσεων υπάρχουν, η μελέτη την οποία εκπόνησαν εμπειρογνώμονες από την Ελλάδα και προτάσεις που κατατέθηκαν από τα κόμματα που λαμβάνουν μέρος. Τα έγγραφα προς συζήτηση, ετοιμάζει ομάδα την οποία έστησε ο Υπουργός Εσωτερικών. Η ομάδα αυτή  αποδεικνύεται πολύτιμη, σε ότι αφορά την αποτελεσματικότητα των συναντήσεων. Θα προσπαθήσω με σειρά άρθρων μου να πληροφορήσω για τα θέματα αιχμής τα οποία συζητούνται και τις απόψεις οι οποίες υπάρχουν ή και είναι κυρίαρχες. Στην διάρκεια των συζητήσεων, διαπιστώνω από όλους την διάθεση αλλαγής των αρχικών θέσεων εκεί που  προβάλλονται αμάχητα επιχειρήματα  και αυτό είναι μια ομορφιά που τιμά όλους στο τραπέζι, την οποία πρέπει να διαφυλάξουμε. Τα τρία μεγάλα κεφάλαια που απασχολούν τις συναντήσεις είναι: Υφιστάμενοι Δήμοι, Κοινότητες, Δευτεροβάθμια Τοπική Αυτοδιοίκηση. Βασικοί στόχοι όλων, είναι να γίνουν πιο αποτελεσματικοί και πιο οικονομικοί φορείς παροχής υπηρεσιών προς τους πολίτες και να δοθεί η  δυνατότητα μεγαλύτερης εμπλοκής των πολιτών στα θέματα που τους αφορούν και επηρεάζουν την ποιότητα της ζωής τους. Το βάρος της προσπάθειας μέχρι τώρα δόθηκε στις κοινότητες και τον τρόπο που θα δημιουργηθούν τα συμπλέγματα κοινοτήτων. Στο θέμα αυτό, υπάρχει ομοφωνία σε ότι αφορά την διατήρηση της ύπαρξης και της ταυτότητας της κάθε κοινότητας μέσα στο σύμπλεγμα, την εθελοντική συμμετοχή σε αυτά, και τις ασφαλιστικές δικλείδες που πρέπει να τεθούν ώστε το σύμπλεγμα από την ώρα που θα συσταθεί να μπορεί να λειτουργήσει. Φαίνεται να υιοθετείται η άποψη, ο Πρόεδρος του συμπλέγματος να εκλέγεται απευθείας από τους κατοίκους όλων των κοινοτήτων, ενώ το συμβούλιο του συμπλέγματος, να αποτελείται από αντιπροσωπίες των ήδη εκλεγμένων από τις κοινότητες, με τρόπο που να εκπροσωπούνται και οι μικρότερες κοινότητες με τουλάχιστον ένα εκπρόσωπο, ενώ για τις μεγάλες υιοθετείται περιορισμός σε ένα μέγιστο αριθμό που θα οριστεί, ώστε η αντιπροσώπευση τους σε κάποιο βαθμό να είναι αναλογική με τον πληθυσμό τους, αλλά να μην  μπορούν να κυριαρχούν στις μικρότερες κοινότητες. Η εκλογή του Προέδρου από όλους τους κατοίκους του συμπλέγματος είναι ορθή, γιατί δίδει την δυνατότητα στους κατοίκους να αποφασίσουν για τον άνθρωπο που κάτω από την Προεδρία του θα συγκεράζονται μεταξύ τους, τα τοπικά συμφέροντα της κάθε κοινότητας με τα συμφέροντα των κατοίκων του συμπλέγματος σαν σύνολο. Θα έχει δηλαδή το τεκμήριο της αποδοχής από την πλειοψηφία των κατοίκων όλου του συμπλέγματος και όχι της εκλογής μεταξύ δέκα ή και δεκαπέντε εκπροσώπων των κοινοτήτων! Ο τρόπος αυτός της εκλογής θα αναδείξει προσωπικότητες μεγαλύτερης από «ένα χωριό εμβέλειας», και θα θέσει  τις βάσεις για την μετεξέλιξη όσων συμπλεγμάτων αποφασίσουν και οι συνθήκες το επιτρέψουν σε Δήμους. Δηλαδή οι κάτοικοι ενός χωριού όταν θα εκλέγουν το κοινοτικό τους συμβούλιο θα σκέπτονται τοπικά για το χωριό τους, ενώ όταν θα εκλέγουν τον Πρόεδρο του συμπλέγματος θα πρέπει να βάζουν  κριτήρια που θα αφορούν  το σύμπλεγμα σαν σύνολο και το συμφέρον της ευρύτερης περιοχής του συμπλέγματος. Σε ότι αφορά τους Δήμους φαίνεται ομόφωνη τάση να αφαιρεθεί από τα Δημοτικά Συμβούλια το δικαίωμα που είχαν μέχρι σήμερα να προσλαμβάνουν προσωπικό και να αποφασίζουν για την ανέλιξη του. Το δικαίωμα αυτό, έγινε εισήγηση  να δοθεί σε ανεξάρτητη επιτροπή εμπειρογνωμόνων, που με βάση νόμους και κανονισμούς που θα ψηφίσει η βουλή θα κάνει τις  προσλήψεις και θα παίρνει τις  αποφάσεις για την ανέλιξη του προσωπικού των Δήμων κατά το πρότυπο της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, αξιοποιώντας την μέχρι σήμερα εμπειρία με αυτή. Η υιοθέτηση μιας τέτοιας πρότασης θα αποτελεί δικαίωση του γράφοντος που πρότασσε στις προεκλογικές του προτάσεις   μια τέτοια πρόταση και από χρόνια προσπαθεί να πείσει για κάτι τέτοιο! Το σημαντικό  όμως είναι η αναγνώριση από τα κόμματα μιας αλήθειας: ότι το κόστος από την αναξιοκρατία και το ρουσφέτι είναι πλέον δυσβάστακτο και για τα κόμματα και για τον τόπο.