ΤΟ
ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΕΧΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ
Του Σάββα Ηλιοφώτου-Μέλους της Κεντρικής
Επιτροπής Του Σ.Κ.ΕΔΕΚ
Η ΕΔΕΚ οδεύει προς εκλογικό συνέδριο εν μέσω των διεργασιών για την εξεύρεση
κοινού υποψηφίου για τις προεδρικές εκλογές, για τα κόμματα πέραν του ΑΚΕΛ και
του ΔΗΣΥ. Λογικά, ένας θα ανέμενε ότι ο πρώτος υποψήφιος για υποψήφιος, θα ήταν
ο αρχηγός του μεγαλύτερου από τα
συνεργαζόμενα κόμματα και εάν αυτός υπήρχαν σοβαροί λόγοι που υπαγόρευαν να μην
είναι, ότι θα έπαιρνε σειρά ο επόμενος
κοκ! Δεν έχει λογική να θέλω το ΔΗΚΟ για συνεργάτη, αλλά να μην θέλω τον Πρόεδρο του με την πρόφαση ότι δεν είναι
εκλέξιμος, όπως δεν έχει λογική να θέλω για συνεργάτη την ΕΔΕΚ αλλά να μην θέλω
τον Πρόεδρο της με την ίδια δικαιολογία! Η μεθοδική, μακρόχρονη προπαγάνδα του
Συναγερμού, υποβοηθούμενη από κάποιους που με τους ψήφους του ΑΚΕΛ κατοίκησαν
για πέντε χρόνια στο Προεδρικό επί Τάσου Παπαδόπουλου, κατάφερε να περάσει ένα
μήνυμα ότι ο Μάριος Κάρογιαν είναι «προσκολλημένος» στο ΑΚΕΛ! Η προπαγάνδα του
ΑΚΕΛ υποβοηθούμενη και από επιλογές που έγιναν κάτω από το βάρος των πολιτικών
δεδομένων της εποχής, κατάφερε να περάσει το μήνυμα ότι ο Ομήρου είναι «προσκολλημένος»
στον Συναγερμό, λες και εάν ο Συναγερμός ψήφιζε Ακελικό για πρόεδρο της βουλής,
θα του έλεγαν όχι! Τα δύο κόμματα,ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ, μη έχοντας στρατηγική συνεργασίας
μεταξύ τους σε βάθος χρόνου αλλά έχοντας περισσότερο προσωπικές στρατηγικές
πρωτοκλασάτων στελεχών, έπαιξαν το παιγνίδι της εδραίωσης αυτής της εικόνας, με
αποτέλεσμα σήμερα να δημουργούνται εμπόδια για την αποδοχή του ενός ή του άλλου
ως κοινού μεταξύ τους υποψηφίου, τραυματίζοντας σοβαρά και τις πιθανότητες του για εκλογή και
καθιστώντας την επιλογή τρίτου προσώπου σχεδόν επιβαλλόμενη! Για αρκετό καιρό, καλιέργησαν
την εντύπωση ότι ο εκλεκτός των τεσσάρων κομμάτων θα ήταν ο Γιώργος Λιλλήκας.Στην
συνέχεια, ο Λιλλήκας βλέποντας να στήνεται «σκηνικό μετώπου 1993», ανήγγειλε ερήμην
τους την υποψηφιότητα του για να γλυτώσει τουλάχιστον τον εξευτελισμό τύπου «Πατσαλίδη»!
Ο τρόπος με τον οποίο ετοιμάζεται το κοινό πρόγραμμα, δείχνει ότι λογικά ο
υποψήφιος θα πρέπει να προέρχεται από ένα εκ των τεσσάρων κομμάτων. Το
πιθανότερο όμως είναι να μας πουν μετά
που θα τελειώσουν τις μεταξύ τους διαβουλεύσεις, ότι θα ανοίξουν νέο κύκλο
συζητήσεων με επίδοξους υποψήφιους για συμφωνία επί του προγράμματος και τότε
δεν θα μείνει ένας για να του ζητήσουμε την ψήφο του! Τον καιρό του Μετώπου,
στελέχη υψηλόβαθμα προερχόμενα κατά κύριο λόγο από ένα εκ των δύο κομμάτων
είχαν υποβάλει τα διαπιστευτήρια τους στον Κληρίδη και του υποσχέθηκαν βοήθεια
για εκλογή έναντι «τριάκοντα αργυρίων», και αφού δεν κατάφεραν να οδηγήσουν τα
κόμματα τους σε άμεση συνεργασία μαζί του, ξεκίνησαν το παιγνίδι της
κωλυσιεργίας και του εξευτελισμού της διαδικασίας, πετυχαίνοντας το ίδιο
αποτέλεσμα! Στην συνέχεια, είδαμε τα πρόσωπα αυτά να γίνονται παρακοιμώμενα της
Κληριδικής εξουσίας… Στην Κύπρο,
που από την μέρα της ίδρυσης του
Κυπριακού κράτους επικρατούν «ακανόνιστες» συνθήκες, το Κυπριακό έχει
δημιουργήσει την δική του ιδεολογία και όσες φορές έγιναν συνεργασίες πάνω σε
άλλη βάση απέτυχαν. Τα τέσσερα κόμματα πρέπει να αποφασίσουν άμεσα εάν
αποδέχονται ένα από τους Προέδρους τους για κοινό υποψήφιο και εάν αυτό κριθεί
ότι είναι ανέφικτο ή και μη συμβουλέψιμο,
να προχωρήσουν αμέσως με άτομο «αντιανανικό» κατά προτίμηση αποδεκτό και από το
ΑΚΕΛ ή τον Γιώργο Λιλλήκα που η πείρα και η γνώση του μπορεί να σταθεί απέναντι
και να κερδίσει τον χαμένο χρόνο και πιθανώς και τον Αναστασιάδη. Εάν ούτε αυτή
η διαδρομή τους βγάζει πουθενά, να καταφύγουν σε ένα πανεπιστημιακό,
πολιτικοποιημένο και με κύρος, που να είναι άμεσα αναγνωρίσιμος και να
ξεκινήσουν χωρίς καθυστέρηση την μάχη της ανάδειξης του στην προεδρία,
ανακοινώνοντας ταυτόχρονα ότι θα συνεχίσουν τις διαβουλεύσεις με στόχο την
συνένωση τους για να δώσουν προοπτική στον λεγόμενο ενδιάμεσο χώρο!
Σχόλια