Η ζωή στο Δήμο Στροβόλου από το 1997 έως το 2011 με μια άλλη φωτογραφική!

Μέσα από τα κείμενα,επιστολές,άρθρα,ποιήματα,χρονογραφήματα, που έγραφα όταν ήμουν Δήμαρχος από το 1997 μέχρι και το 2011,άλλα δημοσίευα και άλλα όχι,αποτύπωννα τις εμπειρίες μου και τα συναισθήματα μου από την επαφή μου με τον κόσμο.Αυτά τα κείμενα θα αρχίσω να δημοσιεύω από το βήμα μου αυτό και μετά θα τα εξάγω στο άλλο μου βήμα στο facebook.Ως το πρώτο βήμα πριν από την έκδοση τους σε τόμο για όποια αξία και αν θα έχουν στο μέλλον και για τους φίλους μου πιθανό να δείξουν ενδιαφέρον.Οι άλλοι που δυνατόν να δυσανασχετίσουν τους θυμίζω ξανά ότι μπορούν να αποχωρούν όποτε θέλουν.Φιλοξενούμενοι μου είναι.Δεν θα επεμβαίνω στα αυθεντικά κείμενα εκτός εάν κρίνω ότι είναι απολύτως απαραίτητον.Για πρώτο διάλεξα αυτό:

2004: ΕΤΟΣ ΑΓΑΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ

Το γραφείο του Δημάρχου μοιάζει με ένα αξονικό τομογράφο μέσα από τον οποίο περνά καθημερινά η κοινωνία και καταγράφει τον τρόπο σκέψης και δράσης της … 

Υπάρχουν όμορφες στιγμές με τον κόσμο^. ανθρώπινες^. που σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι υπάρχει ανθρωπιά και ελπίδα! 

Υπάρχουν όμως και στιγμές που πονάς. Την ώρα που συνειδητοποιείς ότι ένα από τα χειρότερα πράγματα που μπορεί να σου συμβεί είναι να έχεις «κακό» γείτονα που τυγχάνει να έχει το νόμο με το μέρος του! 

Μη βιαστείτε να ρωτήσετε το πώς γίνεται να είναι ένας «κακός» και να έχει και το νόμο με το μέρος του;

Και όμως γίνεται! 

Σε μια άλλη έκδοση του ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ(το κείμενο γράφτηκε για την εφιημερίδα που βγάζαμε στο Δήμο) θα αναφέρουμε μερικά παραδείγματα.  

Μέχρι τότε να εύχεστε να έχετε ένα γείτονα που να έχει το θάρρος να σας πει:  «προσέξετε αυτό ή το άλλο» γιατί τον ενοχλά, προτού ζητήσει ανωνύμως να επέμβει και να σας καταγγείλει ο Δήμος … Ανωνύμως, γιατί όπως λέει, είστε γειτόνοι και … φίλοι και δε θέλει να παρεξηγηθεί ...! 

       Να εύχεστε, να έχετε ένα γείτονα που όταν έρθει ο Δήμος να σας καταγγείλει γιατί κτίσατε ένα πρόσθετο δωμάτιο χωρίς άδεια να λέει:  «Αφήστε τους κ. Δήμαρχε^. είναι φτωχή οικογένεια και δεν έχει άλλο δωμάτιο να χωρίσει το γιον που την κόρη.  Εμεγαλώσαν τα μωρά.  Εν κρίμαν!  Εμάς δε μας ενοχλά…» 

     Παρακάτω θα συνεχίσουμε την τομογραφία για να γνωρίσουμε καλύτερα τις αντιθέσεις μέσα από τις οποίες πρέπει να βρούμε το τι είναι σωστό να γίνει για την πόλη μας:

 Κύριε Δήμαρχε

 Ø  Εκλαδέψετε τους ευκαλύπτους τζιαι αντί να τους κόψετε στα 3 μέτρα, όπως έκαμεν η Λακατάμια, αραιώσετε τους νάκκον τζιαι αφήσετε τους ψηλά …

 Ø  Επιτέλους στο Στρόβολο εμάθετε να κλαδεύετε!  ΄Ετσι να κλαδεύκετε, όϊ να τους κάμνετε παλλούτζια που θέλουν τρία χρόνια να ξαναγίνουν πράσινο!

 Ø  Εκαταστρέψαν μου τα αποχετευτικά οι ρίζες τους^. εστουππώσαν τις υδρορροές τζιαι πλημμυρίζουν.  Κόφκουν μας τον ήλιο τζιαι η αυλή μας εν πάντα υγρή!  ΄Εννα τους γύρω πετρέλαιο να ξεράνουν.

 Ø  Σαν μεν γοράσουν οικόπεδο κοντά^. εξέραν το!  Εμείς εν για τούτους τους ευκαλύπτους που ήρθαμεν στον Αρχάγγελο, θέλουμεν να θωρούμεν  πράσινο…

 §  Πριν να κάμετε το κανάλλι, τον τζαιρόν που τα νερά εφεύκαν μες το αυλάτζιν εν πλημμυρίζαμεν!  Τωρά που εκάμετε τούτον το έργο, ούλλο τζιαι πλημμυρίζουμεν…

 §  Επήραζεν σας να κάμετε το κανάλλιν σας νάκκον πιο πάνω να πιάννει τζιαι τα νερά μας!  Εμείς συνέχειαν πρέπει να πλημμυρίζουμεν;  Εν είμαστεν δημότες σαν τζιήνους τζικάτω…

 v   Εν γίνεται ο Στρόβολος να έχει μόνο τέσσερις τροχονόμους τζιαι όπου κοιτάξεις να έχει παρκαρισμένους παράνομα …

 v  Κανεί σιόρ!  Εταράξετε μας στα εξώδικα!  Πόσα να πληρώσουμε;  Εν έσιει καμμιάν άλλη δουλειάν να βάλετε τους τροχονόμους να κάμουν;

    Γιατί εβάλετε τους φόρους να πληρώνουνται δκιο του μήνα;  Για να ξεχάννουμε και να πληρώνουμε πρόστιμο;

        Τριάντα του μήνα ακόμα ο κόσμος δεν άλλαξε το τζέκκι του.  Γιατί εν βάλλετε να πληρώννουμε τους φόρους δκιο του μήνα;  Κάμνετε το για να πληρώννουμε πρόστιμο;

 Þ    Το περίπτερο πιο κάτω που το γραφείο μου έκαμεν παράνομες επεκτάσεις^. Σκουπίδκια δε μαζεύετε^. Οι δρόμοι ε χάλια!  Να παραιτήσετε ούλλοι σας…  Εν γίνεται να με γράφει ο τροχονόμος δκιο φορές το μήνα, να σας λαλώ να μου το σβήσετε τζιαι να μου λαλείτε εν γίνεται!  ΄Αμαν ήσαστεν έτσι, να σας … δείξω τζιαι εγιώ!!

 Τα πιο πάνω είναι ένα μικρό δείγμα του τρόπου σκέψης μεγάλου μέρους της σημερινής Κυπριακής Κοινωνίας.  Μιας κοινωνίας στην οποία συναντούμε έντονο τον ατομικισμό και την αδιαφορία για το τι είναι καλό για το κοινωνικό σύνολο.

 Μιας κοινωνίας, στην οποία περισσεύει η τάση για κριτική των πάντων και απουσιάζει η αυτοκριτική, η συλλογική δράση και σκέψη.

 Μοναδική όαση αποτελεί η πράξη μιας κυρίας η οποία υπέβαλε ένσταση για να της αυξήσουμε το φόρο κοιμητηρίου γιατί διαπίστωσε ότι την κατατάξαμε λανθασμένα σε χαμηλότερη κλίμακα!  Ναι, σωστά διαβάζετε!!  ΄Ενσταση για να της αυξήσουμε το φόρο…

 Μοναδική όαση θα αποτελούσε το να έλεγε κάποιος:

 §  Το πράσινο είναι ζωή^. μέρος αυτής της ζωής είναι και οι ευκάλυπτοι.  Αφήστε τους^. μην τους καταστρέψετε τζιαι εννά βρω τρόπο να προστατέψω το σπίτι μου…

 §  Εκαθυστέρησα να πληρώσω το φόρο μου;  Να πληρώσω την επιβάρυνση που καθορίζει ο νόμος.  Όπως άρκησα δκιο μέρες, εμπορούσα να πάω τζιαι δκιο μέρες νωρίτερα…

 §  ΄Ηρτα να πληρώσω το εξώδικο.  Τωρά που έκαμα αυτό που πρέπει μπορώ να κάμνω και κριτική για τις παραλείψεις σας…

•  Μοναδική όαση θα αποτελούσε το να πάρει ένας δημότης την πέννα και να γράψει στην εφημερίδα:
•   Δε μπορείς κύριε, τις μέρες που έχει λιακάδα να γράφεις ότι ο Δήμος δεν πρέπει να κάμει γεφύρι και δρόμους που να επηρεάζουν την οικιστική περιοχή και όταν βρέχει να γράφεις ότι ο Δήμος καθυστερεί να κάμει γεφύρι και δρόμους…
•   Δε μπορείς κύριε να στρέφεις τα πυρά σου εναντίον των υπαλλήλων του Δήμου που καθαρίζουν την πόλη για να χαϊδέψεις τα αυτιά και τα μάτια αυτών που λερώννουν την πόλη γιατί έτσι νομίζεις ότι σε διαβάζουν πιο πολύ… 

§  Δε μπορείς κύριε να παίρνεις στα χέρια σου την εφημερίδα του Δήμου και να μη βρίσκεις τίποτα θετικό και χρήσιμο για να αντιγράψεις έστω, παρά μόνο…

Ο Δήμος είμαστε εμείς όλοι.  Είναι το μεγάλο μας σπίτι…

Στο Στρόβολο σήμερα, έχουμε χίλιους δυο λόγους να είμαστε περήφανοι…

Οι ανάγκες και τα ελλείμματα της πόλης δε θα λείψουν ποτέ.  ΄Οπου άνθρωποι, εκεί και ανάγκες και ελλείμματα…

Σημασία έχει το γεγονός ότι προχωράμε μπροστά…

Ας κάμουμε το 2004 έτος αγάπης για τους συνανθρώπους και την πόλη μας.

΄Ετος αγάπης για το Στρόβολο μας!

  

Σάββας Ηλιοφώτου

Δήμαρχος