«Ρύπανσης του περιβάλλοντος, κυκλοφοριακό και εναλλακτικές πηγές ενέργειας»

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ, ΔΕΥΤΕΡΑ 10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2018 ΜΕΤΑΞΥ  ΤΩΝ ΩΡΩΝ 10.00-13.00 :

Ετοιμασία και παρουσίαση του θέματος: «Ρύπανσης του περιβάλλοντος, κυκλοφοριακό και εναλλακτικές πηγές ενέργειας», από τον Σάββα Ηλιοφώτου, Γραμματέα Θεματικής Για Την Τοπική Αυτοδιοίκηση του Σ.Κ. ΕΔΕΚ.

ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ

Η Κύπρος, ως νησί, έτυχε προίκας ένα περιβάλλον υπόδειγμα, το οποίο δωρίθηκε  στους κατοίκους του από τη φύση, ως ελιξίριο ευεξίας και ευτυχίας, και τάχθηκε στους ξένους, ως ελκυστικός προορισμός ξεκούρασης και αναγέννησης του κορμιού και του μυαλού τους, τα οποία καταπονούνται στο  περιβάλλον  της χώρας τους και από την ζωή που κάνουν σε αυτές.

Το τόσο πολύτιμο αυτό περιβάλλον, επιβάρυνε ο βίαιος εκτοπισμός μεγάλου μέρους του πληθυσμού τι 1974 και η συγκέντρωση του σε μικρότερη έκτασης γης, μαζί με τον υπόλοιπο πληθυσμό.

Η ανάγκη για άμεση δραστηριοποίηση με  τη δημιουργία οικισμών, βιομηχανιών και βιοτεχνιών χωρίς περιορισμούς και περιβαλλοντικά κριτήρια, το επιβάρυνε ακόμη περισσότερο.

Οι  πόλεις μας, ανεπτύχθησαν  χωρίς να προηγηθεί η ανάπτυξη υποδομών όπως αποχετευτικών συστημάτων, συστημάτων διαχείρισης των όμβριων υδάτων και σημείων διαχείρισης των στερεών αποβλήτων και αποβλήτων όλων των μορφών.

 Η διαμόρφωση νοοτροπίας γρήγορου πλουτισμού έναντι οιουδήποτε τιμήματος και η έλλειψη γνώσης, ελέγχου και τιμωρίας, άφησαν το περιβάλλον για πολλά χρόνια, απροστάτευτο και έρμαιο στο κυνήγι του μεγάλου και εύκολου κέρδους και της ανικανότητας.

Η έλλειψη παιδείας για τα περιβαλλοντικά θέματα άφησε μεγάλα ελλείμματα στην ευαισθησία και το σεβασμό για το περιβάλλον, το οποίο σε πολλούς τομείς έχει καταπονηθεί σε βαθμό που δύσκολα θα είναι αναστρέψιμος.

Τα τελευταία χρόνια και δη μετά την είσοδο μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση με τους περιορισμούς και τις συστάσεις που επιβάλλει, άρχισε να αναδύεται στον τόπο μας ορατά πλέον ο σεβασμός στο περιβάλλον και ο περιορισμός στην ανεξέλεγκτη καταστροφή κάθε δώρου της φύσης.

Το κυκλοφοριακό, το υδατικό, η ποιότητα του αέρα και η ηχορύπανση, η απειλή της χλωρίδας και της πανίδας και η μόλυνση της θάλασσας, αποτελούν τις κύριες απειλές με τις οποίες πρέπει να καταπιαστούμε άμεσα και να δώσουμε λύσεις.

Η αλλοίωση της εικόνας του νησιού μας και η απώλεια του νησιώτικου χαρακτήρα του, είναι μια μέγιστη περιβαλλοντική απειλή, η οποία δυστυχώς δεν απασχολεί κανένα, γιατί κοντόφθαλμα κοιτούμε μόνο το παρών και στο μυαλό, έχουμε το γέμισμα των ταμείων που άδειασε η ανικανότητα και η διαπλοκή με σκοτεινά κέντρα και διεφθαρμένους ανθρώπους και συστήματα.

ΤΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Το κυκλοφοριακό πρόβλημα στη χώρα μας είναι αποτέλεσμα μιας σειράς συμβάντων με πρώτο, τον εκτοπισμό  του σαράντα περίπου της εκατό του πληθυσμού και την αναγκαστική διαβίωση του σε περιορισμένο έδαφος, ως αποτέλεσμα της Τουρκικής εισβολής και κατοχής της πατρίδας μας από το 1974. Με τη σταδιακή πρόοδο και ανάπτυξη μετά την εισβολή άρχισε ο πληθυσμός των οχημάτων να αυξάνεται ραγδαία.

Οι πόλεις μας σχεδιασμένες πριν την εξάπλωση του αυτοκινήτου, είχαν ως  συνεπακόλουθο την εγγενή αναπηρία να υποδεχτούν την απότομη αύξηση του αριθμού των οχημάτων.

Ταυτόχρονα, από τους πολιτικούς μας, απουσίασε η γνώση και το όραμα για τις πράσινες πόλεις και από τους τεχνοκράτες του δημόσιου τομέα οι οποίοι ασχολούνταν με το κυκλοφοριακό μονοπωλιακά, απουσίαζε η γνώση για το πώς σχεδιάζεται μια πόλη φιλική προς τον άνθρωπο και δυστυχώς, ενδήμησε μοναχικά, η γνώση του πως ρίχνεις μπετόν και άσφαλτο παντού.

Απούσα ήταν και η ευαισθησία του μεγαλύτερου μέρους του κόσμου που παθητικά αποδεχόταν τις όποιες αποφάσεις των κυβερνήσεων, που ταμπουρωμένες πίσω από την ανυπαρξία νομοθεσιών προστασίας της ποιότητας ζωής, έσερναν τον πληθυσμό στον εθισμό και στην εξάρτηση από το αυτοκίνητο και τους ρύπους που αυτό εκπέμπει.

Για πολλά χρόνια, όλοι μιλούσαν για τους δρόμους που ήσαν απαραίτητο να γίνουν και καθόλου για την ανάγκη δημιουργίας πεζοδρομίων, την εισαγωγή ποδηλάτων, την ενίσχυση και των εμπλουτισμό των μέσων δημόσιων μεταφορών.

Με το πέρασμα του χρόνου, επί της αύξησης του αριθμού των οχημάτων, ανεπτύχθησαν τεράστια ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα, με επιρροή στο πολιτικό σύστημα. Το ίδιο το κράτος στήριξε και συνεχίζει να στηρίζει, σημαντικό μέρος των εισοδημάτων του σε φόρους που προέρχονται από αυτό που κάθε μέρα, όλη μέρα, όλοι αναθεματίζουμε: Το κυκλοφοριακό πρόβλημα! Αυτή η πραγματικότητα προσέδωσε μια ανελαστικότητα στο όλο πολιτικό και πολιτειακό σύστημα, με αποτέλεσμα την απουσία πρωτοβουλιών για αντιμετώπιση του αναδυόμενου χάους.

Η ανικανότητα, η διαπλοκή και ο λαϊκισμός, έγιναν ένα με το κυκλοφοριακό πρόβλημα,  και οδήγησαν  τις πόλεις μας σε τραγικό αδιέξοδο το οποίο θα επιδεινώνεται ακόμα πιο πολύ με το πέρασμα του χρόνου.

Βλέπουμε σε  μια χώρα που πνίγεται στο αυτοκίνητο και που επιβαρύνεται αφόρητα η ποιότητας της ζωής και η υγεία των πολιτών από αυτό, τη βουλή να ψηφίζει μονοδιάστατα κίνητρα, για ακόμα μεγαλύτερη αύξηση του προβλήματος και τους πολίτες να χαίρονται για το πρόσκαιρο κέρδος, αδυνατώντας να συνδράμουν αποφάσεις για έξοδο από αυτή την κατάσταση. Τα κίνητρα αυτά, είναι η μείωση των φόρων για την αγορά αυτοκινήτου και η μείωση στις τιμές των καυσίμων.

Η ασύμμετρες διευκολύνσεις των τραπεζών για αγορά αυτοκινήτου και η μεγάλη διαφημιστική εκστρατεία που τις συνόδευε, μέσα στην καρδιά της οικονομικής κρίσης,  αντί χρηματοδότησης της πράσινης ανάπτυξης γενικά, είναι ενδεικτικό του καταναλωτικού και επικίνδυνα καπιταλιστικού  προσανατολισμού  των πολιτικών μας ως λαός που είναι αρκετός για να επιβαρύνει το περιβάλλον.

Θα μπορούσε η κυβέρνηση να σκεφτεί, και η βουλή να την στηρίξει, να επιστρέψει τα έσοδα  από φόρους στο  αυτοκίνητο και ότι σχετίζεται με αυτό, σε σχεδιασμό και υλοποίηση οδικού δικτύου φιλικού προς τον πεζό και τον διακινούμενο με μέσα άλλα, από το ιδιωτικό όχημα.

Θα μπορούσε η κυβέρνηση να σκεφτεί, και η βουλή να την στηρίξει σε μια εκστρατεία με ουσιαστικό περιεχόμενο, που στο επίκεντρο της θα έχει τη μείωση της  χρήσης του ιδιωτικού οχήματος, παίρνοντας του πίσω ζωτικό χώρο τον οποίο χρησιμοποιεί σήμερα και αποδίδοντας τον σε άλλες μορφές διακίνησης.

Ως κοινωνία, θα πρέπει να σταματήσουμε να ρωτούμε συνεχώς την περιβόητη ερώτηση «…και που θα πάνε τα αυτοκίνητα..», γιατί απάντηση υπάρχει πολύ μικρή σήμερα, δεν θα υπάρχει καθόλου απάντηση αύριο. Είναι καιρός να πούμε, που δεν θέλουμε να πηγαίνουν αυτοκίνητα, με ταυτόχρονη εισαγωγή ουσιαστικών δημόσιων μεταφορών και όχι ανεπαρκών όπως έγινε με τα λεωφορεία.

Οι εμπειρογνώμονες ήσαν σαφείς στις συμβουλές τους. Υποδείκνυαν ότι με τον τρόπο που προωθείτο η εισαγωγή των λεωφορείων στη ζωή μας, θα αποτύγχανε γιατί ήταν μια παράλληλη λύση στο υπάρχων πρόβλημα.

Σε μια χώρα της προχειρότητας και της μόνιμης τάσης για θεατρικές παραστάσεις από τα δελτία ειδήσεων, αντί της άντλησης δημοτικότητας  μέσα από τα έργα, ανακοινώνεται η έναρξη επιβολής προστίμου για τους πεζούς που δεν χρησιμοποιούν τις διαβάσεις πεζών, προτού γίνουν επαρκείς διαβάσεις. Προτού βαφούν και σηματοδοτηθούν για να είναι ορατές αυτές που έχουμε. Προτού ρυθμιστούν αυτές που υπάρχουν, για να δίνουν προτεραιότητα στον πεζό,  μικραίνοντας τον χρόνο αναμονής στην διάβαση. Προτού αντικατασταθούν τα απηρχαιωμένα φώτα τροχαίας και τα μίζερα κομβία των διαβάσεων που σε πλείστες περιπτώσεις φοβάσαι να αγγίξεις πάνω μη λερωθείς και μη σε πιάσει το ρεύμα.

Το πρόβλημα θα αυξάνεται συνεχώς και με την αύξηση του πληθυσμού, των δραστηριοτήτων και της μείωσης της  επιφάνειας των αστικών περιοχών.

Οι επιπτώσεις, πέρα από την συνεχώς αυξανόμενη κυκλοφοριακή συμφόρηση και την αντίστοιχη απώλεια χρόνου, είναι σοβαρές και στην ασφάλεια και την ατμοσφαιρική ρύπανση και γενικότερα στην ποιότητα ζωής.

Επιβάλλεται η κυβέρνηση να πάρει την πολιτική απόφαση και τα κόμματα να την στηρίξουν, για να στριμώξει τη χρήση του ιδιωτικού οχήματος προς όφελος των μέσων μαζικής δημόσιας  μεταφοράς.

Πρέπει να αποφασίσουμε τις προτεραιότητες μας και να αναλάβουμε το όποιο πολιτικό κόστος θα υπάρξει. Η παράνομη στάθμευση θα πρέπει να κυνηγηθεί από όλους. Το κόστος στάθμευσης στα κέντρα των πόλεων πρέπει να αυξηθεί για να είναι αποτρεπτικό στην χρήση ιδιωτικού οχήματος

Για να αντιμετωπιστεί το κυκλοφοριακό, χρειάζεται στρατηγικός σχεδιασμός με βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Είναι απαραίτητη η  διάθεση σημαντικών κονδυλίων για να γίνει δυνατή η εφαρμογή σειράς μέτρων ταυτόχρονα και άμεσα, για να μπορούμε να δούμε αποτέλεσμα.

 Αυτό που είδαμε να γίνεται με τα λεωφορεία, είναι το καλύτερο παράδειγμα το οποίο φωνάζει ότι δεν μπορεί να υπάρξει αποτέλεσμα χωρίς χρήματα και τόλμη. Κατεβάσαμε λεωφορεία στους δρόμους, χωρίς να κάνουμε στάσεις σύγχρονες, χωρίς την μηχανογράφηση του συστήματος για να μπορεί να επικοινωνεί έξυπνα με τον πολίτη και να του παρέχει όλη την απαραίτητη πληροφόρηση που αφορά ώρα άφιξης, αναχώρησης και διάρκειας της  διαδρομής. Κάναμε ότι ήταν απαραίτητο, για να αποθαρρύνουμε τη χρήση του λεωφορείου!

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, αποδυναμωμένη οικονομικά και απογυμνωμένη θεσμικά από την δυνατότητα να αποφασίζει για την πόλη της από μόνη της, στα σημαντικά θέματα οδικής ασφάλειας και κυκλοφορίας, γίνεται ουραγός των αποφάσεων του κεντρικού κράτους. Σήμερα σε λιγότερο βαθμό παλαιότερα σε πολύ μεγαλύτερο.

Η αναπηρία αυτή στο σύστημα διακυβέρνησης, μέσα από το μηχανισμό αυτοσυντήρησης και επιβίωσης, οδήγησε με τα χρόνια, στην ανάπτυξη μηχανισμών συνεννόησης μέσα από χρονοβόρες διαδρομές, σε τέτοιο βαθμό που τα πραγματικά γεγονότα ξεπερνούν την ουσία των αποφάσεων την ώρα που αυτές παίρνονται.

 Η κώφευση του κεντρικού κράτους στη φωνή των τοπικών αρχών, άφηνε τα προβλήματα να αιωρούνται και να επιδεινώνονται τόσο, που στο τέλος έχουν γίνει τόσο ανελαστικά, που είναι αδύνατο να επιλυθούν με τον συμβατικό τρόπο σκέψης και προσέγγισης.

Ήταν από τον Στρόβολο επί δημαρχίας Ηλιοφώτου με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Στροβόλου, που προτάθηκε η θέσπιση νομοθεσίας για υποχρεωτική διενέργεια μελετών οικονομικών επιπτώσεων για όλα τα οδικά έργα, ως ελιξίριο για την παράκαμψη των εμποδίων που προέβαλλαν οι τοπικές κοινωνίες, οι οποίες δικαιολογημένα αρνούνταν να φορτωθούν μόνες τους το κόστος των επιπτώσεων από τη μακρά διάρκεια κατασκευής οδικών έργων, οι πλείστες των οποίων ήσαν καταστροφικές για τους εμπορευόμενους κατά μήκος των δρόμων υπό ανακατασκευή, ενώ τα οφέλη θα επιμερίζονταν σε όλη την υπόλοιπη κοινωνία.

Κάποιοι πολιτικάντηδες, εξαντλήθηκαν στα επικοινωνιακά παιγνίδια για να υποκλέψουν τα οφέλη από μια τέτοια εισήγηση, έκαναν τους γνωστούς θεατρινισμούς μέσα και έξω από τη βουλή και ποτέ η πρόταση αυτή δεν έγινε νόμος που να καθιστά υποχρεωτική την εκπόνηση μελέτης οικονομικών επιπτώσεων, με το πρόσχημα, το οποίο ψιθύριζαν πίσω από τις κλειστές πόρτες, ότι το κόστος για το κράτος θα ήταν μεγάλο!

 Αδυνατούσαν να αντιληφθούν και συνεχίζουν να το πράττουν, ότι το κόστος από την καθυστέρηση ή και την ματαίωση έργων είναι πολύ μεγαλύτερο, τόσο το άμεσο, όσο και το έμμεσο. 

Η έλλειψη ορθής και έγκαιρης ενημέρωσης του κοινού και των κοινωνικών φορέων, έχει πολλές φορές ως  αποτέλεσμα τις έντονες και, τις περισσότερες φορές, αδικαιολόγητες αντιδράσεις και τη ματαίωση της εφαρμογής χρήσιμων έργων. Π.χ. θα πρέπει να πεισθούν οι κάτοικοι των περιοχών όπου προβλέπεται να κατασκευασθούν χώροι στάθμευσης  αυτοκινήτων, ότι οι χώροι αυτοί δεν γίνονται για να αυξήσουν την κυκλοφορία των αυτοκινήτων άλλα αντίθετα για να την μειώσουν, με την απομάκρυνση των παράνομα σταθμευμένων αυτοκινήτων, την κατάργηση της κυκλοφορίας για αναζήτηση θέσης, την κατασκευή πεζοδρόμων, την αύξηση του πλάτους των πεζοδρομίων κλπ.

  Μετά την πληροφόρηση και την διαβούλευση, οι Τοπικές Αρχές και η Κεντρική Διοίκηση πρέπει να επιδεικνύουν  αποφασιστικότητα για την εφαρμογή των σχεδιασμών και των μελετών.

Ως θέμα αρχής, ότι επηρεάζει μαζικά τον πληθυσμό, όπως τα μέσα μαζικών μεταφορών,  θεωρούμε ότι πρέπει να είναι κρατικά. Εκεί που το κράτος δεν έχει τα χρήματα ή και την τεχνογνωσία ή και την δυνατότητα να ξεφύγει από τον βάλτο της γραφειοκρατίας και του βαθέως κράτους, η συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα θα πρέπει να δίνει την λύση.

Η κατασκευή τραμ είχε μελετηθεί και είχαν συζητηθεί και οι πιθανές διαδρομές του στη μείζονα Λευκωσία. Τα χρήματα για την κατασκευή του, τα έφαγαν τα σκάνδαλα και η κακοδιαχείριση. Η εφαρμογή του τραμ, θέλει μεγάλη επένδυση χρημάτων,  και ταυτόχρονη εισαγωγή μιας σειράς άλλων μέτρων για να μπορέσει η χρήση του να ριζώσει, όπως σταθμών μετεπιβίβασης και αντικινήτρων για τη χρήση ιδιωτικού οχήματος. Ημίμετρα όπως έγινε με τα λεωφορεία, θα οδηγήσουν την εισαγωγή τραμ σε αποτυχία.

Η ύπαρξη του κυκλοφοριακού προβλήματος, καταγράφει τον τρόπο σκέψης και διαχείρισης των διάφορων πτυχών που το συνιστούν διαχρονικά, τόσο από τις κυβερνήσεις, όσο και από εμάς τους πολίτες. Ο τρόπος που θα το διαχειριστούμε από εδώ και μπρος, θα μας προσδιορίσει ως κοινωνία πόσο σκεφτόμαστε την παράδοση στις επόμενες γενεές πιο ανθρώπινων και πιο υγειών πόλεων. Θα καταδείξει πόσο η πολυδιαφημιζόμενη αειφόρος ανάπτυξη ζει μέσα μας. 

Μέσα στο κυκλοφοριακό πρόβλημα έχουμε χάσει το πράσινο, έχουμε χάσει τον καθαρό αέρα, έχουμε χάσει την ασφάλεια μας, έχουμε χάσει την υγεία μας ταλαιπωρώντας τα νεύρα μας, έχουμε χάσει την υγεία μας γιατί παύσαμε να περπατούμε και να ποδηλατούμε, έχουμε γίνει  εξαρτημένοι από αυτό που θέλουμε να αποφύγουμε!

ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

        Το νησί μας το προίκισε η φύση με άπλετο ήλιο. Τον αξιοποιήσαμε σε μεγάλο βαθμό για το ζέσταμα του νερού χρήσης. Πρέπει να τον αξιοποιήσουμε και για την παραγωγή ηλεκτρισμού. Η χρήση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) αποτελεί μονόδρομο για τη δημιουργία ενός ενεργειακά βιώσιμου μέλλοντος, θέτοντας παράλληλα τις βάσεις για μια νέα αναπτυξιακή πολιτική που έχει ως επίκεντρο τον Άνθρωπο και το Περιβάλλον.

Η αξιοποίηση των ΑΠΕ εξασφαλίζει σημαντικά περιβαλλοντικά, οικονομικά και κοινωνικά οφέλη μέσω της προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, λόγω της μείωσης των ρύπων που επιβαρύνουν την ατμόσφαιρα, αλλά και μέσω της ενθάρρυνσης επενδυτικών σχεδίων που σχετίζονται με τις ΑΠΕ. Η αξιοποίησή των είναι  θεμελιώδη προτεραιότητα.

Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να ενισχυθούν ακόμα περισσότερο οι προσπάθειες  σχετικά με την προώθηση της χρήσης των ΑΠΕ και την κινητοποίηση επενδύσεων αναπτυξιακού χαρακτήρα, για τη δημιουργία μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από τον ήλιο.

 Τα πρότυπα προγράμματα ενεργειακής αναβάθμισης του κτιριακού αποθέματος, πρέπει να αποσκοπούν στη μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης, να οδηγούν σε σημαντική αύξηση της χρήσης των ανανεώσιμων και ήπιων μορφών ενέργειας.

Οι παρεμβάσεις αυτές, συνδυάζουν την ενεργειακή αυτάρκεια και αυτονομία με την περιβαλλοντική προστασία και την ερευνητική δραστηριότητα και τεχνολογική ανάπτυξη.

Τα αποτελέσματα σε βάθος χρόνου είναι σημαντικά, καθώς βελτιώνεται η ποιότητα ζωής των πολιτών, μειώνεται το κόστος διαβίωσης, αυξάνεται η οικονομική δραστηριότητα και δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας.

 Η εξοικονόμηση της ενέργειας και η διαχείριση της ενεργειακής ζήτησης, πρέπει να είναι στο κέντρο της ενεργειακής πολιτικής, καθώς αποτελεί το πιο σημαντικό, οικολογικά βέλτιστο, εγχώριο «κοίτασμα» ενέργειας της χώρας μας.

Η δημιουργία κτιρίων «χαμηλής ενέργειας» ενισχύει την ενεργειακή ασφάλεια και δημιουργεί θέσεις εργασίας και επιχειρηματικές ευκαιρίες, ειδικά στον κατασκευαστικό τομέα.

Η ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, είναι κρίσιμος παράγοντας για τον περιορισμό της ενεργειακής κατανάλωσης και τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου. Συμβάλλει στην εξοικονόμηση ενέργειας και στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΟΥ ΘΟΡΥΒΟΥ

Η βελτίωση της ποιότητας της ατμόσφαιρας και η καταπολέμηση του θορύβου, αποτελούν σημαντικότατους παράγοντες για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, ειδικά στα αστικά κέντρα. Βασικές προϋποθέσεις για τη βελτίωση του ατμοσφαιρικού και ακουστικού περιβάλλοντος, αποτελούν η μείωση των εκπομπών αέριας ρύπανσης, κυρίως από οχήματα παντός είδους και ανεξέλεγκτων νυκτερινών κέντρων ειδικά κατά την τουριστική περίοδο, και  η μείωση των επιπέδων θορύβου στα αστικά κέντρα και στις ευαίσθητες σε θόρυβο περιοχές και η αποφασιστική διαχείριση των πηγών εκπομπής του.

Πρέπει να ενισχυθούν δράσεις για την παρακολούθηση και αξιολόγηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, καθώς και η επικαιροποίηση της καταγραφής των υφιστάμενων επιπέδων θορύβου, η αξιολόγηση και λήψη μέτρων για την μείωση των.

ΤΟ ΝΕΡΟ

Το νερό, στην πατρίδα μας, είναι η πρώτη βασική περιβαλλοντική πρόκληση που έχουμε να διαχειριστούμε. Αποτελεί βασικό στοιχείο ζωής που όμως, βρίσκεται ολοένα και περισσότερο σε ανεπάρκεια, με τη διαθέσιμη ποσότητά του να είναι περιορισμένη και την κατανομή του στο χώρο και το χρόνο να είναι άνιση.

Απαιτείται η συνετή διαχείριση και προστασία του, καθώς ανήκει σε εκείνη την κατηγορία αγαθών, που όσο αυτονόητη θεωρείται η ύπαρξή τους, τόσο επώδυνη γίνεται η έλλειψή τους. Η συστηματική, ορθολογική διαχείριση και προστασία του υδάτινου περιβάλλοντος, πρέπει να  αποτελεί βασικό άξονα της πολιτικής μας.

Για την επίτευξη της ορθολογικής διαχείρισης των υδατικών πόρων πρέπει να ακολουθείται μια ολοκληρωμένη προσέγγιση που δεν θα αντιμετωπίζει  τις εκάστοτε χρήσεις αποσπασματικά, αλλά σε αλληλεξάρτηση μεταξύ τους. Μια προσέγγιση, που θα λαμβάνει σοβαρά υπόψη, όχι μόνο τις ανθρώπινες ανάγκες σε νερό, αλλά και τις απαιτήσεις των οικοσυστημάτων.

Στόχος πρέπει να είναι η διασφάλιση της αειφορικής χρήσης και της καλής ποιότητας των υδατικών πόρων της χώρας, ώστε να μη δημιουργούνται επιπτώσεις και κίνδυνοι στη δημόσια υγεία και τη βιοποικιλότητα και να διασφαλίζεται μακροπρόθεσμα η διαθεσιμότητα των υδατικών πόρων.

ΔΙΚΤΥΑ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ

Στον τομέα των αστικών λυμάτων, πρέπει να προβλεφθούν  οι απαραίτητοι πόροι για την κατασκευή νέων εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων και δικτύων αποχέτευσης, και για τις μεγάλες κοινότητες.

 Η λειτουργία περισσότερων συστημάτων αποχέτευσης, θα  περιορίσει τη μη ορθολογική διάθεση λυμάτων στους υδατικούς πόρους και θα αποτρέψει την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, προστατεύοντας τη δημόσια υγεία.

ΣΤΕΡΕΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ

Πρέπει να προστατευτούν οι  υπόγειοι υδροφορείς, από τη ρύπανση που προκαλείται λόγω της ανεξέλεγκτης διάθεσης στερεών αποβλήτων. Πρέπει να καθαρίσουν τα βουνά και οι κάμποι μας από τους παράνομους χώρους απόθεσης αποβλήτων και να επιβληθούν αυστηρά πρόστιμα σε όσους πιαστούν να ρυπαίνουν το περιβάλλον.

 Η διαχείριση στερεών αποβλήτων αφορά στη συλλογή και μεταφορά, τη μεταφόρτωση, την επεξεργασία, την ανάκτηση υλικών και ενέργειας και, τέλος, την ασφαλή διάθεση των υπολειμμάτων της επεξεργασίας μέσω της υγειονομικής ταφής ή της καύσης τους.

Η λήψη των αναγκαίων μέτρων για την ορθολογική και ολοκληρωμένη διαχείριση των αστικών στερεών αποβλήτων, σύμφωνα με τις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης, είναι απαραίτητη ώστε, να διασφαλίζεται υψηλό επίπεδο προστασίας της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος, να εξοικονομούνται φυσικοί πόροι, νερό, πρώτες ύλες, ενέργεια, έδαφος και να επιτυγχάνεται μείωση των αερίων εκπομπών που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου και συνακόλουθα στην κλιματική αλλαγή.

Καθυστερήσαμε πολύ, χαμένοι μέσα στην έλλειψη τεχνογνωσίας και στην απουσία  πολιτικής βούλησης για σύγκρουση με τα τοπικά συμφέροντα, γίναμε έρμαιο των διάφορων εμπειρογνωμόνων που προωθούσαν τις διάφορες τεχνολογίες και συστήματα πίσω από τα οποία κρύβονταν μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Καθυστερούσαμε να πάρουμε αποφάσεις και όταν τις παίρναμε, ήσαν λανθασμένες.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η προστασία του περιβάλλοντος και η αειφόρος ανάπτυξη, είναι ένας νέος τρόπος ζωής, ο οποίος κατακτιέται μόνο μέσα από την εκπαίδευση και την νομοθετική προστασία. Έχει πρόσκαιρο κόστος και μακροπρόθεσμα οφέλη τα οποία πρέπει να δούμε, αλλάζοντας την νοοτροπία μας.

Κάτω από το άγρυπνο μάτι και την πίεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα τελευταία χρόνια, κάναμε ως Κύπρος, μεγάλη πρόοδο στα θέματα περιβάλλοντος.

Σε κάποιο βαθμό, έχει δημιουργηθεί περιβαλλοντική συνείδηση στο κόσμο και στο σύστημα διακυβέρνησης, αλλά  δεν έχει ριζώσει με τρόπο που να είναι κυρίαρχη στις δράσεις μας και απεξαρτημένη από τις πιέσεις των πλείστων μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, που  στόχο τους έχουν την μεγιστοποίηση των κερδών τους σε βάρος των επόμενων γενεών από τις οποίες δανειστήκαμε το περιβάλλον που έχουμε σήμερα και που πρέπει να τους το παραδώσουμε καλύτερο από ότι το παραλάβαμε.

Κανένα περιβαλλοντικό  πρόβλημα, δεν είναι ανεξάρτητο του τρόπου που επιλέξαμε να ζούμε και να συμπεριφερόμαστε για αυτό  χρειάζεται η αλλαγή νοοτροπίας.

Το Σοσιαλιστικό Κίνημα της Κύπρου, πρέπει να επαναπροσδιοριστεί στα θέματα της Οικολογίας και να πάρει ξανά πίσω την σκυτάλη από εκεί που την άφησε. Γνωρίζοντας, ότι σε ένα κόσμο στον οποίο  θεοποιείται το κέρδος και που ο απλός άνθρωπος αναζητεί τον χρηματικό πλουτισμό του θυσιάζοντας ακόμα και την ψυχή του, δεν θα είναι εύκολη υπόθεση.