ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ: ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΑΣ: "Σε διάφορα σημεία του Δήμου έχουν τοποθετηθεί μεταλλικά σκυβαλοκιβώτια για να τοποθετούν οι δημότες άχρηστα όπως, κρεβάτια, παλιά έπιπλα, κλ..."
Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που πονάνε πιο πολύ κι από μια ήττα. Όχι γιατί χάνεις μια έδρα ή μια μάχη· αλλά γιατί χάνεις έναν άνθρωπο που πίστεψες. Έναν άνθρωπο που στήριξες, αγκάλιασες, ένιωσες πως μπορούσε να σταθεί αντάξιος της εμπιστοσύνης σου — και τελικά σε απογοήτευσε. Ο Ανδρέας Αποστόλου ήταν ένας από αυτούς. Ένα παιδί δικό μας. Ένα παιδί που στηρίξαμε, προβάλαμε, αγαπήσαμε. Είδαμε σε αυτόν τη φλόγα που θα μπορούσε να ανάψει ξανά τη σπίθα της ΕΔΕΚ. Και ειδικά τώρα, που το κόμμα περνά ίσως τη δυσκολότερη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας του, πιστέψαμε πως μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Όταν ο Μαρίνος Σιζόπουλος παραιτήθηκε, του είπα ξεκάθαρα: Ανδρέα, έλα μπροστά. Θα σε στηρίξουμε. Πάρε την πρωτοβουλία, κράτα όρθια την ΕΔΕΚ. Αντί γι’ αυτό, μας γύρισε την πλάτη. Και δεν γύρισε μόνο την πλάτη στο κόμμα· γύρισε την πλάτη στους ανθρώπους που τον στήριξαν χωρίς αντάλλαγμα. Σε εκείνους που του φέρθηκαν με καθαρή ψυχή, με εμπιστοσύνη, με αγάπη. Δεν θα χρησιμοποιήσω βαρ...
‘Η περίπτωση του Δημάρχου Πάφου: πού τελειώνει η αναγκαία κοινωνική ευαισθησία και πού αρχίζει η συλλογική αυθαιρεσία;’ Η ευτυχία τεσσάρων ανθρώπων, ανάμεσά τους δύο ανήλικα παιδιά, μοιάζει να παίζεται στη ρουλέτα μιας κοινωνίας που δεν γνωρίζει να περιμένει. Μιας κοινωνίας που, αντί να σταθεί με σύνεση και υπευθυνότητα, συχνά βιάζεται να αντλήσει ηθική ικανοποίηση από τη δυστυχία που γεννούν τα ερείπια μιας οικογένειας. Η αναφορά στην περίπτωση του Δημάρχου Πάφου, ο οποίος φέρεται να κακοποίησε τη σύζυγό του, επαναφέρει με ένταση ένα ερώτημα παλιό αλλά διαχρονικά επίκαιρο: πού τελειώνει η αναγκαία κοινωνική ευαισθησία και πού αρχίζει η συλλογική αυθαιρεσία; Από την αρχή οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι. Η ενδοοικογενειακή βία, όπως και κάθε μορφή βίας, δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Το κράτος δικαίου, οι διεθνείς συμβάσεις και η ίδια η ηθική μας συνείδηση επιβάλλουν την προστασία των θυμάτων, την πρόληψη της βίας και την απόδοση ευθυνών όπου αυτές αποδεικνύονται. Η Σύμβαση...
«Η δήλωση του Προέδρου και τα μηνύματα προς συμμάχους και αντιπάλους» Η δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας ότι επιθυμεί κεντροδεξιά πλειοψηφία στη Βουλή δεν ήταν μια ουδέτερη πολιτική διαπίστωση. Ήταν μια συνειδητή τοποθέτηση με σαφές ιδεολογικό φορτίο και συγκεκριμένους αποδέκτες. Και κυρίως, ήταν μια δήλωση που ξεπερνά το παρόν κοινοβουλευτικό σκηνικό και αγγίζει τη μακροπρόθεσμη στρατηγική του ίδιου του Νίκου Χριστοδουλίδη. Τυπικά, η κυβέρνηση στηρίζεται σε κόμματα του κεντρώου χώρου. Πολιτικά, όμως, ο Πρόεδρος έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι η συνεργασία αυτή δεν ισοδυναμεί με ιδεολογική μετατόπιση. Κυβερνά με το κέντρο, αλλά δεν αυτοπροσδιορίζεται ως πρόεδρος του κέντρου. Η διάκριση αυτή δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι ο άξονας πάνω στον οποίο οικοδομείται η πολιτική του αφήγηση. Σε ένα προεδρικό σύστημα όπως το κυπριακό, η κυβερνητική φθορά είναι αναμενόμενη. Η απώλεια πολιτικής ταυτότητας, όμως, είναι δυνητικά μοιραία. Η δήλωση περί κεντροδεξιάς πλειοψηφίας λειτουργεί ως ανάχωμα απένα...
Σχόλια