ΟΙ ΣΚΑΝΔΑΛΟΣΙΤΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΦΘΟΡΟΣΙΤΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΑΝΕΓΓΙΧΤΟ

Στο άρθρο μου αυτό θα ασχοληθώ με την ομιλία του νεαρού απόφοιτου του Πανεπιστημίου Κύπρου, γιατί με προβλημάτισε πολύ όχι τόσο η ίδια η ομιλία αλλά η ενθουσιώδης υποδοχή της οποίας έτυχε! Η ομιλία αυτή καθ’ εαυτή, είναι μια ακτινογραφία των αισθημάτων, των σκέψεων και των προβληματισμών του νεαρού, τα οποία μέσα στην ομιλία είναι αντιφατικά και συγκρούονται μεταξύ τους. Ενδεικτικό αυτό, του περιβάλλοντος μέσα από το οποίο ο νεαρός αντλεί τα βιώματα του. Αφού δώσουμε τα συγχαρητήρια μας στον νεαρό για τα ακαδημαϊκά του επιτεύγματα, ας ασχοληθούμε με το περιβάλλον στο οποίο αναφέρουμε πιο πάνω μέσα στο οποίο μεγάλωσε αυτός και όλοι οι νέοι του τόπου μας και ας πούμε κάποια πράγματα που μπορεί να φανούν χρήσιμα και σε αυτό και σε άλλους νέους. Ο νεαρός αναφέρει στην ομιλία του «…. βλέπω όλους εσάς και γεμίζω ελπίδες. Είσαστε, είμαστε ότι καλύτερο έχει να δείξει τούτος ο τόπος. Άτομα καταρτισμένα με γνώσεις και δεξιότητες. Άτομα που κυνηγούν τη γνώση με πείσμα και πάρα πολλή υπομονή. Να θυμάστε ότι δεν βγήκε εύκολα τούτο το πτυχίο. Έχω μπροστά μου μελλοντικές και μελλοντικούς επιστήμονες, εφευρέτες, εργαζόμενους, επιχειρηματίες. Εσείς είστε η αλλαγή που χρειάζεται τούτος ο τόπος. Έχετε το κέφι, την όρεξη και τα εφόδια που είναι απαραίτητα σε έναν κόσμο που αλλάζει συνεχώς». Με τα πιο πάνω λόγια του, ο νεαρός δείχνει ξεκάθαρα ότι βλέπει καθαρά και αισιόδοξα! Στο μυαλό του όμως, υπάρχει ένα σύννεφο το οποίο τον οδηγεί να αναφέρει «Ζούμε δυστυχώς σε μια κοινωνία που βρίσκεται σε παρακμή. Οι Θεσμοί καταρρέουν, οι πολίτες αγανακτούν και η διαφθορά θεριεύει. Ζούμε σε μια χώρα που βλέπουμε το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο. Σε μια χώρα που διασύρεται διεθνώς. Ζούμε σε μια χώρα που παρόλα αυτά δεν τιμωρείται κανείς και δεν αλλάζει τίποτα.» Μια χώρα όμως που είναι όπως την περιγράφει ο νεαρός πιο πάνω, δεν μπορεί να βγάλει από το Πανεπιστήμιο τα παιδιά τα οποία με τόση περηφάνια περιγράφει αλλού! Αυτό που αναφέρει ότι ζει, συγκρούεται με το αποτέλεσμα το οποίο ο ίδιος διαπιστώνει. Η σύγκρουση αυτή, είναι παράγωγο της εργολαβικής και καθημερινής κατεδάφισης από κάποιους, των θεσμών και της κυβέρνησης, που προστιθέμενο με τα όσα πραγματικά συμβαίνουν, αποκτά πολλαπλασιαστική δύναμη στα μάτια των νέων. Η ευθύνη αυτή των πολλαπλασιαστών είναι ασήκωτη λόγο της ζημιάς που προκαλούν στον κοινωνικό ιστό, η οποία είναι μεγαλύτερη από αυτή που προκαλούν τα πραγματικά γεγονότα. Σε άλλο σημείο της ομιλίας του αναφέρει: «Εν τους χαρίζουμε το μέλλον μας. Έχουμε την ηθική υποχρέωση, σε αντίθεση με τη γενιά πριν από εμάς, να αφήσουμε στα παιδιά και τα εγγόνια μας μια Κύπρο καλύτερη απ’ αυτή που παραλάβαμε. Να αφήσουμε μια Κύπρο επανενωμένη, ευημερούσα, τεχνολογικά ανεπτυγμένη, ανεκτική και συμπεριληπτική. Μια Κύπρο για την οποία θα είμαστε περήφανοι». Εδώ ο νεαρός μιλά με βεβαιότητα ότι η γενιά πριν από αυτό παράλαβε καλύτερη Κύπρο από ότι αυτός κάτι που δεν είναι αλήθεια! Και αυτό είναι παράγωγο των πολλαπλασιαστών που αυτοχρήζονται προασπιστές της νομιμότητας και της ηθικής καθ΄ υπερβολή και για αυτοπροβολή! Δεν του εύχομαι στην ηλικία του να βρεθεί στον Άγιο Γεώργιο της Κερύνειας την μέρα της απόβασης όπως βρεθήκαμε εμείς σε μικρότερη ηλικία από αυτόν. Και συνεχίζει… «Φεύγω δίχως να γνωρίζω αν τζιαι πότε θα επιστρέψω πίσω γιατί γνωρίζω ότι αν μείνω στην Κύπρο θα έρθει τζείνη η στιγμή που κάποιος θα θεωρείται καλύτερος όχι λόγω των γνώσεων, των δεξιοτήτων και της εμπειρίας του αλλά λόγω της κομματικής του ταυτότητας και των οικογενειακών του διασυνδέσεων». Αυτή του η αναφορά παραπέμπει ολόισια στο εθνικό όνειρο που είχε πιο παλιά κάθε νέος να γίνει δημόσιος υπάλληλος και που πολλοί συνεχίζουν να έχουν και σήμερα, γιατί εκεί παραπέμπει η αναφορά σε κομματική ταυτότητα και οικογενειακές διασυνδέσεις. Αυτό θα ήταν ορθό αν γραφόταν από κάποιο πενήντα χρόνων και άνω. Δεν μπορεί ένας αριστούχος του πανεπιστημίου να μη γνωρίζει ότι στον δημόσιο τομέα πλέον για να εισέλθεις πρέπει να περάσεις εξετάσεις και ότι οι αυθαιρεσίες στις οποίες αναφέρεται έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο. Υπάρχουν εκατοντάδες νέοι που δεν είχαν από τον ήλιο μοίρα και έχουν στελεχώσει με την αξία τους την δημόσια και την ευρύτερη δημόσια υπηρεσία. Κατάλοιπο και αυτό του κόπου και του μόχθου που καταβάλλουν καθημερινά οι ντελάληδες της μιζέριας για να κατεδαφίσουν το κράτος και να μηδενίσουν τα επιτεύγματα της κοινωνίας μας. Παραγνωρίζει τον ιδιωτικό τομέα στον οποίο μπορεί να κολυμπήσει όσο βαθιά μπορεί στον ωκεανό του. Γιατί δεν τον δοκιμάζει; Με τα προσόντα που έχει όλο το μέλλον είναι μπροστά του Οι γενιές πριν τον νεαρό για να σπουδάσουν έτρεχαν στο εξωτερικό, έπλεναν πιάτα και ξοφλούσαν φοιτητικά δάνεια στα σαράντα τους χρόνια. Σήμερα σπουδάζουν στο τόπο τους με επιχορηγημένα δίδακτρα σε ένα περιβάλλον όμορφο και ανθρώπινο. Έχει προβλήματα ο τόπος μας που πρέπει να αντιμετωπίσουμε πιο αποφασιστικά. Έχει ομορφιές όμως απέραντες και ωραίους ανθρώπους που διαπρέπουν ότι και να κάνουν. Να πούμε στον νεαρό ότι όλοι οι καλοί χωράνε στην Κύπρο μας. Αν θέλει να κυνηγήσει το όνειρο του που έχει κάθε δικαίωμα ας φύγει και καλώς να γυρίσει. Το ίδιο έκανε και γιος μου και δεν θα γυρίσει γιατί έφτιαξε την ζωή του στο εξωτερικό. Η αγάπη του όμως για τον τόπο που γεννήθηκε εξακολουθεί να είναι απέραντη. Προτού φύγεις όμως όπως λες, υπόβαλε τον εαυτό σου σε μια αποτοξίνωση γιατί δυστυχώς πολύ τοξικότητα διαχέουν χρόνια τώρα καθημερινά οι σκανδαλόσιτοι και διαφθορόσιτοι επαγγελματίες που δεν αφήνει κανένα ανέγγιχτο.…Καλή τύχη στο νεαρό και σε όλους τους νέους μας τους οποίους οφείλουμε να στηρίζουμε με τα αρώματα που έχει πολλά ο τόπος μας και όχι με τις βρωμιές που κυκλοφορούν. Βάζοντας πιπέρι στην γλώσσα μας προτού καταφερθούμε εναντίον των θεσμών και του κράτους τα οποία δεν καταρρέουν αλλά είναι εκεί και μας υπηρετούν καθημερινά.